Geen oorlogsslachtoffer, maar 'geluksvogel'

paratriatlon | De Amerikaanse Melissa Stockwell verloor een been, maar ontwikkelde zich tot winnaar. In Rio veroverde ze brons.

De vernietigende kracht van een bermbom in Bagdad opende voor Melissa Stockwell op haar 23ste een leven van nieuwe kansen zonder limieten. Als soldaat in het Amerikaanse leger had ze op 13 april 2004 weliswaar een been verloren, rondkijkend in het revalidatiecentrum realiseerde ze zich dat ze 'een van de geluksvogels' was.

"Ik had drie goede ledematen, mijn geest, het zicht in mijn ogen en ik leefde nog. Ik deed mezelf de belofte om te leven voor hen die het ultieme offer hadden gebracht en niet waren teruggekomen", zegt ze op haar website.

Als sportief kind droomde Stockwell van een olympische carrière als turnster. Van Paralympische Spelen had ze nog nooit gehoord, tot iemand van het paralympisch militair programma er een lezing over gaf. "Dit leek bijna een tweede kans."

Tijdens haar revalidatie bleek Stockwell een talentvolle zwemster. Door diverse hulpinstanties werd ze bovendien snel gestimuleerd dingen te doen waarvan ze zich niet had kunnen voorstellen dat ze die op twee benen zou hebben gedaan. Op één been skiënd een berg af, anderhalf jaar na haar ongeluk in een handbike de New York Marathon voltooien, en twee jaar later hardlopend op haar prothese.

In 2008 nam Melissa Stockwell als zwemster deel aan de Paralympische Spelen in Peking. Ze won geen medaille, maar leerde dat de weg erheen belangrijker is dan het doel. Als een trotse Amerikaanse droeg ze tijdens de sluitingsceremonie de vlag.

In Rio werd Stockwell gisteren derde op de nieuwe paralympische sport paratriatlon, waarop ze zich na 2008 was gaan toeleggen en drievoudig wereldkampioen (2010, 2011 en 2012) is. Net als een jaar geleden tijdens het paralympische testevent in Rio werd ze op het erepodium van de klasse PT2 vergezeld door haar landgenotes Seely Allysa (goud) en Hailey Danisewicz (brons).

Stockwell volbracht zelfs 'de hele', de Ironman-triatlon (3,86 km zwemmen, 180,2 km wielrennen en 42,195 km hardlopen). Toen ze finishte voelde ze zich onoverwinnelijk, "alsof ik alles aankon".

De 36-jarige stond in Rio als moeder aan de start, anderhalf jaar geleden beviel ze van haar zoon Dallas.

Graag wil ze de gemeenschap iets teruggeven. Daarvoor werd ze medeoprichter en coach van de paratriatlonclub Dare2Tri in haar woonplaats Chicago. "Zo geef ik andere atleten met een handicap de kans om de sensatie van een triatlon te ervaren en te zien waartoe ze in staat zijn."

Ze is voorts samen met haar echtgenoot gecertificeerd prothesemaker en zet ze zich als bestuurder in voor het Wounded Warrior Project. Ze is een bekende Amerikaanse geworden die motivatiespeeches geeft en op de covers prijkte van onder meer The Chicago Tribune en Sports Illustrated. Acht jaar geleden werd over haar de documentaire 'Van Bagdad tot Peking' gemaakt.

Al haar inspanningen zijn erop gericht van oorlogsslachtoffers, zoals zijzelf was, winnaars te maken. Daarbij heeft ze twee motto's: "Wees niet bang iets nieuw te proberen, je zou er een nieuwe passie door kunnen vinden". En: "Wacht niet tot morgen met de dingen doen die je wilt doen. Daarvoor is het leven te kort."

Plat blikvanger nederlandse ploeg

Medailles worden op de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro gewonnen als kermisprijzen in een touwtrektent. Ook door Nederland, dat met nog geen vier wedstrijddagen al 21 prijzen won, waarvan vijf titels. Daarmee zit de ploeg van André Cats al ruim over de helft van de oogst van Londen, waar 10 gouden, 10 zilveren en 19 bronzen medailles werden gewonnen. Ter relativering: door de vele handicapcategorieën is de prijzenruif gigantisch. Voor 4350 deelnemers liggen 2347 medailles klaar.

Blikvanger van de Nederlandse ploeg was afgelopen weekeinde Jetze Plat, die met overmacht goud won in de klasse PT1 van het nieuwe onderdeel paratriatlon. Al tijdens de 750 meter zwemmen had hij een dusdanige voorsprong opgebouwd, dat zijn zege op de Copacabana geen moment in gevaar kwam. Landgenoot Geert Schippers bleef op gepaste afstand.

Plat is als enige Nederlander in Rio actief in twee sporten. Zoals veel Keniaanse kinderen hardlopend naar school gaan, zo deed Plat dat met de handbike. Daardoor ontwikkelde hij een sterk bovenlichaam. Woensdag en donderdag zijn er voor hem nog meer kansen op eremetaal.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden