Geen Libanees die nog in verkiezingen gelooft

Het lukt de Libanezen maar niet om een president te kiezen. Het parlement heeft alleen vandaag nog de tijd, daarna is de ambtstermijn van president Lahoud voorbij.

„Houd alsjebelieft op over politiek!” zegt Hadile Founouni, lerares, als ze naar haar favoriete kandidaat wordt gevraagd. De meeste Libanezen zijn het zat. Al drie maanden slepen de presidentsverkiezingen zich voort, en de onzekerheid neemt alleen maar toe. De rivaliserende partijen worden het niet eens over een kandidaat. Deze week werden de verkiezingen voor de vierde keer uitgesteld. Founouni: „De kandidaten veranderen met de dag, ik houd het niet eens meer bij. Zet er een ezel neer, dan zijn we nog het beste af.”

Beiroet is al weken in verhoogde staat van paraatheid vanwege de verkiezingen die 23 september hadden moeten plaatsvinden. Leger en politie hebben 10.000 man in de stad gestationeerd. „Je kunt nergens meer parkeren, omdat ze bang zijn voor autobommen, en overal zijn checkpoints”, klaagt Maher, autoschade-inspecteur. De straten rond woningen van prominente anti-Syrische politici zijn afgezet. Sinds 2005 zijn er al zes anti-Syrische politici opgeblazen, de laatste in september van dit jaar, en men neemt geen risico. Ruim veertig van hen hebben een veilig heenkomen gezocht in het zwaarbeveiligde Phoenicia hotel. Dat ligt op loopafstand van het parlement, maar dat is al maanden niet meer bijeen geweest.

Maar weinig Libanezen geloven dat er daadwerkelijk nog verkiezingen komen, want de onderhandelingen zitten ook al maandenlang muurvast. Men maakt zich ernstig zorgen over wat er na de deadline van vandaag gebeurt. Of Hezbollah gaat de regering bestormen en overnemen, óf een schaduwkabinet vormen, óf de pro-westerse regering van Siniora negeert de oppositie en benoemt haar eigen kandidaat. Welk van de mogelijkheden ook bewaarheid wordt, het zal tot een reactie leiden van de andere kant.

Marijke Hussein, een Nederlandse verpleegster die al 23 jaar in Libanon woont, vertelt: „De sfeer is nooit zo slecht geweest, zelfs niet tijdens de burgeroorlog van 1975 tot 1990. Ik moet mijn man precies vertellen waar ik heen ga en waar ik zit, voor het geval er iets gebeurt.” Wat er gebeuren gaat weet ze niet. „Maar je hoort al maanden dan alle partijen aan het herbewapenen zijn.”

De onzekerheid wordt verergerd doordat er bijna geen informatie naar buiten komt. De enige namen die telkens genoemd worden zijn die van twee pro-westerse parlementsleden, Boutros Harb en Nassib Lahoud, en die van Michel Aoun, die wordt gesteund door de door Hezbollah geleide oppositie. Maar het lijkt onwaarschijnlijk dat een van hen het uiteindelijk haalt met instemming van de tegenpartij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden