Geen 'ja maar'. De toekomst is voor later.

De Nederlandse schaatsequipe heeft binnen vijf dagen het aantal medailles van Vancouver overtroffen. Dit succes heeft de aandacht van het buitenland getrokken. 'De Dutchies rock in the longtrack arena'. De medaillespiegel oogt als PEC Zwolle aan kop van de eredivisie. Ook ik maakte de foto van teletekstpagina 853, waarop teamNL even bovenaan stond.

President Poetin kwam prompt een biertje drinken in het Hollandse Huldigingen Huis. Nu ik ergens heb gelezen dat zijn dochter naar verluidt met een Nederlander is getrouwd en in Nederland woont, moet ik afstappen van het idee dat Poetin niet eens weet waar ons landje ligt. Sterker nog, ik moet uitkijken wat ik over hem schrijf. Er is een reële kans dat Poetina Trouw leest en deze column per knipsel naar papa opstuurt. Aangezien ik graag samen met de medailleoogst terug wil keren in de lage landen heb ik absoluut geen kritiek op deze wereldleider met een hart voor sport.

De Nederlandse pers komt ondertussen superlatieven te kort om de schaatssuccessen te beschrijven. Geen kritische vragen naar eventuele gevolgen voor de toekomst van de schaatssport. Mijn antwoord daarop zou ook simpel zijn; niet zeiken in ons eigen bed. Het is absoluut een topprestatie om hier een medaille te winnen in welke sport dan ook. Het is een huzarenstuk om als grote favoriet de gouden medaille te winnen, zoals Sven Kramer, Ireen Wüst, Michel Mulder en Stefan Groothuis deden.

De Hitchcockontknoping van de 500 meter mannen zal voor altijd memorabel blijven. Laat het buitenland lekker mokken en slikken dat de kruimels voor hen zijn. Uitgerekend de Noren, die qua inwoners met een nog kleiner land het medailleklassement aanvoeren (Cambuur aan kop van de eredivisie), gingen nare vragen stellen over het gebrek aan dopingcontroles in Nederland. Laat ze een dikke nul krijgen op de ijsbaan, foei. Het schijnt dat de pers de Noorse coach Jarle Pedersen niet helemaal goed heeft geciteerd. Laat ik hier dan opschrijven dat een ferme felicitatiehanddruk van zijn kant na de vijf kilometer-overwinning van Sven Kramer op zijn plaats was geweest.

De Duitsers geven de schuld van de Nederlandse overheersing aan de Vaalserberg. Doordat wij geen bergen hebben boven de 323 meter, ons hoogtepunt, gaat iedereen schaatsen. Alsof wij in de jaren van Karin Enke. Gunda Niemann, Anni Friesinger en al die verdere Duitse overheersing een andere berg als hoogste punt hadden. Vreemde redenering. Schaatsen trekt wellicht meer goede atleten, omdat je dat volop in Nederland kunt uitoefenen. Succes is ook niet slecht voor nieuwe aanwas.

In de Canadese pers wordt geklaagd dat hun schaatsers moeten werken. Het zijn in hun ogen semiprofessionals die het opnemen tegen Nederlandse multimiljonairs. Het is een feit dat na de vorige Winterspelen in Vancouver de budgetten zijn gemillimeterd, dat drijft jonge kids naar ijshockey en shorttrack, of naar de alom in Canada aanwezige sneeuw. Canada doet het goed in het medailleklassement, in de andere wintersporten profiteert men nog steeds van het Vancouver 2010-plan 'own the podium'.

Helaas heb ik de Aziatische kranten niet goed kunnen lezen. De uitslag van de 500 meter moet een dreun, bijna een aardbeving in Japan zijn geweest en dat met de keizer van de sprint, Shimizu, op de tribune. Korea had in ieder geval nog wat te juichen bij de vrouwen, maar ook daar worden wonden gelikt. Wat mij betreft blijven we in deze euforie. Laten we eens on-Nederlands het 'ja maar' weglaten. De toekomst is voor later.

Geert Kuiper is oud-topschaatser en assistent-coach van de schaatsploeg van TVM. Tijdens de Olympische Winterspelen schrijft hij elke week een column in Trouw

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden