Geen handballer kan om 'Limburg' heen

Van onze handbalmedewerker GELEEN - Voor gek werden ze verklaard, de stoutmoedigen die zeven jaar geleden de Limburgse Handbaldagen opzetten. Een half jaar werd het groepje enthousiastelingen gegeven, dat drie rivaliserende Limburgse handbalclubs bijeenbracht in de organisatie van een ambitieus handbalfestijn.

De cynici is inmiddels krachtig de mond gesnoerd. Geen handballer kan nog om de Limburgse dagen heen. De opzet is in de loop der jaren regelmatig gewijzigd, maar vaststaat dat het toernooi een begrip is geworden op de sportkalender aan het einde van het jaar.

Michel Janssen is één van de mannen van het eerste uur en als voorzitter nog steeds bij de organisatie betrokken. Hij heeft de veranderingen meegemaakt. Twee jaar geleden trok Blauw Wit zich om financiële redenen terug uit de organisatie en bleven Sittardia en V & L over. Vorig jaar werd beproefd een deel van het toernooi in België (Neerpelt) te verspelen. “Dat experiment is mislukt”, zegt Janssen. “Er kwam te weinig publiek. De les die we eruit geleerd hebben, is dat spelen in twee hallen niet ideaal is. Het publiek is te veel verdeeld en blijft te veel plakken in de eigen hal.”

Daarom werd dit jaar weer gekozen voor één accommodatie: sportcentrum Glanerbrook is Geleen. Niettemin bleef de publieke belangstelling enigszins onder de verwachting. Ongeveer drieduizend toeschouwers passeerden in drie dagen de kassa's.

In tegenstelling tot voorgaande jaren deden er dit maal geen acht, maar zes ploegen mee. Sittardia en V & L waren natuurlijk van de partij. Daarnaast vier buitenlandse ploegen van niveau: de Tsjechische kampioen Dukla Praag, de Noorse bekerhouder Sandefjord, het Franse Paris St. Germain en het Zweedse Eskilstuna. Het optreden van de eerste twee viel tegen, maar de andere twee ploegen bekoorden met aantrekkelijk handbal. Van Eskilstuna, afkomstig uit Europa's sterkste handballand, was dat wel verwacht, maar de Fransen vormden een aangename verrassing met hun frisse spel.

De Nederlandse ploegen vielen in dat buitenlandse geweld wat weg. V & L kwam nog het verst. Het won van Dukla (28-27), maar leed forse verliezen tegen Eskilstuna (34-27) en Paris St. Germain (31-16). Het leverde de Geleense ploeg een duel om de derde plaats op. Tegenstander was Sandefjord, dat overtuigend won (30-22). Toch won V & L een prijsje: Hans van Dijk werd met 37 treffers de topscorer van het toernooi. Bescheiden: “Ik gooide ze er inderdaad gemakkelijk in, maar de ploeg creëert de kansen.” Van Dijk, tweedejaars bij V & L: “Voor mij is het toernooi geslaagd. We wonnen de eerste wedstrijd van Dukla Praag, en het was een geweldige ervaring tegen die Fransen en Noren te spelen. Natuurlijk, het zijn profs en voor ons zijn ze een maatje te groot. Toch moeten we geen zwakkere teams aantrekken om de Nederlandse clubs meer kans op een ereplaats te geven. Voor publiek en spelers vormen dit soort ploegen op de Handbaldagen het spektakel. Iedere speler droomt ervan tegen zulke ploegen te mogen spelen.”

V & L leed derhalve niet onder het wegsturen van trainer Wiel Mayntz. Van Dijk: “Tussen Wiel en ons klikte het niet. Maar wij hebben daar evenzeer schuld aan als hij. Voor de persoon Wiel Mayntz vind ik het zielig.”

Sittardia beëindigde het toernooi als laatste. De ploeg verloor al haar wedstrijden. Een tegenvaller, vond Lambert Schuurs. De 292-voudige international, die alle zeven edities van de Handbaldagen heeft meegemaakt, heeft betere herinneringen. “Driemaal finalist en eenmaal toernooiwinnaar”, zegt hij niet zonder nostalgische trots.

Vanwaar dan deze maal die teleurstellende prestatie van de Nederlandse kampioen? Schuurs: “Het loopt de laatste tijd niet lekker bij Sittardia. Toch geloof ik dat een Limburgse ploeg hier eerste kan worden. Ja, ook Sittardia.”

Sittardia speelde gisteren echter om de vijfde plaats tegen Dukla. Het was een vervelend en traag duel met weinig sfeer. Sittardia mocht in de tweede helft even de illusie op winst koesteren. Maar toen Dukla versnelde, was de Limburgse droom snel over. Zelfs toen de Tsjechen door tijdstraffen de laatste minuten met slechts vier man op de vloer stonden, konden de zes Sittardianen niet profiteren (30-27).

Schuurs, verongelijkt: “Dat viel tegen. We hadden best verder kunnen komen. Ik ben een handballer die niet tegen zijn verlies kan, dus dit is voor mij een geweldige kater.”

De Limburger had zich donderdag zo geërgerd aan de inzet van zijn ploeggenoten en de arbitrage, dat hij naar de kant was gestapt. “Ik heb gelukkig nog voldoende zelfbeheersing om aan te voelen komen wanneer het mis kan gaan. Dus was het beter dat ik maar even weg was.”

In de finale streden Paris St. Germain en Eskilstuna om de hoofdprijzen van 2500 en 1500 gulden. Dat zijn geen hoge bedragen. Michel Janssen: “Ons toernooi is een low-budget toernooi. Van de begroting van anderhalve ton gaat ongeveer eenderde naar de ploegen: verblijfs- en een deel van de reiskosten en het prijzengeld. Daarom zijn dure Spaanse of Duitse ploegen niet te betalen.” De recettes leveren ongeveer 30 000 op; de rest komt uit sponsoring en overheidssubsidies.

Ondanks dat de organisatie financieel niet veel te bieden heeft, staan de buitenlandse ploegen in de rij om te mogen komen. Janssen: “Krasnodar uit Rusland wilde wel een contract voor vijf jaar.” Het ging niet door, want “bij voorkeur hebben we geen ploegen op herhaling. Zo hebben we ieder jaar iets nieuws te bieden.” Volgend jaar voor de achtste keer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden