'Geen euthanasie bij blijvende opname in een verpleeghuis'

Van een onzer verslaggeefsters

Mevrouw Cornelissen, die gisteren na ruim zes jaar afscheid nam van de vereniging, zei: "Ik weet hoeveel patienten uiteindelijk blij zijn, dat ze de moeilijke stap naar het verpleeghuis gezet hebben. Tegen die achtergrond vind ik nauwelijks woorden om de gevoelens van verontwaardiging en afschuw te omschrijven die mij bekruipen bij het lezen van de euthanasieverklaring van de Nederlandse vereniging voor vrijwillige euthanasie."

"Nog afgezien van juridische en medisch-ethische bezwaren die hier tegen in te brengen zijn, acht ik het onverantwoord, dat op een dergelijke wijze over onze instellingen wordt gesproken. Met die verklaring worden oude vooroordelen over verpleeghuizen nieuw leven ingeblazen, en wordt afbreuk gedaan aan alles wat in de loop der jaren in verpleeghuizen is opgebouwd. Daarmee is de patient niet gebaat, maar geschaad. De opname - die in de gegeven situatie de best mogelijke oplossing is - wordt door het activeren van dit soort gevoelens nodeloos bemoeilijkt. En het is een klap in het gezicht van de werkers, die met grote inzet en integriteit het verpleeghuis tot een hoogwaardige voorziening hebben gemaakt."

Mevrouw Cornelissen wil niet beweren, dat de verpleeghuiszorg niet voor verbetering vatbaar is. Dat geldt met name de privacy. Dat is niet alleen een ruimtelijke zaak. Maar een plek voor jezelf is wel belangrijk, juist voor verpleeghuisbewoners. Ze worden immers door de aard van hun stoornis toch al beperkt in hun mogelijkheden tot het leiden van een eigen leven.

"Als ik dan hoor, dat aan verpleeghuizen die een nieuwbouwplan indienen, dat uitgaat van een- en tweepersoonskamers, soms nog wordt gevraagd daar vierpersoonskamers van te maken, dan ben ik zeer teleurgesteld. Dat is niet wat ik onder modernisering van de zorgsector versta."

De verpleeghuiscapaciteit is zorgwekkend vindt mevrouw Cornelissen. Ze verwijt de overheid nalatigheid als het gaat om een duidelijk standpunt in te nemen over de berekening van de grote tekorten aan verpleeghuisbedden, die er over enkele jaren zullen zijn. Zelfs over de bouwprioriteiten voor 1995 zijn nog geen besluiten genomen.

"Ik hoop niet dat de overheid met de gedachte speelt, dat vermeende capaciteitsoverschotten in andere sectoren ingezet kunnen worden voor verpleeghuispatienten. Verpleeghuiszorg vraagt een heel specifieke infrastructuur. De zorg die wij leveren is zo intensief en complex, dat deze slechts kan worden gegeven in een speciaal daarvoor ingerichte omgeving. Om die reden wordt onze infrastructuur gefinancierd uit de ziektekostenverzekering. Dat betekent tevens, dat niet alleen zorginhoudelijk, maar ook in bouwkundig en organisatorisch opzicht aan duidelijke kwalificaties moet worden voldaan."

Dat toename van thuiszorg de gesignaleerde capaciteitsproblemen in verpleeghuizen zullen oplossen is volgens mevrouw Cornelissen een illusie. Nog meer mensen zullen nog langer thuis kunnen bijven, maar een mogelijk effect daarvan op de benodigde capaciteit is van tijdelijke aard. De groep mensen die zodanige complexe stoornissen heeft dat opname noodzakelijk is, zal op termijn niet kleiner maar groter worden, en hun zorgzwaarte zal nog sterker toenemen."

Mondiger

De verantwoordelijkheid voor de landelijke verpleeghuiscapaciteit ligt volgens haar bij de overheid. Ook in het nieuwe stelsel mag dat niet aan het vrije spel der krachten tussen aanbieders en verzekeraars worden overgelaten.

"De manier waarop verpleeghuiszorg wordt gegeven, is gebaseerd op een denkwijze die uitgaat van de patient. Die patient is niet meer de oudere, die al lang blij is met een plaatsje waar hij goed verzorgd wordt. De patient van vandaag is heel wat mondiger dan voorheen."

"Wanneer de verpleeghuispatient afhankelijk wordt van de hulp van anderen, moet hij vaak behoorlijk wat inleveren op de verworven individualiteit. Verpleeghuizen beseffen maar al te goed hoe moeilijk dat voor hun bewoners is. Verpleeghuiszorg is dan ook niet alleen gericht op het opheffen van medische beperkingen, maar ook op de hoogst mogelijke kwaliteit van leven" , aldus mevrouw Cornelissen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden