Geen beloning voor stunt Van der Geest

ATHENE - De geschiedenisboeken haalde Elco van der Geest wel, maar in het medailleklassement ontbreekt zijn naam. De judoka maakte in Athene een einde aan de ongeslagen reeks van de Japanse grootheid Kosei Inoue. De beloning voor die prestatie bleef echter uit. Geen goud, geen brons, alleen maar een diploma.

Inoue is de absolute heerser in de klasse tot 100 kilo. De in Japan als een held vereerde sportman pakte de afgelopen zes jaar alle grote prijzen, inclusief de olympische titel in Sydney. Al drie jaar slaagde niemand erin om hem omver te gooien. In een voorbeschouwing, op papier gezet door de organisatie, luidde de centrale vraag: tegen wie staat Inoue in de finale?

In het verslagje kwam de naam van Van der Geest niet voor. In het mondiale judo geldt de 25-jarige gedreven sportman uit Santpoort-Zuid nog niet als een grote jongen. Hij werd in 2003 in Maribor weliswaar Europees kampioen, maar op twee WK's lag hij er al in een vroeg stadium uit. En zag hij dat Inoue als kampioen werd gehuldigd.

In de hal van Kenamju, de judoclub van de familie Van der Geest, hangt een poster van Inoue. In Haarlem weten ze de ware kampioenen op waarde te schatten. ,,Als ik train kijk ik vaak naar die poster'', vertelde Elco van der Geest. ,,Ik haal daar veel energie uit.''

Gisteren keek Van der Geest voor de eerste maal de nu al legendarische Japanner recht in de ogen. Hij trad zijn gelouterde opponent onbevangen tegemoet en kwam met twee yuko's op voorsprong, voordat de partij in de Ano Liossia-hal even werd onderbroken door een bloedneus van Van der Geest.

Na een korte behandeling gebeurde het ongelooflijke: Van der Geest smeet Inoue tegen de grond, ippon. ,,Toen ik omkeek zag ik dat hij er bijna net zo bijzat als op die poster. Dat was wel gek.''

Van der Geest was blij met die historische overwinning, maar hij realiseerde zich dat hij nog wel met lege handen stond. Vier uur na zijn fantastische zege op Inoue verloor hij van Makarov, de latere Wit-Russische kampioen.

Nog geen tien minuten na die mentale opdoffer kon hij het in de strijd om brons niet bolwerken tegen de Israëliër Zeevi. De bedwinger van Inoue greep naast de medailles en werd gisteren 'slechts' vijfde.

De klap kwam hard aan bij Van der Geest. Vlak voordat hij zich wilde melden bij de Nederlandse televisiecamera's liet hij zich neerzakken tegen een betonnen zuil. Van der Geest kon zijn emoties niet de baas. Met de handen voor het gezicht liet hij de tranen de vrije loop. Vader Cor wreef zijn zoon liefkozend over de rug en kuste hem een aantal malen op de schouder.

,,Ik was er zo dichtbij'', zei Elco, ,,maar het is alweer verleden tijd.'' De winst op Inoue gaf hem een goed gevoel, maar het mislopen van het erepodium maakte hem bedroefd. ,,Je weet nooit hoeveel kansen je in je leven krijgt op een olympische medaille.'' Toch was er ook een reden om tevreden te zijn. ,,Na twee mislukte WK's heb ik de judowereld en mijzelf bewezen dat ik tot de besten behoor op een groot toernooi.''

Cor van der Geest, die vandaag zijn andere zoon Dennis bijstaat in de klasse boven 100 kilo, kon niets anders dan lovend zijn over de prestatie van Elco. ,,Wat een mooie kerel, jongens'', riep hij trots naar de verzamelde pers. ,,Nog niet zo lang geleden kon hij nog geen kip gooien'', doelend op de blessures die Elco de afgelopen maanden teisterden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden