Geen bal op de tv

Wat te doen als er niets op tv is en je hebt ook geen zin in de zoveelste herhaling van film x? Sinds Doemaars gelijknamige hit is die vraag geen enkel probleem meer: druk op de knop en klaar. Als je dan toch wat wil zien, is er in het huidige tijdsgewricht digitale tv. Helaas heb ik nog geen kastje geïnstalleerd. Biedt in dat geval internet misschien uitkomst?

Ook daar zitten haken en ogen aan. Sinds Uitzending Gemist bestaat, denk je ongeveer alles op het tijdstip te kunnen zien dat het jou uitkomt. Maar daar doen Hollanddoc en Geschiedenis-tv dan weer niet aan mee. Internet zou je totale vrijheid moeten geven voor wat betreft het tijdstip van het tot je nemen van informatie, maar de Vpro kiest voor vaste uitzendtijden. Terwijl ze een marathonuitzending aanbieden die een overzicht biedt van vijftig jaar Nederlandse popmuziek: Beat behind the dikes. Naast een in zes stukken gehakt chronologisch overzicht, waarvan de delen elk door een andere Nederlandse popcoryfee (o.a. Peter Koelewijn, Jerney Kaagman en Henk Westbroek) worden gepresenteerd kun je genieten van allerlei thematische en biografisch getinte deeltjes.

In de film die zijn naam gaf aan het projekt portretteert Bob Rooyens de Nederlandse popscène van begin jaren zeventig (met o.a. Shocking Blue, Earth & Fire, Ekseption, Golden Earring) spelend op pontons in het IJsselmeer. De van Duits commentaar voorziene film werd terug gevonden in de WDR-archieven. De muziek is leuk, maar daar tussendoor wordt op tamelijk melige wijze een aantal grootheden uit wat tegenwoordig de canon heet gepresenteerd: Laurens Janszoon Coster, Van Riebeeck en Peter Stuyvesant, etc. Wat ze met de popmuziek van welke periode dan ook te maken hebben? Geen idee. Postmodernisme in jaren-zeventig stijl. De afsluitende gezamenlijke rockversie van ’de uil zat in de olmen’, ook al een canon, maakt het er niet beter op.

Wat vooral opvalt is dat de clips erg rustig waren met elementen als langzame overvloeiers, langzaam wisselende kleuren en langzaam met elkaar versmeltende en weer uiteen gaande cirkelvormen. Op die manier trachtte men de statische poses van de optredende bands nog enigszins te dynamiseren.

Rockin’ Ramona, het verhaal over de indo-rock van de jaren vijftig laat de Tielman Brothers als grondleggers van de Nederlandse popscene zien. Uit dit verhaal blijkt enerzijds de typische jaren-vijftig kneuterigheid van bands met namen als de Crazy Rockers, de Black Dynamites en Neyndorf Brothers, die gezellig bij moeder thuis oefenden. En anderzijds zie je de invloed van de Amerikaanse cultuur, die met de Marshall hulp meekwam, in zijn volle omvang gedemonstreerd. Het Engels is meteen in al zijn gebrekkigheid voertaal. De pakjes en de haardracht lijken rechtstreeks van de overkant van de Atlantische Oceaan geïmporteerd.

Een mooi voorbeeld van een biografie is ’Verder heb ik niks meegemaakt’ over Herman Brood. Naast zijn filosofie over het gebruik van dope onthult Brood daarin waardoor zijn voorkeur voor de spotlights wakker werd in hem. Als zesjarig jongetje danste hij op een familiefeestje en trok daarbij al zijn kleren uit. Zijn aanwezige tantes vonden dat prachtig en de aandacht die hij van ze kreeg werd een verslaving voor het leven.

De komende week wordt dit programma dagelijks herhaald op Geschiedenis-tv van de Vpro. Kiezen kun je niet, maar als je een verloren uurtje wilt vullen plug dan in en laat je verrassen. De ouderwetse video helpt dan toch nog het beste bij het zelf samenstellen van je programma. Amy Winehouse is helaas weer net gearresteerd, maar vannacht op Nederland 3 zag ze er lucide uit en ze zong zoals je haar wil horen: als een jaren zestig souldiva en in haar eigen taal.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden