Geen babymelkpoeder voor 'jullie Aziatische mensen'

Caissières zien in onschuldige klanten potentiële handelaars

Op 13 juni vorig jaar liep mevrouw Groenendijk-Sikhiao naar de Etos in Barendrecht. Aan het eind van de straat, ze kwam er vaak. Ze wilde een pak babymelkpoeder kopen, voor haar tweejarige zoontje. "Dat ging niet", stamelt ze. Negen jaar woont de Thaise al in Nederland, nooit eerder voelde ze zich hier zo vernederd. Die emoties kwamen gisteren weer boven, bij de zitting bij het College voor de Rechten van de Mens in Utrecht. Ze vroeg nog waarom ze het niet mee kreeg. "Gewoon niet", werd haar verteld.

Ook bij de Kruidvat in Vlaardingen kreeg mevrouw Yaing geen babymelkpoeder mee. Een bijtring, een drinkflesje, een knuffel en een pak Nutrilon, maar dat laatste mocht ze niet afrekenen. "Wij verkopen dat niet aan jullie." Wie is jullie, vroeg ze. "Jullie Aziatische mensen." Haar man kreeg het een kwartiertje later wel mee. "Ook Aziatisch, maar blijkbaar niet Aziatisch genoeg", smaalt de Nederlands-Chinese Yaing.

Nadat in China in 2008 melk bleek te zijn aangelengd met melamine waarna zeker zes baby's stierven en tienduizenden in het ziekenhuis belandden, is het wantrouwen jegens Chinese babymelk groot. Nog steeds. De levendige handel die in Nutrilon of Friso ontstond, zorgt ook in Nederland voor lege schappen. Dat leidde er een jaar geleden toe dat veel winkeliers bordjes plaatsten: "Maximaal twee pakken per klant".

Maar sommigen krijgen helemaal geen babymelkpoeder mee. Die worden als handelaar bestempeld. Vanwege hun Aziatische uiterlijk, claimen antidiscriminatiebureaus. En dat mag niet. Gisteren behandelde het College voor de Rechten van de Mens twee van deze zaken.

Aljan Baan, eigenaar van het betreffende Etos-filiaal, erkent direct dat het bij zijn winkel zo heeft kúnnen gaat. "Dat is fout, dat staat buiten kijf." Maar hij werpt discriminatie verre van zich. Groenendijk-Sikhiao is aangezien voor iemand die eerder groot probeerde in te slaan. Daarom werd ze geweigerd. Niet om haar uiterlijk.

"Kijk, ik wil heel Barendrecht van babyvoeding kunnen voorzien", zegt Baan. "Mijn caissières krijgen huilende moeders aan de telefoon of wij misschien nog Nutrilon in huis hebben. Als ik het zou kunnen leveren, zou ik die handelaars helpen hun vrachtwagen vol te laden. Maar dat gaat niet."

Dus zijn de kassamedewerkers extra alert. Vragen of de melkpoeder echt voor eigen kind is, noemt Baan een gepasseerd station. "Ze hebben babykiekjes in de portemonnee. Die laten ze dan zien. En vervolgens laden ze buiten lachend hun busje vol." En niet alleen mensen met Aziatisch uiterlijk. "Ook een boomlange Hollandse kerel." Tja, die durfden zijn caissières niet te weigeren.

Baan wilde mevrouw Groenendijk-Sikhiao zijn excuses maken, een cadeautje lag klaar. Zij had echter geen behoefte meer in diens winkel te komen. Haar echtgenoot legt uit naar het College te zijn gestapt om herhaling te voorkomen.

Mevrouw Yaing kreeg geen excuses. Wel verstuurde Kruidvat uiteindelijk een mail waarin werd gerept over een misverstand. De aanwezige jurist noemt de situatie herhaaldelijk vervelend, maar geen van de betreffende Kruidvat-medewerkers zou zich in de uitlatingen herkennen. Excuses zouden dus niet terecht zijn.

"Dit kan toch niet in een land als Nederland", verzucht Yaing na de zitting. "Mijn negenjarige was mee. Dat vind ik dit erg, dat zij dit heeft moeten meemaken."

De uitspraak volgt half maart.

College voor de Rechten van de Mens
Het in Utrecht gevestigde College voor de Rechten van de Mens is een onafhankelijke toezichthouder die zich bezighoudt met schendingen van mensenrechten in Nederland. Het orgaan is in 2010 bij wet ingesteld, waarbij de toenmalige Commissie voor Gelijke Behandeling erin opging. Naast het beschermen van mensenrechten ziet het College ook toe op de naleving van de gelijkebehandelingswet, waarbij het in zittingsvorm klachten behandelt van mensen die zich gediscrimineerd voelen. Uitspraken zijn niet juridisch bindend, maar wel zwaarwegend. Een woordvoerder laat weten dat in driekwart van de zaken partijen gehoor geven aan een gegrondverklaring.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden