Geen achternaam? Dan moet de lezer weten waarom

'Ombudsman' behandelt vragen en opmerkingen over journalistieke kwesties.

ombudsman@trouw.nl

Het noemen van de naam Perdiep Ramesar in Trouw dient geen enkel doel meer, vindt ombudsman Adri Vermaat.

In weekblad Elsevier van 27 juni werd Trouw 'misschien wel dé expert op het gebied van nepjournalistiek' genoemd. Dat was een onsympathieke benaming die Gertjan van Schoonhoven, chef redactie Nederland van Elsevier, de krant gaf.

Zonder het onderwerp te benoemen, was zonneklaar dat hij doelde op wat in Trouw de 'kwestie Perdiep Ramesar' is gaan heten. De krant ontsloeg deze journalist eind vorig jaar, nadat intern was vastgesteld dat bronnen die hij al langere tijd opvoerde niet waren te controleren en verifiëren.

Over die voor de krant zwarte bladzijde is in de media veel geschreven, en gepraat. Er zijn journalistieke lessen uit getrokken, niet alleen binnen de redactie van Trouw. De verantwoording van artikelen is aangescherpt. Meer algemeen worden anonieme bronnen waarvan media gebruik maken vaker dan vóór de kwestie Ramesar in alle redelijkheid verantwoord.

Uitgangspunt bij Trouw is dat niemand nog anoniem, of met een gefingeerde naam, in de krant voorkomt. In de spaarzame gevallen dat dit tóch gebeurt, moet daar een duidelijke, aanwijsbare reden voor zijn, is de harde afspraak. Die is dit jaar meermalen herhaald en herbevestigd. De reden voor het anonimiseren of fingeren van namen moet goed en helder worden beargumenteerd, zowel intern als naar de lezer toe. Intern gebeurt dit, maar aan dit laatste, belangrijkste punt moet de redactie nog schaven.

Elke keer dat in Trouw een goede argumentatie voor het weglaten van een (familie)-naam ontbreekt, is een keer te veel. De redactie weet en erkent dit en toch is de praktijk soms weerbarstig. Een voorbeeld hiervan is het verhaal over de Syrische vrouw Jasmin in de krant van dinsdag.

Naast het interview over de mislukte vluchtpoging naar Europa die de vrouw ondernam, stond zij zeer herkenbaar met haar dochtertje Rushda op een foto afgebeeld. Maar haar familienaam werd niet genoemd, zonder enige reden of verantwoording van de redactie. Ook een voetnoot met uitleg bij het verhaal ontbrak. De lezer mag zich hieraan terecht storen.

Hiermee wil uiteraard niet zijn gezegd dat Trouw 'misschien wel dé expert is op het gebied van nepjournalistiek', zoals Elsevier beweerde. Mijn eerste reactie na het lezen van die (dis)kwalificatie was destijds: 'Verre van dat'.

Nu ben ik geneigd te zeggen: 'Was het maar zo'. In dat geval immers was de journalistieke fraude van toenmalig collega Perdiep Ramesar enkele jaren eerder aan het licht gekomen en vastgesteld. Net als bij inbraken het geval is, geldt ook hier dat ieder feitelijk onjuist, onwaar artikel in de krant er zonder uitzondering één te veel is.

Waar de Trouwredactie nu al veel langer aandacht voor heeft is niet de bron van de affaire, ex-collega Perdiep Ramesar zelf. Het zal zo zijn dat er redacteuren zijn die privé contact met hem hebben. Zakelijk zijn de banden echter, zoals bij elk ontslag, doorgesneden. De impact van de handelwijze van Perdiep Ramesar heeft binnen Trouw plaatsgemaakt voor het aanscherpen van de journalistieke mores.

Dit maakt dat zijn naam alleen nog voor de geschiedenis van de krant relevant is. De 'kwestie Ramesar' kun je in voorkomende gevallen in de kolommen voortaan de kwestie Trouw noemen of de affaire rond een voormalige collega.

Evenals voor de krant is het voor hem en zijn gezin van belang niet in het verleden te blijven steken en de blik vooruit te richten.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden