'Geef dollars voor schone kolentechnologie'

De Amerikaanse mijnbouw verzet zich tegen klimaatafspraken. Steenkool is te belangrijk voor de economie en de nationale veiligheid.

Ze draagt de lieflijke naam de PrairieRoos. Maar er is niks bevalligs aan de gigantische graafmachine die elke anderhalve minuut tachtig vierkante meter prairiegrond weg schept nabij het stadje Underwood in de Amerikaanse staat North Dakota.

De PrairieRoos legt lagen bruinkool bloot. In de huidige mijngroeve waarin zij vijf dagen per week nonstop werkt, liggen die op 15 à 18 meter diepte. „Dat is gunstig”, weet ingenieur Greg Dehne. „Op andere plaatsen moeten we tot dertig meter diep gaan.”

Dehne schat dat binnen vier à zes weken alle kolen uit de huidige 1,5 kilometer lange en 55 meter brede mijngroeve zijn gehaald. „Dan vullen we eerst dit gat op en schuiven daarna door naar de reep grond die ernaast ligt.” Zijn bedrijf is bij wet verplicht, van lege groeves weer productief grasland te maken.

De ingenieur denkt dat de mijn nog voor zestig jaar bruinkool heeft. En ze heeft tot 2045 een contract om een krachtcentrale, die direct naast het concessiegebied is gebouwd, van brandstof te voorzien.

Toch pakken zich volgens woordvoerder David Straley van de North America Coal Corporation, die de concessie bezit, donkere wolken samen boven de mijn. „President Obama heeft het niet op de mijnbouw. Die komt niet voor in zijn toekomstplan voor Amerika’s energievoorziening”, zegt hij, terwijl trucks vol bruinkool de groeve uit rijden.

Straley is vooral benauwd voor de klimaatvoorstellen, waar het Congres in Washington over spreekt. En voor de internationale druk op Amerika om op de komende top van Kopenhagen afspraken te maken over de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen. „Die kunnen bruinkool zo duur maken, dat bedrijven niets meer afnemen. Dan gaan hier 240 goede banen verloren.”

Amerika hoeft in Kopenhagen van Straley en de mijnsector zeker geen voortrekkersrol te spelen. „Als we mondiale afspraken willen maken, dan moet echt iedereen meedoen, ook landen als China en India. Anders krijg je concurrentievervalsing.”

Volgens Straley en de mijnsector mag je in huidige discussie over steen- en bruinkool niet alleen naar de vervuiling kijken, maar ook naar hun rol als reserve-energiebron voor het geval de aanvoer van olie uit het buitenland zou wegvallen.

„Amerika moet beseffen dat het slechts enkele eigen energiebronnen heeft waar het ook in crisistijden op terug kan vallen. Dat zijn kernenergie, waterkracht en steenkool. Van die drie is steenkool zo belangrijk dat je het als een strategische reserve zou moeten beschouwen.”

Amerika haalt momenteel de helft van zijn elektriciteit uit kolen. „Duurzame bronnen zoals zon en wind hebben in de toekomst beslist een rol te spelen, maar ze vormen geen alternatief”, beweert Straley. Ze zorgen volgens hem ook lang niet voor zoveel directe of indirecte werkgelegenheid als de mijnsector. „Wij zijn niet tegen een leidende klimaatrol voor Amerika, maar dan moet het land wel zekerheid hebben over zijn werkgelegenheid en nationale veiligheid.”

Technologie is volgens hem het antwoord op het broeikaseffect. De mijnsector bekijkt of vergassing van kolen de CO2-uitstoot terugdringt. Ook zetten velen in de sector sterk in op het afvangen en ondergronds opslaan van CO2 bij kolencentrales.

Straley wuift de kritiek weg dat zulke technieken zichzelf nog niet bewezen hebben, peperduur zijn en andere milieuschade kunnen aanrichten. „Obama hamert steeds op het belang van nieuw onderzoek. Wij zeggen op onze beurt: ’Geef ons dan de dollars om schone kolentechnologie te ontwikkelen’.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden