Analyse

Gebrek aan kwaliteit is de kern

Doelpuntmaker Eder schiet op doel tijdens de door Oranje met 1-2 verloren vriendschappelijke wedstrijd. Wesley Hoedt (links) is te laat.Beeld ap

Na roerige dagen trok Oranje zich terug in radeloosheid. Het kan een zware klus worden om een bondscoach te vinden, waarbij het verschraalde spelersaanbod kan afschrikken.

Geslagen sloot Oranje gisteravond een nieuwe donkere episode in een toch al bezoedeld tijdvak af. Luttele dagen na het debacle van Sofia, en het vertrek van weer een bondscoach, ging in de Arena ook het oefenduel met Italië verloren (1-2). De internationals en de KNVB trokken zich terug in radeloosheid, na een tiendaagse vol onhandigheid en onvermogen.

Het was van een niet te bevatten onbeholpenheid geweest. Zoals commercieel directeur Jean-Paul Decossaux geroepen was om het ontslag van Danny Blind als bondscoach toe te lichten en weldra zei dat hij 'niet van het voetbal' is. Hij is formeel even de eerste in rang. Dan mag het volgens hiërarchische lijnen zo bepaald zijn dat hij in beginsel het woord moet voeren, maar niemand kwam kennelijk op het idee technisch directeur Hans van Breukelen toch ook voor wat aanvullende antwoorden achter de tafel te zetten. Of hij, al heftig bekritiseerd, durfde het zelf niet aan - bepaald geen irreële mogelijkheid.

Ja, ook dat was zondagavond weer tekenend voor de bestuurlijke chaos binnen de KNVB. Maar laten we beseffen dat de spelers van Oranje een avond eerder tegen Bulgarije (2-0) niet daardoor naar peilloze diepten waren gezakt. Dat ze in het najaar van 2015 niet daardoor waren ineengestort tegen, of soms aan flarden gescheurd door, IJsland (0-1), Turkije (3-0) en Tsjechië (2-3). Dat ze niet daardoor eerder al in Reykjavik, onder Guus Hiddink nog, kapot waren gelopen door de IJslanders (2-0).

Bestuurlijke chaos

Dat kwam louter doordat er binnen het veld door de coaches voor beperkte spelers geen structuur was aangebracht. De geenszins verrassende ellende is begonnen bij de keuze van de verdwenen algemeen directeur Bert van Oostveen voor de (te) 'losse' Hiddink en Blind, onervaren als hoofdcoach en eenzijdig als voetbaldenker. Van Oostveens vertrek luidde vorig jaar de bestuurlijke chaos in, dat zeker. Maar daarvan heeft Blind, vrij in handelen en keuzes op het trainingsveld en in de dug-out, evenmin last van kunnen hebben als Frank de Boer indertijd bij Ajax van de Cruijff-revolutie.

Het klinkt gewichtig om de nadruk op de wanorde buiten het veld te leggen, en het leidt af van de kern: het gebrek aan kwaliteit erbinnen. De namen die al niet worden genoemd om Blind op te volgen, in de waan dat er heel veel meer met deze spelers te bereiken valt. Tekenend is de roep om Louis van Gaal. Het is heimwee naar het WK 2014 - dat Van Gaal het toen nog betere Oranje al te mager vond, willen weinigen weten.

Weinig geschikte kandidaten

Er zijn weinig geschikte kandidaten, en het zal ook straks makkelijk schieten zijn - als er niet de grote naam uit kan komen waar Nederland nog recht op denkt te hebben. Ze zijn niet handig en zeker niet charismatisch, Decossaux en Van Breukelen, maar ook voor de krachtigste directeur, ware hij er geweest, zou het nu een zware klus zijn.

Voor een deel hebben de bestuurders van Zeist het er zelf naar gemaakt, in eerste aanleg door in 2014 voorbij te gaan aan Ronald Koeman, de beste kandidaat van toen, die er nu als de kippen bij was om te laten weten dat hij geen interesse heeft.

Zijn behandeling destijds door de KNVB en zeker zijn comfortabele werkomstandigheden in Engeland (of, wie weet, straks bij Barcelona) zullen zijn hoofdmotieven zijn. Maar hij zal ook het zijne denken van het verschraalde Nederlandse spelersaanbod - de afschrikwekkende factor waar de bestuurders toch echt niets aan kunnen doen.

Wankel Oranje kan Italië niet verontrusten

In waarschijnlijk de enige interland van de gepromoveerde assistent Fred Grim als bondscoach was Oranje zowaar vroeg op voorsprong gekomen, zij het op wat vreemde wijze. Nadat Promes en Klaassen de bal tot in het strafschopgebied hadden gerommeld, tikte Romagnoli hem in eigen doel, achter zijn 18-jarige doelman Donnarumma (1-0).

Het tekende de wankele staat van Oranje dat het een minuut later alweer 1-1 was. Verdediger Hoedt kopte de bal voor de voeten van spits Eder, die resoluut uithaalde. Italië kon zelfs met een voorsprong gaan rusten. Na een hoekschop van Verratti trad uiteindelijk doelman Zoet weifelend op, en verdediger Bonucci joeg de bal hoog in het doel (1-2).

Na rust poogde Oranje de druk op te voeren. Doelman Donnarumma redde bij een kansje voor Promes. De verdedigende Italianen werden niet hevig verontrust, en ze consolideerden de 1-2.

Voor de wedstrijd was Clarence Seedorf, negen jaar na de laatste van zijn 87 interlands, geëerd met het bondsridderschap van de KNVB. Oranje vervolgt het WK-kwalificatietoernooi begin juni met een thuiswedstrijd tegen Luxemburg. Daarvoor speelt het twee oefeninterlands, tegen Marokko en Ivoorkust.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden