Gatti neemt niets voor lief

klassiek

Koninklijk Concertgebouworkest Wagner, Liszt, Berlioz ****

Toen Daniele Gatti in 2004 debuteerde bij het Koninklijk Concertgebouworkest nam hij met zijn interpretatie van muziek van Wagner behoorlijk wat risico's. Dat betaalde zich toen uit in overrompelend muziekmaken. Donderdag stond opnieuw Wagner op de lessenaars en ook nu nam Gatti niets voor lief.

De ouverture tot 'Tannhäuser' werd extreem langzaam opgezet, waardoor je eventjes vreesde voor de muzikale cohesie. Maar nee, die vrees bleek ongegrond. Gatti de klankmagiër kneedde hier met hoorns, klarinetten en fagotten het gaaf gonzende geluid van een Wagnertuba, die ten tijde van 'Tannhäuser' nog niet eens uitgevonden was. Een klein wondertje, dit begin.

De spanning of het verder goed zou gaan, verhoogde het luistergenot, omdat je samen met de musici aan Gatti's stok hing. En goed ging het, met alleen in de voor de violen helse slotmaten storende ontsporingen. In het door Gatti gekozen tempo kun je nou eenmaal niet over technische onvolkomenheden heen spelen.

Mooi programma hadden Gatti en het Concertgebouworkest samengesteld. Na Wagner kwamen Liszt en Berlioz. Drie muzikale visionairs die in het Concertgebouw naast elkaar boven balkon zuid in hun naamcartouches vereeuwigd zijn. Alleen Chopin wurmt zich daar tussen Berlioz en Liszt in.

Liszts symfonische gedicht 'Orpheus' hoor je niet vaak. Ook hier legde Gatti met zijn baton het tempo behoorlijk aan banden. Sonoriteit en samenspel van de hoogste orde bereikte hij ermee met een spanning die voortzinderde tot aan die mysterieuze slotakkoorden.

Na de pauze liet Gatti zijn licht schijnen over Berlioz' 'Symphonie fantastique'. Daar waar roemruchte collega's de partituur er soms in vijftig minuten doorjagen, nam Gatti ruim een uur voor de vijf delen van Berlioz' geniale gekte. De fantastische orkestratiekunsten van Berlioz indachtig creëerde Gatti met het super geconcentreerd spelende orkest een ongekende waaier aan kleuren en sferen.

Wel jammer dat er slechts twee in plaats van zes harpen in 'Un bal' meespeelden, maar verder kwamen de berlioziaanse effecten spectaculair uit de verf. Compliment voor de fagotgroep die zich door geen enkele tempoversnelling liet verrassen. Sowieso speelden de blazers een hoofdrol op deze avond. Met de slagwerkers als goede tweede.

Nog morgenmiddag, live op Radio 4.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden