Galasek neemt regie in handen

Duidelijker dan ooit tevoren en, opvallender nog, op ongedacht attractieve wijze openbaarden zich gistermiddag de contouren van het Ajax van Co Adriaanse. Zij aan zij op de reservebank aanschouwden de routiniers Winter en Witschge hoe Ajax tot een niveau reikte dat dit seizoen niet eerder werd vertoond.

Voor de tweede maal, na het thuisduel tegen RBC van 22 september, waren beide dertigers door trainer Adriaanse gepasseerd. Na de 6-2 overwinning op Heerenveen, waaraan alleen Winter gisteren als invaller nog een zeer geringe bijdrage leverde, hoeft het tweetal zich weinig illusies meer te maken.

Het was veelzeggend, om niet te zeggen symbolisch, dat Galasek als aanvoerder vorm gaf aan het voortvarende Amsterdamse optreden. Niet bijvoorbeeld Grim, de 35-jarige doelman, maar de Tsjechische middenvelder die Adriaanse meenam van Willem II, bleek onlangs al gepromoveerd tot tweede aanvoerder achter Winter.

De omwentelingen van Adriaanse werden gisteren kracht bijgezet door Galasek, die op het middenveld doortastend en voorbeeldig de regie voerde. De 17-jarige Van der Vaart wierp zich op als zijn secondant. De tiener hoefde de toppen van zijn kunnen niet eens te bereiken om de indruk te bevestigen dat hij als linkshalf een beslissende voorsprong op Witschge heeft genomen.

Hoewel hij er met geforceerde ingetogenheid op reageerde, mag Adriaanse de eclatante zege van gisteren koesteren als een persoonlijke triomf. Het was een bewijs van zijn gelijk, op een tamelijk onverwacht en daarom niet minder welkom tijdstip.

Winter en Witschge, uitgeblust en eigenlijk alleen in naam routiniers, hebben in hun tweede fase bij Ajax nimmer kunnen aantonen dat ze een meerwaarde voor de club van hun wortels kunnen hebben. Galasek en Van der Vaart, een plichtsgetrouwe Tsjech en het grootste talent van Nederland, zijn de soldaten met wie Adriaanse in Amsterdam de revolutie kan prediken.

Wijselijk pronkte Adriaanse gisteren niet zelf met die conclusie. Tevens zal zijn terughoudendheid achteraf zijn ingegeven door het besef dat de grilligheid van de jeugd hem nog menig minder plezierig moment zal bezorgen.

Opmerkelijk genoeg is de prestatiecurve van de voorbije weken veel constanter dan het spel van Ajax. Van de laatste acht competitieduels werd er slechts één verloren, vorige week bij FC Utrecht (2-1). Zes zeges en een verdienstelijk gelijkspel bij PSV (1-1) kunnen Adriaanse sterken in zijn overtuiging dat hij met zijn gedurfde aanpak het juiste pad heeft gekozen.

Illustratief voor de, vaak nog latente, kwaliteiten van het nieuwe Ajax was gisteren het tweede Amsterdamse doelpunt, en meer in het bijzonder de aanloop daartoe. Machlas zorgde met een schuiver (2-1) voor de afronding van een ingenieuze aanval die door De Cler, Arveladze (op dreef als offensieve middenvelder) en Van der Vaart werd vormgegeven.

Cruciaal in de uitvoering was de pass van Van der Vaart op De Cler, die met zijn offensieve actie blijk gaf van groeiend zelfvertrouwen. Van der Vaart handelde inzichtrijk en zonder dralen. Vooral dat laatste onderscheidt hem van Witschge, die het spel met zijn kunstjes te vaak van vaart berooft.

Galasek had een aandeel in drie doelpunten. Na een voorzet van de Tsjech opende Wamberto al vroeg de score (1-0). Van der Gun profiteerde op weg naar zijn eerste treffer (4-2) van een intelligent tikje van Galasek. Tussendoor had Galasek zelf toegeslagen met een krachtig schot (3-1).

Het vijfde doelpunt van Ajax kwam op naam van Arveladze, nadat Van der Gun op de paal had geschoten (5-2). Van der Gun, ook al zon protégé van Adriaanse, besloot de aangename middag waardig. Eén van zijn vele versnellingen was Talan en Tuhuteru te machtig (6-2).

Eerder had Van der Gun de Friese aanvoerder Hansma misleid, alvorens de bal hoog in het doel te jagen. Het was een waardevolle treffer, omdat Heerenveen onverwacht tot 3-2 was teruggekomen dankzij Grim, die lelijk mistastte na een schot van Lurling.

Op een middag met vele pluspunten leek het snelle antwoord van Van der Gun erop te wijzen dat ook de mentale kracht van Ajax groeiende is. Nuttig was een minuut na de 3-2 de sliding waarmee Dennis de Nooijer op weg naar Grim door de sobere Fin Pasanen een halt werd toegeroepen.

Daartoe was de uitglijdende Kanu - plots weer ten tonele verschenen en warempel, alsof het niet op kon, aardig spelend - eerder niet in staat geweest. Dennis de Nooijer onderstreepte zijn capaciteiten met alweer het tweede doelpunt na zijn langdurige absentie (1-1), maar het bleek niet meer dan een Friese stuiptrekking.

Ook in de Arena kon Heerenveen zich niet verlossen van zijn post-Europese depressie. De Friezen konden zich beklagen over de vroege blessure van Gérard de Nooijer, waardoor aanvaller Tuhuteru de defensie moest bijstaan. Maar meer dan het verweer van Heerenveen was gisteren de vorm van Ajax bepalend voor het resultaat, waarmee een soms met argusogen bekeken trainer zijn critici voorlopig de mond snoerde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden