Ga maar niet terug naar die eerste vakantiezoen

Ze kwam bitchy over. Toen Jelle Brandt Corstius vroeg of ze zich had zitten verscheuren om ’De vakantieman’, vroeg ze met ijzige blik: „Verscheuren?” „Bescheuren”, verbeterde Brandt Corstius snel. Beginnend auteur en cabaretière Paulien Cornelisse heeft iets met taal, maar zo hilarisch als ze erover schrijft in haar boek ’Taal is zeg maar echt mijn ding’, zo frikkerig was ze in ’Zomergasten’ (VPRO). „Als in de maatschappij iets een probleem is, blijft het ook in de taal een probleem. Je merkt het aan hoe we buitenlanders steeds anders betitelen”, doceerde ze.

Ze kennen elkaar via Brandt Corstius’ zus en Volkskrant-columniste Aaf en misschien juist daardoor liep het zo stroef. Nabijheid schept op tv vaak afstand en kilte. Na het fragment uit ’Dead Poets Society’ zei Cornelisse met enige afgunst: „Ik heb niets met groepen.” Dat hoeft natuurlijk niet in haar nadeel te pleiten, maar toen ze even later vertelde dat als een vreemde haar op een verkeerd moment zou lastigvallen met zelfmoordplannen, haar reactie zou zijn ’ga maar naar je therapeut’, daalde mijn sympathie tot het nulpunt. Niet opofferingsgezind, ongeduldig en snel geïrriteerd, zo omschreef ze zichzelf.

Als cabaretière balanceert ze op de grens tussen geestig en triest, vertelde ze, maar hoe amusant ze werkelijk is, hebben we niet kunnen beoordelen, want de grappen kwamen vooral van de kant van Brandt Corstius. En die hadden effect. Langzaam zag je Cornelisse ontdooien. Een rondzoemende vlieg deed de rest. „We moeten hem een naam geven”, suggereerde Brandt Corstius luchtigjes. Toen het insect op het voorhoofd van de cabaretière landde, haalde de presentator hem met een elegant gebaar weg. Wie is tegen zoveel charme bestand?

Over haar diepste zieleroerselen kwamen we weinig aan de weet, maar uiteindelijk zette Cornelisse wel de deur naar haar hart op een kier. Zo sprak ze met mededogen over de deelnemers aan ’Memories tour d’amour’ omdat dit programma oude wonden zou openrijten. De volgende avond heb ik met deze kritiek in het achterhoofd naar de KRO-show gekeken. Ik vond het altijd een goed programma omdat het zo herkenbaar is. Vakantieliefde is vaak je eerste liefde en misschien wel je grootste of enige echte. Omlijst je het weerzien met muziek uit de jaren zeventig dan is een oud-discokikker als ik reddeloos verloren.

Maar er zit een kern van waarheid in Cornelisse’s kritiek. Juist door de intensiteit van die eerste liefdeservaring (’John zit na vijfenveertig jaar nog altijd in mijn hart’, bekende Henny maandagavond) kan een nieuwe ontmoeting tot veel verdriet leiden. Internet meldt: ’Memories’– en trouwens ’Het mooiste meisje van de klas’ ook – leidt tot echtscheidingen!

Bij de hereniging denken vakantieliefdes (veelal ten onrechte) het verloren paradijs terug te hebben gevonden en laten ze hun huwelijkspartner in de steek. Maar is dat de schuld van presentatrice Anita Witzier? Volwassen mensen kunnen zelf beslissen of ze terug willen naar die eerste zoen. Maar misschien heeft Cornelisse gelijk en is het verstandiger de illusie te blijven koesteren dat er ooit een tijd is geweest dat alles goed was.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden