Fusie-avond in Paradiso slaagt uiteindelijk met verrassend duet

AMSTERDAM - Op slag van elf en bij het scheiden van de markt gebeurde het dan tòch nog. In een duet tussen twee fabuleuze solo-trompettisten versmolt de 'klassieke' blaascultuur van het Nederlands Blazersensemble met die van de jazz-rock groep Future Shock. In Paradiso presenteerden zich donderdagavond beide groepen in een uniek samenwerkingsverband met vijf premières.

In geen van de voorgaande vier stukken kwam het echter tot een overtuigend moment van fusie tussen de ensembles. Dat was getuige het programmaboekje ook niet altijd de expliciete bedoeling. Zo ontpopte het openingsstuk, Maarten Altena's 'Mouth Piece', zich als een intelligente en sonore muzikale studie, overigens zonder enige verwijzing naar de jazz-cultuur. Voortdurend laat Altena de leden van het Nederlands Blazers Ensemble traagzaam zachte, stijgende lijnen spelen. Felle ritmische accenten of improvisatorische vrijheden bleven uit.

Ook Paul Termos' Nonet deed uitsluitend een beroep op de musici uit de klassieke hoek. In zijn hoekige en uiterst Hollandse stijl wist Termos aan het eind van deze compositie niettemin een soort zwaarddans onder te brengen, gevolgd door passages met een wat vermoeiend contrapunt. Maar het Nonet van Termos is zeker niet studieus en spreidt met name aan het slot een caroussel-achtige vrolijkheid ten toon, die bij wijze van spreken al naar de klankwereld van de overkant lonkt.

Een serieuze, maar ook wel wat bestudeerde poging om beide ensembles zinvol te combineren, deed de Australiër Gerard Brophy met zijn compositie 'New Blood'. Lange didgeridoo-achtige tonen en andere geluiden uit zijn vaderland, vlocht hij met behulp van een cd-speler door het spel van beide groepen heen. Zo trachtte hij beide werelden te verbinden. Tevergeefs, zoals uit het verloop van 'New Blood' bleek. De vormgeving was te simpel en te voorspelbaar en de vele desolate lange tonen werkte kitscherigheid nog eens sterk in de hand.

Maarten van Norden, saxofonist en leider van Future Shock initiëerde samen met Bart Schneemann van het NBE dit op zich bijzondere en zeer welkome project. Van Norden presenteerde zich ook als academisch gevormde componist. 'Grosso Modo' is een compositie van zijn hand, die vrijelijk gebruik maakt van citaten uit de muziekgeschiedenis. Het jazz-element bleef daarbij achterwege. Ondanks het prettige klankbeeld en de aangename betoogtrant bevatte 'Grosso Modo' een teveel aan verschillende ingrediënten, waardoor het werk aan kracht inboette.

Dé verrassing van de avond kwam van Van Nordens bandgenoot de gitarist Jan Kuiper. In het eerste deel van het tweeluik 'Turiya/Let's kick some Ass' realiseerde hij met overrompelende spontaniteit datgene waar we de hele avond op hadden gewacht. Een spontaan en moeiteloos lijkend musiceren van beide ensembles tegelijk met als hoogtepunt het reeds genoemde duet tussen de beide trompettisten. De klassieke loopjes van André Heuvelmans van het NBE, smeuïg omspeeld door de jazz-trompet van Wouter van Bemmel (Future Shock) gaven duidelijk aan, dat er muzikaal meer valt te verzinnen na deze eerste bedeesde toenaderingspoging.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden