Funky barok met fado en een zwoele cornet

L'Arpeggiata

Mediterraneo (Virgin Classics)

Als het aan het publiek vorige week had gelegen, zaten Christina Pluhar en haar ensemble L'Arpeggiata nog steeds verleidelijke improvisaties te spelen in de Parijse Salle Gaveau. De exotische roffels, het ruisen van de zee, en ah!, die zwoele cornetsolo, en fadozangeres Mísia die met stoere stem de zaal betoverde: de luisteraars kregen er geen genoeg van.

Luitiste Pluhar en consorten presenteerden het repertoire van hun kersverse cd 'Mediterraneo' in de Franse hoofdstad, thuisbasis van madame Pluhar.

Met de oprichting van L'Arpeggiata in 2000 deed ze een magnifieke zet. Het oudemuziekensemble zoekt de kracht van zijn uitvoeringspraktijk voor een groot deel in de liefde voor improvisatie. Een funky barokgroep, noemt een van de zangeressen het gezelschap. De spijker op z'n kop: L'Arpeggiata swingt geregeld de pan uit.

Uit belangstelling voor de improvisatiekunst in de traditionele muziek van de olijfboomlanden richtte Pluhar voor haar recente project de blik op het zuiden. Het mediterrane muzikale klimaat op de nieuwe uitgave heeft een ontspannende werking op het gemoed. Tarantella's, fado, Turkse traditionals - zijn we niet ver van de klassieke oudemuziekpraktijk verwijderd? "Een grote overeenkomst tussen traditionele, renaissance- en barokmuziek is, dat het allemaal oude muziek is", zegt Pluhar de morgen na het presentatieconcert. "Het enige verschil: vroege klassieke muziek is vaak geconserveerd in bibliotheken. De traditionele stukken niet, die staan op banden of zijn mondeling overgeleverd. Af en toe tref je in de traditionele hoek een stukje cultuur aan dat op sterven na dood is, maar zó prachtig.

"'Mediterraneo' is ons meest vrije project tot nu toe, we gaan echt over grenzen. Ons idee is altijd geweest: we zijn een oudemuziekgezelschap, met het zeventiende-eeuws instrumentarium als basis, zoals de cornet, de barokharp, de hobo, het klavecimbel. Onze gitaar is een barokinstrument, maar de gitarist is een speler van traditionele muziek, we werken met heel flexibele musici. Alle leden van L'Arpeggiata zijn perfect onderlegd in de barokmuziek, we hebben samen onderzoek gedaan naar articulatie, speelstijlen enzovoorts, en we houden er onze eigen speelwijze op na. We kunnen op het vlak van improvisatie zoveel van andere genres leren. Bijvoorbeeld: het gaat niet alleen om de noten vinden, maar ook over hoe je communiceert op het podium. Daarom werken we graag samen met spelers uit andere stijlen. Een jazzmuzikant die al veertig jaar staat te improviseren, weet hoe hij zijn creatie moet delen met het publiek. Daar leren wij van voor onze eigen uitvoeringen."

Mísia, een Turkse kanunspeler, een Portugese gitarist: allemaal leveren ze hun eigen karakter en kleur op het zuidelijke schijfje. Pluhar verzamelde voor dit project musici om zich heen uit diverse culturen, en de muziek deed z'n werk, de communicatie verliep via de noten. Alleen 'hello' en 'goodbye' kende iedereen. "Best lastig, zoveel mensen bij elkaar met allemaal een andere achtergrond. Iedereen volgt een ander gedachtengoed, maar: hoe hoger het uitvoeringsniveau, hoe meer respect er is voor elkaars kunst. Als je artiesten van een zo hoog niveau samenbrengt, hebben ze een heel leven van passie voor de muziek gemeen. Je herkent elkaars jarenlange, intense muzikale vakmanschap."

Een bijzonderheid: de opnamelocatie. Het gezelschap toog naar de Salle Byzantine uit 1898, verscholen achter de dikke deuren van de Roemeense ambassade in Parijs. "Eenmaal binnen ga je door een labyrint van gangetjes en plotseling is daar een klein deurtje, de toegang tot een ongelofelijk mooi theater met zuilen en een koepeldak van hout - je krijgt een soort Alice in Wonderlandgevoel. De akoestiek was er magisch. We zaten voor even op een eiland: al die verschillende nationaliteiten, alleen met de muziek, geen stadsgeluiden, en dan die schitterende omgeving."

Je zou zweren dat je de buitengewone ruimte- en sfeerbeleving van de spelers terughoort in de intensiteit van deze opname.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden