Freire: Voor mij is elke rit in de Tour een lijdensweg

Op zijn tandvlees sleept Oscar Freire zich door de laatste Tourweek heen. Het bezit van de groene trui weerhoudt de Spaanse sprinter uit de Raboploeg van opgave. „De Tour duurt héél lang.”

Uitleg over zijn fysieke gesteldheid hoeft Oscar Freire op de tweede rustdag niet te geven. De lichaamstaal van de sprinter geeft exact weer hoe uitgeblust hij zich voelt. Met een vies gezicht verruilt hij het gekoelde rennershotel voor de hitte op het terras. Zijn lome tred en lege blik verraden, dat Freire snakt naar een middagdutje. Alleen de gedachte aan de twee komende loodzware etappes in de Alpen doen hem al gapen. Het bezit van de groene trui maakt zijn lijdensweg enigszins dragelijk.

„De Tour de France duurt héél lang”, verzucht hij op een stoel in de schaduw. „Zeker voor een renner als ik. Daar stel je je op in, maar het blijft afzien. De ene dag gaat het gelukkig iets beter dan de andere. Tijdens de etappe naar Prato Nevoso moest ik vreselijk afzien. Vanwege die rottige berg. Het bezit van de groene trui houdt me gemotiveerd om door te zetten. Ik weet, dat de andere sprinters zich net zo voelen. Als zij het redden, moet mij dat ook lukken. Dan haal ik komend weekeinde Parijs.”

Over zijn kansen maakt Freire zich geen zorgen. Zijn voorsprong in het puntenklassement op nummer twee Hushovd bedraagt 45 punten. „De groene trui heb ik praktisch al gewonnen”, zegt hij met een flauwe glimlach. „In de Alpen zal normaal gesproken geen van mijn concurrenten op me inlopen. En tijdens de vlakke etappes laat ik geen gekke dingen gebeuren. Zolang ik fysiek maar niet instort. Dat verwacht ik niet. In 2003, de enige keer dat ik de Tour uitreed, voelde ik me nog veel slechter dan nu.”

Freire grinnikt als hij Mentsjov energiek voorbij ziet lopen. De kopman van Rabobank oogt na twee weken fietsen een stuk frisser dan hij. Hoofdschuddend: „Voor mij is élke etappe een lijdensweg. Denis heeft hooguit moeite met een rit of vijf. Dat ligt niet alleen aan een verschil in aanleg of lichaamsbouw. Vanaf de Tourstart in Brest moest ik spurten in de finales, mezelf bij klimmetjes in een goede positie manoeuvreren en vol gas geven bij bonussprints. Na een week was ik al uitgeput. In de Alpen kan ik iets meer relaxen. Dan hoef ik tenminste niet te sprinten.”

Gezien zijn prestaties vreet de vermoeidheid minder aan zijn gestel dan zijn klaagzang doet vermoeden. Behalve op de groene trui legde hij beslag op de veertiende etappe. Tijdens de rit van Nîmes naar Digne-les-Bains maakte de drievoudig wereldkampioen handig gebruik van de afwezigheid van Cavendish. Terwijl de Britse topsprinter na een zware klim de aansluiting met het peloton had verloren, vloog Freire als eerste over de streep. Toen Cavendish een dag later niet meer aan de start verscheen, verloor hij direct zijn belangrijkste tegenstrever in de strijd om de groene trui.

„Aan het begin van de Tour was een etappezege mijn belangrijkste doel”, legt Freire uit. „Nu wil ik de puntentrui pakken, een heel speciale prijs.” Op steun van zijn teamgenoten hoeft hij niet te rekenen. „Rabobank kan met Mentsjov de gele trui winnen. Die telt zwaarder dan mijn positie in het puntenklassement, dat op dit moment van ondergeschikt belang is. Wellicht verandert dat in de nabije toekomst. Deze ploeg heeft nog nooit de groene trui naar Parijs gebracht. Mijn zege kan het begin van een traditie inluiden.”

Freire maalt niet om het gebrek aan waardering van het puntentricot. Bij een ander team verwacht hij niet beter tot zijn recht te komen. Daarom verlengde hij vorige week zijn aflopende contract met Rabobank met twee jaar. „Ik weet in deze ploeg precies waar ik aan toe ben”, vertelt hij. „Het management en de begeleiding bevallen me goed. Ik mag mijn koersen uitzoeken en hoef me niet te druk te maken. Juist dat ontbreken van (opgelegde) stress doet me goed. En ik verdien uitstekend. Waarom zou ik dan weggaan? Het gras hoeft elders niet groener te zijn.”

Na de slotetappe kan Freire tot zijn spijt niet uitrusten. Hij vertrekt twee weken later naar Peking om te proberen een gouden medaille te winnen. „De Olympische Spelen staan dat niet toe”, zegt hij met een vertwijfelde blik. „Ter voorbereiding rijd ik zelfs nog de Clasica San Sebastian. Ik moet scherp blijven als ik iets moois wil presteren.” De Ronde van Frankrijk voortijdig verlaten helpt daar volgens hem niet bij. „In Peking wacht een eendaagse wedstrijd. Je kan nooit voorspellen of je je precies dan sterk voelt. In de Tour liggen mijn kansen hoger. De groene trui is praktisch van mij.”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden