Franse werkgevers alweer illusie armer

De nieuwe, rechtse regering van premier Raffarin heeft zich de woede van de Franse werkgevers op de hals gehaald. Raffarin wil de 35-urige werkweek wel versoepelen, maar weigert dit paradepaardje van de vorige, linkse regering af te schaffen.

Remco Pols

AMSTERDAM - Als Ernest-Antoine Seillière de afgelopen jaren de journalisten bij zich riep, was het steevast om te onderstrepen dat er in Parijs weer iets héél erg bedrijfsonvriendelijks was verzonnen. De voorzitter van de grootste werkgeversorganisatie in Frankrijk werd niet moe om tegen welke maatregel dan ook van de linkse regering van premier Lionel Jospin te ageren. Maar inmiddels is hij teleurgesteld. Want de opvolger van Jospin, de rechtse Jean-Pierre Raffarin, is in de ogen van Seillière eigenlijk geen haar beter.

Steen des aanstoots is de 35-urige werkweek, het paradepaardje van Jospin. De werkgevers willen dat Raffarin daar korte metten mee maakt, maar dat zit er niet in.

,,We hebben toch een regeringswisseling gehad?'', fulmineerde de flamboyante en goedgebekte Seillière maandag voordat hij 's avonds een onderhoud van anderhalf uur had met François Fillon, Raffarins minister van sociale zaken. ,,De werkgevers begrijpen dit niet'', vervolgde hij na afloop.

Fillon nodigde Seillière uit in de aanloop naar een gesprek met alle sociale partners, aankomende vrijdag. Op die bijeenkomst zal de minister voorstellen om de regels rond de 35-urige werkweek te versoepelen. Het aantal uren dat de Fransen mogen overwerken, gaat omhoog.

Bij de introductie van de 35-urige werkweek in 1997 werd het aantal overuren aan een maximum gebonden. Zo werd bereikt dat de arbeidstijdverkorting niet zou worden uitgehold en dat het beoogde doel van de regering-Jospin -banen scheppen- daadwerkelijk zou worden bereikt.

De kortere werkweek is inmiddels ingevoerd bij de grote bedrijven. Bij de kleine loopt zij nog. Arbeidstijdverkorting is daar vaak veel moeilijker te realiseren. De versoepeling die nu op tafel komt, is tijdens de verkiezingscampagne door president Jacques Chirac beloofd.

De werkgevers vinden echter dat de aanpassing niet ver genoeg gaat. Anders dan minister Fillon, die de details wil overlaten aan het overleg tussen werkgevers en werknemers, eisen zij dat de versoepeling in de wet wordt vastgelegd. ,,De bonden hebben geen enkel belang bij onderhandelen'', meent Seillière.

En, het moet gezegd, dat klopt. Maar die bonden letten dan ook meer op de ervaringen van hun eigen achterban. Fillon legt vrijdag ook een rapport op tafel waarin de resultaten van vier jaar 35 uur op een rij worden gezet. Tussen 1997 en 2001 heeft dat 300000 nieuwe banen opgeleverd, 18 procent van het totaal. 8,6 miljoen Fransen hebben er inmiddels mee te maken. En daarvan is 59 procent tevreden.

De bonden waren vorige week al te gast bij de minister. Voorzitter Marc Blondel van Force Ouvrière, Frankrijks derde vakbond, repte na afloop van een ,,hoffelijke en constructieve discussie''. De bonden waren ook zeer te spreken over een ander voorstel van Fillon. De invoering van de 35-urige werkweek zadelde Frankrijk op met zes verschillende minimumlonen. Die worden gelijkgetrokken, op het niveau van de hoogste van de zes.

Alleen de communistische CGT liet na afloop een waarschuwing horen. ,,Als de regering de filosofie van de wet uitholt, is mobilisatie onvermijdelijk,''zei voorman Bernard Thibault.

Dan gaan we de straat op, bedoelde hij en dat verklaart waarom premier Raffarin wil dat zijn minister de bonden nu even niet te hard valt. De premier heeft andere, grotere problemen, hij moet fors gaan bezuinigen om aan de begrotingseisen van Brussel te voldoen. En dan komt hij vakbeweging ook al tegen. Elke politieke beschouwing in Frankrijk vertelt deze weken hoe Alain Juppé, de premier van het laatste rechtse kabinet, in 1995 in precies zo'n situatie begon, massale protestacties over zich heen kreeg en uiteindelijk, in 1997, ten val werd gebracht.

,,De regering luistert naar iedereen -de vakbonden, de politie, de rechters en de verpleegsters- maar het bedrijfsleven heeft nog niks gehad'', mokte Seillière vorige week al. Zijn Medef, de Mouvement des entreprises de France, werd in 1998 opgericht om het verzet tegen de 35-urige werkweek te bundelen. Mocht de voorzitter ooit hebben gedacht dat een rechtse regering dit vermaledijde linkse speeltje wel weer af zou schaffen, dan is hij nu een illusie armer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden