Franse chansons, Wende Snijders valt ervoor. Ze zingt en vertaalt ze. 'Ik heb een talent om te willen.'

Het gonst al een tijd door Amsterdam: er is een talent opgestaan. Een meisje van 25 lentes dat zich heeft gestort op Franse chansons uit de jaren vijftig en zestig. En goed ook, want ze maakt zich die liedjes helemaal eigen. Beluister haar gloednieuwe cd 'Quand tu dors' en kijk straks in het theater. Tijd dus om kennis te maken met Wende Snijders.

Vrijdag 4 juni werd haar cd gepresenteerd in nachtclub Panama in Amsterdam. De sfeer die daar hangt -roodleren stoelen, losjes gedrapeerd rond tafeltjes waarop een gezellig kaarsje staat te flikkeren- past precies bij het repertoire dat die avond zal klinken. Het zijn vooral Franse chansons die Wende Snijders brengt met zes muzikanten: Bart Wolvekamp (piano), Jeanne Biessen (viool), Katja Didychenko (cello), Ro Krauss (altviool), Bouke Feleus (accordeon) en Sanne van Delft (contrabas). Ze begint met Gilbert Becauds 'Je t'attends'. Een frêle meisje met brutale, priemende ogen. Haar lange, blonde haar in een paardenstaart. Ze oogt ietwat arrogant, maar tegelijk ook kwetsbaar. Haar houding is er een van: vreet me maar op, hier ben ik. Maar als ze zingt over haar geliefde die onbereikbaar is als hij droomt, is ze weer breekbaar. Ze levert zich over aan de zaal, brengt de liedjes als verhalen . De muzikanten golven moeiteloos met haar mee langs al de stijlen en emoties. In 'Je t'attends' zit een zin die haar nog wel het meest typeert: 'Mes mers calmes et mes tempêtes en même temps' -wat zoveel wil zeggen als: 'Mijn kalme zeeën en mijn stormen tegelijk.'

In vogelvlucht: Wende Snijders werd in Engeland geboren, maakte een tussenstop in Indonesië en woonde daarna van haar zesde tot haar negende in Guinee-Bissau in Afrika. Daar bezocht ze een Franse school. In 2001 won ze het Concours de la Chanson (jury- en publieksprijs) en ruim een jaar later studeerde ze af aan de Kleinkunstacademie. ,,Toen ik van school kwam, wilde ik veel optreden. Ik was helemaal niet van plan een plaat te maken. Ik dacht: over drie jaar misschien . Hubert Poell van de platenmaatschappij keek toevallig naar 'Barend en Van Dorp', waar ik optrad. Hij zag de eerste dertig seconden en dacht: Met haar wil ik een cd maken. Ik zei: 'Als het met mijn muzikanten mag, vind ik het goed'.'' Uiteindelijk is er ook een aantal nummers opgenomen met het Metropole Orkest.

,,Bij ons thuis werden geen Franse chansons gedraaid. Mijn ouders hadden maar een paar plaatjes: Edith Piaf en Conny Stuart, de 'Hoezepoes'. Op de Kleinkunstacademie heb ik het repertoire leren kennen. Sommige mensen zijn helemaal gek van de Middeleeuwen, anderen van 'Star Trek' of The Neptunes. Dat heb ik met het chanson.

,,Ik kijk naar een tekst en die vertaal ik als het ware terug. Je kijkt naar wat het met jou te maken heeft. Toen ik 'Je suis comme je suis' las, wist ik meteen: dit is mijn nummer. Het is een klassieker van Juliette Gréco, Jacques Prévert heeft het voor haar geschreven. Maar ik heb daar eigen muziek op gemaakt, wat eigenlijk heiligschennis is. Het is alsof je nieuwe muziek maakt op 'Ne me quitte pas' van Brel. Ik vond het een erg mooi nummer en geef nu met mijn muziek mijn visie op dat lied. Het grappige is dat alles op mijn repertoire een dramatische situatie is. Het lied als toneelmatige scène. Ik vertel een verhaal en leef me in. En omdat mijn persoonlijkheid erin zit, komt het niet los van mij. Het blijft Wende, maar meer het personage Wende.

,,In het begin kwamen er mensen naar me toe: 'Het is allemaal Frans, ik kan het niet verstaan.' Ergens dacht ik: Dat kan mij niet schelen, jullie luisteren er maar naar en dan komt het wel over op een ander niveau. Maar als ik nou het bekendste Nederlandse nummer in het Frans vertaal, hoort iedereen hoe mooi die taal is en weet ook iedereen waar het over gaat. Het werd 'Telkens weer'. Toch ook een chanson.

,,Ik heb een talent om te willen. Een talent voor ambitie. Ik ben geen buitengewoon goede zangeres of componist, ik ben zeker geen buitengewoon goede actrice, ik ben nergens geniaal in, maar ik ben hartstikke gezond, ik heb hersens gekregen en mogelijkheden. Dan ben ik toch een randdebiel als ik daar geen verantwoordelijkheid voor neem en gewoon mijn stinkende best doe om er iets moois van te maken?! ,,Het is erg hard gegaan. Als je je eerste cd vasthoudt, denk je: Al mijn dromen, al dat werk, die energie en liefde zitten nu allemaal in een compact disc. Het kan niet beter gezegd worden: compact, geconcentreerd tot een schijfje. Iedereen heeft er met hart en ziel aan gewerkt en dat hoor je eraan af. Ik bedoel: het is niet perfect, het is een begin.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden