Frans Bromet: 'De burenruzie kan je leven beheersen'

Interview| Buren kunnen elkaar ook het leven zuur maken. Filmmaker Frans Bromet weet er alles van: hij heeft zelf ook een burenruzie.

Frans Bromet (70) heeft een kippenhok in zijn tuin in Ilpendam, een klein Noord-Hollands dorp. Rond vijf uur 's ochtends gaan de hanen kraaien, een geluid dat hij zelf 'niet onaangenaam' vindt en ook wel passend: "Ik woon aan de rand van een agrarisch gebied, er zijn hier weilanden met koeien en schapen."

Helaas is Bromets buurman niet van de hanen gecharmeerd. "Met hem is het al heel lang hommeles", vertelt de beroemde programmamaker met de zeurende stem. "Hij heeft nu een briefje geschreven, dat ik de kippen moet ophokken tot 7 uur 's ochtends. Hij wil ook dat ik het hok één keer per jaar omspit. Maar ik ga het niet omspitten, want ik ruik helemaal niets." Mocht er per ongeluk een vleugje kippestront ontsnappen, dan vermengt zich dat vanzelf met de mestlucht van omringend vee.

De volwassen zonen van de boze buurman wonen weer aan de andere kant van de filmmaker. "Ik ben dus ingesloten door een familie die vindt dat ze een burenruzie met ons heeft." Het is een ironische setting voor de man die vanaf 1991 beroemd werd met 'Buren', een 75-delige serie over burenruzies in alle uithoeken van Nederland. Feilloos traceerde Bromet steeds de bron van het conflict: een afvoerpijpje, een muurtje, een parkeerplaats, een conifeer, hondenpoep, een duivenhok, kraaiende hanen. Waarna hij alle partijen hun gal liet spuwen en confronterende vragen stelde. Aan de buurvrouw die zich stoorde aan de 'enge' kookluchtjes van haar Turkse buren: "En als het nou bloemkool was?"

Zag u een patroon in die 75 burenruzies?

"Ik ben niet zo analytisch, ik ben geen wetenschapper. Maar wat je vaak zag is: niet met elkaar matchende normen en waarden. De ene buur vindt: Je moet iets van elkaar kunnen verdragen, je incasseert wat overlast. Terwijl de andere buur bij het eerste geluid op hoge poten komt klagen. Het gaat vaak om heel kleine dingen. De burenruzie zit in een klein hoekje."

Uw serie is zo'n twintig jaar oud. Zouden de burenruzies nu anders zijn?

"Ik denk het niet. De mens verandert niet zo snel. Ik denk dat er nog steeds heel veel burenruzies zijn in Nederland. Die ontstaan ook uit een instinct: territoriumdrift."

Kun je de nare buur ergens aan herkennen? Zijn het steeds dezelfde types die ruziemaken over het geluid van een heggeschaar?

"Nee, alhoewel je wel gepensioneerde mannen hebt die zo'n ruzie leuk vinden. Dan hebben ze wat om handen. Verder zijn het mensen zoals u en ik."

Wat doet u zelf om uw ruzie met de buurman op te lossen?

"Niets. Ik negeer zijn acties. Ik doe ook niks terug om hem te pesten. Negeren is het beste. Dat heb ik wel van 'Buren' geleerd, ja: een burenruzie heeft de neiging om je leven te beheersen. Dat moet je niet laten gebeuren. Het beïnvloedt mijn woongenot niet."

René Tump, een van de zonen van Bromets buurman, zegt desgevraagd dat de burenruzie in Ilpendam al 35 jaar duurt. Verder wil hij er niks over kwijt. "Daar hebben we geen behoefte aan. Mijn vader denkt er ook zo over."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden