FRANKRIJK - PARAGUAY 1 - 0 n.v.

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM, LENS - José Luis Chilavert vertelde het de voorbije dagen aan ieder die het maar wilde horen: “Er is geen twijfel mogelijk, wij gaan Frankrijk verslaan.” Niemand nam de Paraguayaanse doelman serieus. “Hij is een gek, een bluffer die we maar beter niet al te serieus moeten nemen”, was het oordeel van de Franse commentatoren.

Op de brutale uitspraak van de keeper zal in de krantenkolommen in ruime mate teruggekomen worden. Het grote nieuws was gisteren immers niet de overwinning van Frankrijk, maar de ongekende veerkracht van hun Zuid-Amerikaanse tegenstanders. Na 114 minuten voetbal lag één gevolgtrekking voor de hand: de internationale pers heeft Paraguay als kanshebber op een kwartfinaleplaats ten onrechte volledig genegeerd.

Chilaverts voorspelling werd tenslotte gelogenstraft. Toch scheelde het maar een haartje of hij had zich officieel de status van profeet kunnen aanmeten. Naarmate de spannende wedstrijd in Lens vorderde, groeide het onbehagen in het Franse kamp. De haantjes trokken onstuimig naar voren en belegerden in de tweede helft het Paraguayaanse kamp met een spervuur van schoten. Zonder resultaat. De Fransen legden weinig precisie in hun doelpogingen en Chilavert stond pal op de momenten dat dat van hem gevraagd werd. De schutter/keeper gedraagt zich superarrogant, maar wat hij zegt is niet per definitie onjuist. Dat hij een van de beste doelwachters ter wereld is, bewees hij in de vier wedstrijden van dit WK. De afweerlinie voor hem mocht er gisteren ook zijn. Het is niet de beste verdediging ter wereld, zoals Chilavert wil doen geloven, maar het centrale blok - Celso Ayala en Pedro Sarabia, beiden met River Plate winnaars van de Copa Libertadores en de Supercopa - dichtte tot het laatst de onvermijdelijke gaten.

Paraguay hield tot diep in de tweede verlenging stand. Pas in de 114e minuut was het Laurent Blanc die de voor Frankrijk bevrijdende treffer op zijn naam schreef; het was het eerste 'sudden-death'-doelpunt in de historie van het wereldtoernooi. Twee jaar terug had Oliver Bierhoff de primeur op een EK. In de finale scoorde hij in de toegevoegde tijd tegen de Tsjechen.

De late ontknoping liet ruimte voor speculaties. Wat zou er gebeurd zijn, indien Paraguay ook die laatste zes minuten had overleefd? Voor het neutrale toeschouwer was het spijtig dat dat scenario niet ten uitvoer werd gebracht. Een strafschopserie op Chilavert en zijn Franse tegenpool Fabien Barthez zou een ontknoping met thrillerachtige trekjes hebben gegeven. Met natuurlijk de doelman van Velez Sarsfield als een van de schutters vanaf elf meter.

Frankrijk - Paraguay was een veel leuker evenement dan op voorhand verwacht mocht worden. Een spektakelpot zou het zeker niet worden, was de algemene opinie. De Zuid-Amerikanen maakten vooral in de eerste twee groepsduels hun bedoelingen op het WK duidelijk. Het elftal van coach Paulo Cesar Carpegiani heeft nu eenmaal - op José Cardoso en de vaardige Miguel Benitez na - weinig offensieve kwaliteiten en loerde in alle wedstrijden consequent op de spaarzame uitbraak.

Frankrijk heeft een veel gepolijster team. De gastheren van het toernooi worden in technisch opzicht door geen enkele andere deelnemer geëvenaard, maar de baltovenaars lijken tegelijkertijd gebukt te gaan onder het juk van de eigenzinnige Aimé Jacquet. De bondscoach heeft een goede staat van dienst, maar is in eigen land allerminst onomstreden. Ook al verloor het nationale team onder de ex-voetballer van AS Saint-Etienne in 46 interlands slechts drie keer, na elke tegenvallende wedstrijd er is weer die moordende kritiek. De ergernis van het thuisfront betreft de overdreven degelijkheid van Jacquet, die een ijzeren defensie als de sleutel voor succes beschouwt.

De eerste helft liet inderdaad een Frankrijk 'op zijn Jacquets' zien: zonder Zinedine Zidane, die gisteren het tweede duel van zijn schorsing uitzat, verwierf Frankrijk zich slechts vijf kansen. Dat was weinig, maar altijd nog aanzienlijk meer dan de ene uitbraak van José Cardoso aan de andere kant.

Pas in de tweede 45 minuten nam de agressiviteit bij de Fransen toe. Bixente Lizarazu bleef passiever dan hij bij Bayern München gewend is, maar de verdedigers Lilian Thuram en Marcel Desailly kozen - beducht voor een verlenging - voor een brutalere aanpak. De vierde achterhoedespeler, Laurent Blanc, zou tenslotte met zijn 'but en or' de held van de natie worden. Hij hield het hoofd koel toen David Trezeguet de bal voor zijn voet kopte.

De Italiaanse bondscoach Cesare Maldini zal gisteren met veel plezier de verrichtingen van de Fransen gevolgd hebben. Als de favorieten blijven spelen zoals ze dat gisteren deden, lijkt uitschakeling nabij. Na de slijtageslag in Lens hebben de Fransen slechts vier dagen om te recupereren. Jacquet moet zijn elftal bovendien over de mentale opdoffer heenhelpen en maatregelen treffen om een lastig probleem te omzeilen: de Italianen - vrijdag in Saint-Denis de volgende tegenstander - weten veel beter dan Paraguay hoe de counter moet worden uitgevoerd.

Zinedine Zidane zal er dan weer bij zijn. Zijn afwezigheid speelde tegen Paraguay echter nauwelijks een rol. Frankrijk beschikt over voldoende vormgevers in de selectie. Maar waar vindt Aimé Jacquet de man die binnen de zestien meter doeltreffend uithaalt?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden