Frankrijk ontdekt 'le polder'

President Hollande: Niet staken, maar praten

De Franse werkgevers en werknemers zitten vandaag en morgen om de tafel om te spreken over hervormingen van de arbeidsmarkt. Polderoverleg op zijn Hollands, dat is weer eens wat anders dan het aloude staken en demonstreren.

De sociale partners zijn bijeen op dringend verzoek van president François Hollande. Het staatshoofd wil af van het Franse conflictmodel dat zo kenmerkend is voor de arbeidsverhoudingen. Hollande probeert het nu met overleg op zijn Nederlands.

Of op zijn Duits. Want Parijs kijkt met groeiende afgunst naar Duitsland, dat Frankrijk in bijna alle opzichten aftroeft. Zo was het in de Franse media groot nieuws dat arbeiders bij autofabrikanten BMW en Volkswagen vorig jaar premies ontvingen. Citroën en Peugeot zijn gedwongen duizenden banen te schrappen en moeten vrezen voor hun voortbestaan.

De basis voor het Duitse succes is ruim tien jaar geleden gelegd. Toen stemden vakbonden in met korter werken en minder salaris in ruil voor behoud van werkgelegenheid. In dezelfde tijd voerden de socialisten in Frankrijk de 35-urige werkweek in, met behoud van het volledige salaris. Hollande mikt nu op een 'historisch akkoord' dat de arbeidsmarkt flexibeler moet maken.

Dat is ultragevoelige materie in een land waar ontslagprocedures in het kader van een sociaal plan acht tot twaalf maanden kunnen duren. Waar directies niemand mogen ontslaan, hoe noodzakelijk ook.

Volgens het IMF heeft Frankrijk geen andere keuze dan te veranderen. De werkloosheid stijgt al negentien maanden en zal alleen maar verder toenemen. Momenteel zit ruim 10 procent van de beroepsbevolking zonder baan. Ook voor 2013 valt nauwelijks economische groei te verwachten.

"Alleen met meer flexibiliteit krijgen bedrijven de ruimte om te investeren, zich aan te passen en banen te creëren", aldus een IMF-rapport over Frankrijk dat net voor Kerst verscheen. Frankrijk riskeert zelfs achter te blijven bij Spanje en Italië, die na Duitsland zijn begonnen aan ingrijpende hervormingen van de arbeidsmarkt.

Het goede nieuws voor de Franse regering is dat er meer beweging aan het vakbondsfront is dan vroeger. De crisis, de slechte concurrentiepositie en de buitenlandse voorbeelden heeft de tweede vakbond, de CFDT, de ogen geopend. De bond is bereid te praten om banen wat minder en personen wat meer te beschermen.

Toch zit de zaak nu al vast en is de kans klein op een historisch akkoord. Misschien komt het er wel helemaal niet. De neocommunistische CGT, de grootste vakbond, liet eerder weten niets te tekenen en een andere bond twijfelt. Aan werkgeverskant ligt het midden- en kleinbedrijf dwars. De grote bedrijven hebben wat zij willen, maar de kleine bazen zijn bang te eindigen als 'vulling van de kalkoen'.

Het Franse MKB begrijpt niet wat het opschiet met nog meer flexibiliteit, als er tegelijkertijd een extra belasting op tijdelijke contracten komt. Die flexibele arbeidsovereenkomsten zijn in toenemende mate populair bij de kleine werkgevers om de hoge arbeidskosten en de moeizame ontslagprocedures te omzeilen. En zo dreigt ook een polderend Frankrijk zich al kibbelend in de eigen staart te bijten.

IMF waarschuwt voor inflexibiliteit

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden