Fraaie verfilmingen van falende familierelaties

De kinderen van een stel ontspoorde ouders mogen het terrein van hun villa niet verlaten. (Trouw) Beeld
De kinderen van een stel ontspoorde ouders mogen het terrein van hun villa niet verlaten. (Trouw)

De Amerikaanse popjournalist Geoff Edgers, werkzaam voor The Boston Globe, zag zijn 40ste verjaardag naderen, en besloot de strijd aan te binden met zijn midlifecrisis. In het geestige documentaireportret ’Do It Again’ gaat hij op pad om zijn grote droom te verwezenlijken: de hereniging van de Britse rockband The Kinks.

Innemend aan zijn muzikale queeste is dat Edgers zelf ook wel weet dat het een ’mission impossible’ is. Door aanhoudende ruzies tussen de musicerende broers Ray en Dave Davies werd de fameuze sixties-band midden jaren negentig opgedoekt. De broers die geweldige hits scoorden met ’You Really Got Me’, ’Sunday Afternoon’, ’Waterloo Sunset’ en ’Lola’ kunnen elkaar nog steeds niet luchten of zien. En zo drijft ’Do It Again’ op een hilarisch falende missie, waarin we via oude opnames en interviews met fans als Paul Weller (van The Jam) en Peter Buck (van REM) toch prachtig zicht krijgen op het verhaal en de invloed van The Kinks.

]]>

’Do It Again’ is een film waarin niet het ’slagen’ maar het ’falen’ aan de orde wordt gesteld. In die zin is het wel een typische Rotterdam-film. Het gaat hier vooral om filmmakers die de blik kantelen, die ons een andere kijk op de werkelijkheid geven.

Zo is het Amerikaanse enfant terrible Harmony Korine deze week in Rotterdam met ’Trash Humpers’ (’Vuilnisneukers’), door de regisseur zelf omschreven als een ode aan de kindertijd, aan vandalisme en destructie als creatieve krachten. We zien Kliko-neukers in actie, gedrochtelijke, brabbelende wezens die kirrend van geluk de boel aan stukken slaan, en opgewonden raken van onkruid. De tegencultuur manifesteert zich in Rotterdam. Wel jammer dat ’Trash Humpers’ zo’n ouderwets idee uitdraagt van wat avant-garde is of zou moeten zijn. Wiebelen met een onscherpe camera?

Opwindender is ’Dogtooth’, waarin we niet loos gaan op een pop met een hamer (zoals bij Korine), maar met een keukenschaar, en waarin een onschuldig poesje aan een heggeschaar wordt geregen – dit laatste overigens tot grote schrik van het publiek in de Rotterdamse Cinerama.

]]>

’Dogtooth’ portretteert drie kinderen – tieners al – die nog nooit voorbij de hoge schutting van het ouderlijk huis zijn geweest, en die leven met de bizarre, maar voor hen volledig vertrouwde werkelijkheid die de overbeschermende ouders hun vanaf de geboorte voorschotelen. In die realiteit staat een poesje voor gevaar.

De film stelt op een bijzondere manier vragen over onze opvoeding en de vorming van ons wereldbeeld. Heerlijk ook om met ’Dogtooth’ eindelijk weer eens een jonge, zeer talentvolle Griekse regisseur aan het werk te zien, Yorgos Lanthimos.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden