Fouilleren, knuffelen en dansen op het Malieveld

reportage | Opponenten van de Turkse grondwetswijziging kwamen gisteren voorzichtig bijeen op het Malieveld voorzichtig.

Bij een roodwit lint midden op het Malieveld in Den Haag steekt een grote man zijn handen in de lucht. Hij heeft een protestbord om zijn nek waarop 'hay¿r' staat, Turks voor 'nee'. Een andere man doorzoekt zijn jas. Niets in de mouwen verborgen? Niets verdachts in de binnenzak? Na de broekzakcontrole vallen de mannen elkaar in de armen.


Fouilleren dat overgaat in knuffelen - het tekent de stemming tijdens de eerste demonstratie van Turkse Nederlanders tegen de grondwetswijziging die president Recep Tayyip Erdogan wil doorvoeren. Door de onrust in Brussel, waar voor- en tegenstanders van Erdogan slaags raakten en drie gewonden vielen, is het nee-kamp voorzichtig. Tegelijkertijd is de sfeer gemoedelijk.


Demonstreren in tijden van de lange arm is gezellig borden omhoog houden in het lentezonnetje, een Koerdisch dansje wagen met de voeten in het gras, Turkse pannekoek en dadels verorberen met elkaar, maar wel met een hele rij ME-busjes langs de rand van het grasveld. En politie te paard buiten het roodwitte lint.


De organisatie verwachtte 2000 demonstranten, maar meer dan 250 mensen zijn er niet zondagmiddag. "We willen na de rellen in Rotterdam een ander geluid laten horen", zegt Muharrem Cenqiz, een van de organisatoren. "Wij zijn tot nu de onzichtbare groep geweest, we hebben alleen bijeenkomsten gehouden. Er is te veel aandacht voor die andere gasten."


Terwijl Turkse muziek uit de boxen schelt, worden witte borden uitgedeeld. 'Zeg nee tegen de wetswijziging', staat op één. 'Nee tegen bangmakerij.' 'Nee tegen uitsluiting.' 'Nee tegen onderdrukking.' Eén voor één gaan de borden de lucht in.


Als vrijwel enige witte vrouw staat Trees Linssen (62) uit Zoetermeer te swingen op haar birkenstocks. Ze is uit solidariteit bij de demonstratie aanwezig, vertelt ze. "In de jaren zeventig leerde ik in Venlo voor het eerst Turkse vrouwen kennen. We besloten met elkaar uit te wisselen hoe we koken. Sindsdien ben ik betrokken bij Turkije."


Linssen maakt zich zorgen over het referendum. "Erdogan vind ik op Hitler lijken, zo veel mensen als voor hem op de knieën gaan. Ik ben een idealist, strijd voor een fatsoenlijke samenleving, ook in Turkije. Dit moet stoppen." Enkele vrouwen, die naast de Zoetermeerse op hun protestborden zitten om geen natte billen te krijgen, staan op. Ze beginnen net als Linssen te dansen.


Beveiliger Melisa Yesim Aydin (22) doet mee - op een rij staan, vingers inhaken en bewegen maar - zo doen de Koerden dat. Ze moet algauw weer terug naar haar post. Ze kijkt naar een agent, die gewoon tussen de demonstranten staat. "Ik moet net als hij opletten dat er geen mensen onder het lint doorkomen, zonder dat ze gefouilleerd zijn."


Ze heeft behoorlijk wat discussies gehad met vriendinnen die 'weg van Tayyip zijn'. "Ik snap hen niet, maar probeer respect te tonen. Ik leg uit dat alevieten (aanhangers van een mystieke stroming in de islam, red.) door Erdogan in angst moeten leven." Als een spreker het geïmproviseerde podium betreedt, roepen de Turkse Nederlanders: "Schouder aan schouder, tegen fascisme." De demonstranten geven Erdogan - die Nederlanders fascisten noemde - een koekje van eigen deeg.


Trees Linssen is aan de zijlijn gaan staan. Ze heeft haar fiets met gestipte fietstassen in haar hand, aan haar stuur bungelt een protestbord. 'Democratie is de enige weg voor ons allemaal', staat erop.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden