Formule I / Hamilton is superster, maar wil het niet zijn

Lewis Hamilton heeft zich voorgenomen gewoon te blijven. Dat zal niet mee-vallen, want de nieuwe ster van de Formule I is nu eenmaal een uitzonderlijk iemand.

Lewis Hamilton had zich als debutant al lang en breed als leider in het Formule 1-circuit ontpopt, toen zijn renstal McLaren instemde met zijn éérste echte interview. De Britse krant The Observer moest er maandenlang over onderhandelen, en kreeg uiteindelijk onder voorbehoud toestemming.

Een van de onderwerpen die niet ter sprake mochten komen, was huidskleur. Dat was niet omdat de rijder zijn donkere tint zo bijzonder vindt. Kennelijk gaat de Formule 1 er onder gebukt. De meest kostbare racesport is puur blank. Geen enkele niet-blanke reed vóór Hamilton een Grand Prix. En zijn talent is zo uitzonderlijk, dat wordt verwacht dat hij langer zal regeren dan Michael Schumacher met zijn zeven wereldtitels.

Lewis Carl Hamilton is pas 22 en overvleugelde meteen zijn stalgenoot, wereldkampioen Fernando Alonso. Hij won dit seizoen twee races en stond in de andere vijf op het erepodium, een nooit eerder vertoond debuut. Hamilton is in de Formule 1 voorbestemd een grootheid te worden als de Amerikaan Carl Lewis in de atletiek was. Naar deze negenvoudige olympische kampioen sprint en verspringen is hij vernoemd.

Op racegebied zal de bescheiden Hamilton al zijn illustere voorgangers overtreffen, zowel op sportief gebied als qua uitstraling. De robot Schumacher is vervangen door een mens met gevoel en charisma. De marketingwereld voorziet voor hem een geldstroom van honderden miljoenen. En hij is al aan het uitgroeien tot het rolmodel van zwart Groot-Brittannië.

Drievoudig wereldkampioen Jackie Stewart, voorzitter van een jeugdclub in het Londense East End, ontving Hamilton op een bijeenkomst voor kansarme kinderen. „Hij was magisch, onze beste gast ooit. Dit is een probleemgebied waar bendes op elkaar schieten. Lewis laat kinderen zien dat ze met een klein beetje anders denken deze route niet hoeven te nemen.”

Hamilton toont zich nauwelijks verrast door zijn succes. In zijn beleving is hij al jaren de beste autocoureur. Toch was hij geschokt toen hij na zijn eerste Formule 1-triomf thuiskwam, en de straat vol stond met pers. De glamourwereld wil hij ver van zich houden.

„Ik lees nooit iets terug wat ik heb gezegd, want ik weet wat ik heb gezegd”, laat hij in de Observer optekenen. „Mijn ouders wijzen me wel eens op een goed artikel over mij, maar ik lees het niet. Dat is een goede manier om met beide voeten op de grond te blijven staan. Als je dat soort dingen leest, denk je ’wow, dat is fantastisch’, en je voelt je zweven. Als ik niets over mezelf lees, voel ik me ook geen superster.”

„Ik begrijp mensen die de mentaliteit van een superster hebben niet. Het is gewoon een baan. Weliswaar een fantastische baan, maar mensen beschouwen je om een of andere reden als een superster. Toch ben ik aan het eind van de dag gewoon Lewis. Ik ben altijd Lewis geweest, en het is belangrijk voor mij zo te blijven.”

De weinige mensen die de al legendarische ontmoeting hebben meegemaakt, spreken van een vanzelfsprekendheid. Lewis Hamilton was negen jaar, toen hij na een gewonnen kartwedstrijd met zijn handtekeningenboekje afstapte op Ron Dennis, de baas van het Formule 1-team van McLaren. Het ging hem niet om de handtekening, hij deed een serieus verzoek ooit in een McLaren te mogen rijden.

Dennis zei dat hij over negen jaar maar eens terug moest komen. Maar hij was zo geïmponeerd door Hamiltons zelfverzekerdheid, dat hij de jongen nauwgezet volgde. Drie jaar later belde hij om hem een contract aan te bieden. Sindsdien investeerde McLaren vijf miljoen pond in zijn carrière, die in alle categorieën van triomf naar triomf voerde.

Hamilton is de eerste Formule 1-coureur die op zijn taak werd voorbereid in een simulator, waarin de werkelijkheid van de race zo dicht mogelijk werd benaderd. Niet de gebruikelijke ’PlayStation’, maar een cabine waarin hij aan de zware centrifugale krachten werd blootgesteld.

Zelf negeert Hamilton haar het liefst, maar de vergelijking met Tiger Woods in het ook o zo blanke golf is onvermijdelijk. Beiden wonnen in hun leeftijdsgroepen alles voordat ze als een komeet het hoogste podium bestegen. Beiden presteren het best onder grote druk, waren vroeg volwassen, hebben uitstraling en zijn een voorbeeld voor sporters die zich door hun afkomst kansarm wanen.

Net als Woods heeft Hamilton een nauwe band met zijn vader. Waar Lewis nog altijd de auto van hem wast, heeft Anthony Hamilton zich ontpopt tot manager van zijn zoon. Lewis was acht toen ze hun eerste ’contract’ afsloten. Als Lewis zijn best deed op school, mocht hij zich verder vol overgave wijden aan het karten.

Van het eerste deel van de overeenkomst is weinig terecht gekomen. Zijn natuurlijke verwantschap met racen won het ruim. Net als veel andere uitzonderlijke sporttalenten, is Hamilton veelzijdig. Om op school weerstand te kunnen bieden aan racistische ruzies, leerde hij karate. Op zijn twaalfde had hij de zwarte band.

Op zijn school was hij een verdienstelijke middenvelder in het voetbalteam. Ook daar viel zijn wilskracht (’ik gaf nooit op’) op, waarmee hij nu in het racen zijn droom waarmaakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden