Flutie, op juiste moment op goede plaats

Het gezegde luidt: to be at the right place in the right time. Dus: op het juiste moment op de goede plaats zijn. Wij, in de Nederlandse sportwereld, maken niet zo heel vaak gebruik van die woorden in beschrijvingen van sportmensen. In Amerika dwepen ze er soms mee.

MART SMEETS

De laatste 'held' die dus op het juiste moment op de goede plaats is uitgekomen, heet Doug Flutie.

Niemand hier ten lande kent deze man. Waarom ook wel? Flutie is een kleine, vierkante American football-speler die op de loonlijst van de Buffalo Bills staat. Hij is 36 jaar oud, een veteraan dus, maar zijn ervaring in de NFL (National Football League) is vrijwel nihil. Hoewel al vanaf zijn schoolbanken een goede quarterback, werd Flutie door alle profcoaches als te klein gekenmerkt en 'kleine' mensen, zo zong Randy Newman al, hebben het toch moeilijk in deze wereld.

Flutie meet 1.74 meter en heeft een sterke arm. Hij compenseert met die arm, mag je zeggen. Zijn meest beroemde gooi is verankerd in de gouden boeken van de Amerikaanse sport. Ooit speelde hij met zijn Boston College tegen het machtige Florida. Met nog drie seconden te spelen en kansloos voor de zege liet Flutie een bom los die de geschiedenis inging als de 'hail Mary', een op-hoop-van-zegen-pass zelden gemaakt. De bal doorkliefde de lucht, bleef gaan en gaan en bereikte de handen van een ploeggenoot van Flutie die in de eindzone van Florida terecht was gekomen: touchdown en het onmogelijke was gebeurd, Boston College won de wedstrijd, 47-45, en Flutie's naam had direct een magische klank. Hij had ooit, in 1984, die onvoorstelbare, onmogelijke droompass gegooid. Sport-triviantisten over de hele wereld wisten wie Doug Flutie was. Door een 'hail, Mary'.

Voor de profs werd hij vervolgens 'te klein' bevonden. Bij de Chicago Bears werd hij uitgelachen en kreeg hij de bijnaam 'America's midget' mee. De dwerg speelde ook niet, kreeg ook nergens anders in de USA een contract en moest zijn geluk gaan beproeven in de Canadian Football League, de uitwijkhaven van gemankeerde Amerikaanse spelers.

Hij speelde voor Toronto, won drie maal de Grey Cup, de Canadese uitvoering van de Super Bowl en werd in heel Canada een gewaardeerde sportman. Toeschouwers zagen in hem een harde werker, een 'blue collar worker' en toen hij in de herfst van zijn loopbaan, het nog éénmaal in de NFL wilde proberen, kreeg hij alle bijval uit Canada mee die mogelijk was. Men nam het hem niet kwalijk de Canadese velden te verlaten, sterker nog, men entameerde zelfs zijn vertrek. Hij was, zo zeiden ze in Canada, wél goed genoeg voor de NFL en men wenste hem veel succes om dat die arrogante Yanken maar te gaan bewijzen. En zo kwam Flutie negen jaar nadat hij voor de New England Patriots een paar wedstrijden had gespeeld bij de Bills uit. Wat moest men daar met die kleine vent die weliswaar een fantastisch verhaal met zich torste, maar die nog altijd een centimer of twaalf te klein was voor het zware quarterback-werk bij de grote, gemene jongens.

Flutie werd tweede man in zijn ploeg en de 1.93 meter lange Rob Johnson was de eerste man. Totdat Johnson geblesseerd raakte en Flutie de aanval moest gaan overnemen.

Natuurlijk is het verhaal mooi en klopt het: Flutie is een succes, hij doet vrijwel alleen maar goede dingen, hij scoort en laat scoren en is ineens 'the little big man' en de Amerikaanse sportwereld omarmt en knuffelt hem.

Goed zijn in de Amerikaanse sport betekent dat je afbeelding op een Wheaties box terechtkomt en? Juist: in één weekende werden in en rond Buffalo 125 000 van die dozen verkocht; niet direct voor het gezonde ontbijt, maar alleen omdat die kleine, grote man op de doos afgebeeld stond.

In de USA heerst een Flutie-rage. Iedereen wil zijn verhaal, T-shirts en football-jersey's met zijn afbeelding zijn niet aan te slepen en mensen komen in groten getale naar wedstrijden van de Bills. Men wil die speler zien die altijd als 'te klein' geafficheerd werd en die nu gewoon meespeelt en alles meeheeft. Alles lijkt erop dat hij de ploeg in Buffalo gaat redden, zoals hij ooit al te boek stond als 'the savior van de CFL'.

In Canada was hij acht seizoenen achtereen de MVP, in het land ten zuiden van de Great White North wilde men hem niet zien. Totdat hij in Buffalo aankwam, totdat de eerste quarterback geblesseerd raakte, totdat hij, laat in zijn loopbaan, zijn eerste grote kans kreeg in de NFL.

Nu ligt het sportvolk aan zijn voeten. Nu denken ze dat Buffalo naar de Super Bowl kan gaan. Maar wacht. Als ohnson weer hersteld is, wat gaat er dan gebeuren? Hij is immers de eerste quarterback. Flutie ontwijkt vragen over die situatie: “We zullen wel zien.” Tot nu is hij op het juiste moment op de juiste plaats. 'America's midget' is vrij groot op dit moment.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden