Flapperende zolen brengen Kipchoge niet van de wijs

Revaliderende Andrea Deelstra snelt in Berlijn naar de Olympische Spelen

Ogenschijnlijk liep Eliud Kipchoge de marathon van Berlijn op vleugels, in werkelijkheid worstelde hij met lamme vlerken als van een aangeschoten vogel. De bestelling van een wereldrecord kon de Keniaan met twee buiten de schoenen geschoven, asymmetrisch langs de benen flapperende binnenzolen ondanks zijn winst niet afleveren.

Dat maakte zijn martelende triomftocht niet minder indrukwekkend. Ofschoon het probleem met de schoenzolen zich al in de eerste kilometers openbaarde, leek het Kipchoge niets te deren. Hij was te geconcentreerd op het tempo, dat had moeten leiden tot het zevende wereldrecord op het Duitse parkoers. Laconiek verklaarde hij na afloop geen tijd te hebben gehad de zolen te verwijderen. Maar pijn hadden die wel degelijk veroorzaakt, "bij elke stap".

Ironisch genoeg bleken de binnenzolen speciaal voor hem te zijn gefabriceerd. De naam Kipchoge stond erop afgedrukt, om na een geslaagde wereldrecordaanval een deel van de eer toe te schrijven aan het geavanceerde schoeisel. Maar zelfs in Berlijn zijn wereldrecords niet op bestelling te leveren. Bovendien spelen op de marathon wetenschap en techniek nog altijd een ondergeschikte rol in het onbevangen Afrikaanse loopvermogen.

Wat met deze (anti-)reclame-klucht vooral werd bevestigd, is de grootheid van Kipchoge. Zijn winnende tijd van 2.04.01 is de beste van dit seizoen, en hij verstevigde daarmee zijn positie als zesde loper aller tijden met een luttele vier tellen. Zijn vorige persoonlijke record liep hij ook in Berlijn, in 2013, toen hij zich in zijn debuutjaar te onervaren achtte om zijn landgenoot Wilson Kipsang Kiprotich tot op de finishlijn te volgen naar het wereldrecord van 2.03.23.

Dat was de enige marathon die Kipchoge verloor. De andere vijf waren niet de minsten: Hamburg, Rotterdam, Chicago en dit voorjaar Londen. In Berlijn bleef de 30-jarige atleet ondanks zijn handicap de kopgroep dirigeren, en bij 32 kilometer was hij weg. Zijn marge op Eliud Kiptanui (2.05.22) bleek uiteindelijk inderdaad te klein om het risico van een korte pitsstop te nemen. Zoals in 1983 Gerard Nijboer zich die wel kon veroorloven, voor het strikken van zijn veters, op weg naar de Europese titel.

Doel van Kipchoge was verbetering van het wereldrecord, dat zijn relatief onervaren landgenoot Dennis Kimetto vorig jaar in Berlijn op 2.02.57 had gebracht. Of de losgeschoten zooltjes het verschil van iets meer dan een minuut bepaalden, is slechts speculeren.

Op een bescheidener, nationaal niveau viel in Berlijn de verrichting op van Andrea Deelstra, die in 2.26.46 als vijfde eindigde en ruim onder de olympische limiet (2.28) bleef. De Groningse finishte ruim achter de Keniaanse winnares Gladys Cherono, die met 2.19.25 de op een na snelste wereldseizoentijd liep.

Deelstra zal in Rio de Janeiro op de marathon de eerste olympische deelneemster van Nederlandse origine zijn sinds 20 jaar. Gezien haar voorgeschiedenis is dat opmerkelijk. Deelstra worstelde zich vorig jaar tijdens de EK in Zürich naar de dertiende plaats, waarbij ze een zware voetblessure (afgescheurde pees) opliep. Dat kostte haar een lange revalidatie met veel alternatieve trainingen in het water en, nog tot voor kort, op de fiets.

In Zürich was haar persoonlijke record 2.32.39, daar liep ze in Berlijn bijna zes minuten vanaf. Daarmee is Deelstra de vierde Nederlandse marathonloopster aller tijden, achter Lornah Kiplagat (2.23.43), Hilda Kibet (2.24.27) en Carla Beurskens (2.26.34).

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden