filmrecensies

Leegte, dwaasheid en hebzucht in Hollywood
The Bling Ring

Regie: Sofia Coppola Met Emma Watson, Katie Chang, Israel Broussard.

****

Verwonderlijk is het niet dat juist Sofia Coppola, chroniqueur van de weltschmerz onder welgestelden, een film zag in The Bling Ring. Deze tienerbende uit The Valley in LA haalde in 2008 en 2009 voor drie miljoen aan dure spullen weg uit de huizen van beroemdheden als Paris Hilton, Lindsay Lohan en Orlando Bloom. Coppola werd op ze geattendeerd door een artikel in Vanity Fair waarin de pubercriminelen werden neergezet als een soort stalkers, gefascineerd door de attributen van de roem. Als aanstichtster Rachel Lee (in de film Rebecca) na de inbraak bij Lindsay Lohan wordt gearresteerd is het eerste wat ze zegt: 'What did Lindsay say?'

'The Bling Ring' volgt de jongeren, onzekere meeloper Marc en vileine aanstichtster Rebecca, die via Google en Facebook naspeuren of een huis verlaten is en dan hun slag slaan - wat verrassend gemakkelijk gaat. Paris Hilton heeft een sleutel onder de mat, Orlando Bloom laat een raam openstaan. Op straat in de Hollywood Hills is er altijd wel een dure auto te vinden die niet is afgesloten. Het is de zorgeloosheid van de rijken die niet kijken op een creditcard meer of minder en die die doos met rolexen onder het bed al lang weer vergeten waren.

Dat gemak is te verleidelijk. De jongeren gaan nog een keer en nog een keer, nemen nog meer vrienden mee, ze scheppen op op feestjes, posten foto's op Facebook. De gretigheid van de tieners wordt gespiegeld in de overdaad die ze aantreffen in de villa's: Paris Hilton (haar echte huis!) met haar kussens met portretfoto, haar walk-in closet met honderden designer schoenen, haar nachtclubkamer met paal. Die overvloed bij de celebs oogt niet minder absurd dan het Kardashian-achtige hysterische huishouden van Bling Rings Nicky (Harry Potter-ster Emma Watson) die door haar moeder thuis onderwezen wordt volgens de regels van The Secret en voor het ontbijt net als haar zussen pillen tegen ADHD krijgt geserveerd.

Coppola spiegelt leegte, dwaasheid en hebzucht zonder opgeheven vinger. 'The Bling Ring' is schreeuweriger in stijl dan Coppola's eerdere films, en onvriendelijker tegenover haar heldinnen, maar opnieuw meer mijmering dan aanklacht. Eng wordt het als een van de meisjes een gevonden pistool even triomfantelijk rondzwaait als eerder de Loubotins, maar verder houdt Coppola haar boodschap impliciet. Celebrity-culture schittert, glanst, lonkt, en het betekent niks. En we doen er toch aan mee. Iedere lezer van de Vanity Fair, iedere bezoeker van deze film. En ook de in Hollywood opgegroeide Coppola zelf met haar Dior-reclames en tassenlijn. Dat laatste vertelt de film er niet bij, maar sterk is hoe 'The Bling Ring' wel alle ruimte geeft om het erbij te denken.

Jann Ruyters

Best vermakelijke comedy met veel girlpower
The Heat

Regie: Paul Feig Met Sandra Bullock, Melissa McCarthy.

**

Als politieagent Shannon Mullins (Melissa McCarthy) en FBI-agent Sarah Washburn (Sandra Bullock) samen Shannons koelkast - tot de nok toe gevuld met geweren en granaten - leeghalen, druipt de girlpower van het scherm af. De vrouwen schromen niet om de wapens te gebruiken in hun jacht op een drugsbaron in de stad Boston.

Eigenlijk willen de agentes helemaal niet samenwerken. Ze zijn tegenpolen. Sarah is pietje precies, arrogant en altijd gekleed in een pak. Shannon is een driftkikker, grofgebekt en onverzorgd in een joggingbroek met ongekamd haar. Toch blijken ze meer gemeen te hebben dan ze eerst dachten. En zo groeit uiteindelijk - je raadt het al - het respect voor elkaar.

De verhaallijn van 'The Heat', van regisseur Paul Feig, is daarmee weinig verrassend. Dat de comedy toch best weet te vermaken, is te danken aan het acteerwerk van de twee hoofdrolspeelsters. Sandra Bullock speelt op humoristische wijze een sociaal onhandig type en doet daarmee waar ze goed in is. Dat laatste geldt ook voor ras-entertainer Melissa McCarthy, die begon als stand-up comedian in New York en bekend werd met de tv-serie 'Gilmore Girls'.

Net als Feigs eerdere film 'Bridesmaids' uit 2011, leunt ook deze film dus vooral op vrouwen. Door de meeste mannelijke karakters in 'The Heat' ook nog eens zachtaardig en weinig capabel te maken, doet hij daar nog een schepje bovenop. Al blijft het wel bij een luchtig spel met rolpatronen.

Kristel van Teeffelen

Van hijgerige seks naar ruzies en leesbrillen
28 Hotel Rooms

Regie: Matt Ross

Met Marin Ireland, Chris Messina

***

Hotelkamers kunnen van alles zijn: romantische plekken voor geliefden, neutrale toevluchtsoorden voor heimelijke minnaars, en sociaal afgelegen, verstikkende ruimtes waar de ramen niet eens open kunnen.

De 28 kamers waarin een data-analiste uit Seattle (Ireland) en een schrijver uit New York (Messina) elkaar ontmoeten, zijn het allemaal, afhankelijk van de fase waarin hun overspelige relatie zich bevindt. De eerste keer hebben ze hijgerige seks. Er volgt een tweede keer, in een andere kamer, met een lacherig gesprekje over haar bruiloft. Ze blijven elkaar ontmoeten, in bedden, met uitstapjes naar de badkamer of een balkon. Regisseur Matt Ross, zelf een door de wol geverfde acteur (hij is Johnny Cash in de recente tv-film 'Ring of Fire'), creëerde met zijn twee prima aan elkaar gewaagde acteurs tientallen uren goeddeels geïmproviseerd filmmateriaal over een affaire die luchtig begint maar allengs dieper en hechter wordt.

Zorgeloosheid verandert in ernst, knallende ruzies ontstaan, er verschijnen leesbrillen. Net als in een legitieme relatie. Dat proces is mooi om naar te kijken. Het claustrofobische camerawerk onderstreept precies de tragiek van deze liefde. Het is een relatie zonder zuurstof.

Remke de Lange

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden