Filmpiet is zwart, beetje blauw en een vrouw

Het is amper oktober, maar nu al verschijnen er sinterklaasfilms in de bioscoop. Welke mogen we vooral niet missen dit jaar?

De sinterklaasfilms vallen vroeg dit jaar. En ja, direct maar het antwoord op de hamvraag: in twee van de drie sintfilms ís Piet nog wel zwart, maar hij héét niet meer zwart - dit geheel volgens het bekende principe dat in tijden van revolutie de taal het eerst verandert.

Het zwartst is Piet in 'Sinterklaas en Diego', een nogal oubollig sinterklaasavontuur, waarin een vermoeide Sinterklaas afreist naar de Kerstman om tips te krijgen hoe hij in hemelsnaam al die verlanglijstjes verwerkt krijgt. Er is een Goochelpiet die zichzelf per ongeluk een blauw tintje geeft, een Stuntelpiet die van alles in de war stuurt, maar op het eind komt alles toch goed.

Iets meer diversiteit vertoont Piet in het net wat gesmeerdere 'De club van Sinterklaas' waarin een Danspiet met dreadlocks optreedt, een Profpiet met blond krulhaar en een Muziekpiet met Elviskapsel, en bovendien de Opperpiet een vrouw is met een strak getailleerd pietenjasje. Wat meer creativiteit vertoont 'De club' ook in het verhaaltje waarin Amerigo een drankje krijgt waardoor het paard ineens kan praten en vervolgens gestolen wordt door een op roem jagende treinconducteur.

Beide films laten overigens zien dat het Sinterklaasverhaal onder invloed van 'het Sinterklaasjournaal' al lang de nieuwe tijdgeest ademt. Voor roe en zak hoeven de kinderen niet meer te vrezen, om hun goede gedrag gaat het niet meer, in plaats daarvan worden ze nu belast met de organisatiestress van de volwassenen: overbelaste Pieten en een verwarde Sinterklaas.

Hartveroverend

Maar dit alles geldt allemaal niet voor 'Trippel Trappel Dierensinterklaas', de must-see sintfilm voor gelovigen dit jaar; een hartveroverende animatiefilm volgens ouderwets Disneyrecept, zelfs de openingsmuziekscore klinkt naar oud-Hollywood, naar Sneeuwwitje en Mickey Mouse. De veel bekroonde Il Luster-animatiepioniers Arnoud Rijken en Michiel Snijders waren al lang van mening dat Nederland genoeg animatietalent bezit om een avondvullende tekenfilm te produceren en zetten een team van vijftien tekenaars aan het werk. Ze kozen bewust niet voor 3D - wat Hollywood nu eenmaal veel beter kan - maar voor het beter hanteerbare 2D. En wat een fijne familiefilm is het geworden!

Inbrekerspak

Het verhaal over Fretje (de fret), Kari (de kanarie), en Takkie (de wandelende tak), die op zoek gaan naar een Dierensinterklaas, leent van 'Toy Story' en 'Sjakie en de Chocoladefabriek' maar dan in dutch design, inclusief vuilniszakken, closetrollen, groene prullenbakken en Dieuwertje Blok. De swingende Swatpieten hebben onder hun pietenkostuum een donker inbrekerspak aan en snellen van schoorsteen naar schoorsteen. De boot van Sinterklaas steekt de snoepfabriek van Willie Wonka naar de kroon. Je dacht niet dat je het gevleugelde 'elk nadeel heb zijn voordeel' ooit in een tekenfilm in Disneystijl zou horen, maar hier gebeurt het. Jammer dat de makers vorige week werden genegeerd op het Kalverenfestival, wat mij betreft is dit met stip de leukste Nederlandse film van het jaar.

Trippel Trappel Dierensinterklaas Regie: Paco Vink Met de stemmen van Bartho Braat, Georgina Verbaan. HHHHH

Sinterklaas en Diego: het geheim van de ring Regie: Roy Poortmans Met Peter Faber, Ernst Daniel Smid. HHHHH

De club van Sinterklaas & het pratende paard Regie: Ruud Schuurman Met Carlo Boszhard, Tijn Kroon. HHHHH (vanaf 15 oktober)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden