Filmopnamen van Romy Schneider teruggevonden

(\N) Beeld
(\N)

Een onvoltooide film met Romy Schneider uit 1964 is teruggevonden in 185 oude, verstofte filmblikken, en voor het eerst vertoond in Cannes.

Het gaat om ‘l’Enfer’ van de Franse regisseur Henri-Georges Clouzot die fantastische, nooit eerder vertoonde beelden bevat van de Oostenrijkse steractrice op 26-jarige leeftijd.

De vinder van het 45 jaar oude filmmateriaal is de Franse ‘found footage’-filmer Serge Bromberg die onder meer roem verwierf met zijn filmconcerten ‘Retour de Flammes’, waarbij hij oude, zeldzame films op de piano begeleidt. Hij was daarmee ook wel eens op bezoek in Nederland.

Bromberg stuitte op vijftien uur overgeleverd materiaal van ‘l’Enfer’, het befaamde filmproject van Henri-Georges Clouzot met Romy Schneider en de Italiaanse acteur Serge Reggiani dat - na allerlei moeilijkheden - na drie weken strandde.

Omdat er zoveel overeenkomsten waren tussen het tragische verhaal van de film en het tragische verhaal van het maken van de film, besloot Bromberg beide geschiedenissen samen te brengen in een mooie, ontroerende documentaire met de titel ‘l’Enfer d’Henri Georges Clouzot’ (Het Inferno van Henri-Georges Clouzot).

In de film zien we wijlen Serge Reggiani als de eigenaar van een klein hotel in Frankrijk, die geplaagd wordt door aan gekte grenzende jaloezie. Marcel denkt dat zijn Odette, gespeeld door Romy Schneider, een affaire heeft met een ander. Zijn waandenkbeelden, die steeds erger worden, zien we terug op het doek als verrukkelijke, hallucinatoire sixties-experimenten, waarbij Romy Schneider in stroboscoop-achtige effecten wordt gevangen, in bikini, schaterlachend op de waterski’s, maar ook zonder bikini, met blote borsten vastgebonden op de treinrails.

Clouzot die vanaf de jaren dertig tot eind jaren zestig films maakte – waaronder 'Le Salaire de la Peur' met Yves Montand, ‘Les Diaboliques’ met Simone Signoret en een beroemde documentaire met Pablo Picasso aan het werk: ‘Le Mystère Picasso’- behoort in Frankrijk tot de generatie van voor de Nouvelle Vague. Met ‘l’Enfer’ waagde hij zich aan een groot experiment in sixties-stijl met een van de mooiste sterren van dat moment: Romy Schneider. Uitgerekend deze film kwam door allerlei productieproblemen, en uiteindelijk een hartaanval van de regisseur, ten val.

Bromberg mengt in zijn film de oude filmbeelden met nieuwe opnamen, waarbij acteurs Jacques Gamblin en Bérénice Bejo met het originele filmscenario in de hand enkele teksten van Serge Reggiano en Romy Schneider voordragen waar men toen niet aan toe is gekomen. Clouzots overgeleverde script vormde overigens al eens de basis van een andere speelfilm: 'l'Enfer' (1994) van Claude Chabrol met Emmanuelle Bejart in de rol van Romy Schneider. Door Brombergs documentaire project heen verschijnen ook oud-medewerkers in beeld, die vertellen over het filmproject, onder wie de Griekse regisseur Costa-Gavras, destijds regie-assistent. Omdat het geluid van ‘l’Enfer’ verloren is gegaan, heeft Bromberg hier en daar – en met alle terughoudendheid - geluid toegevoegd, en soms, in de stijl van de film, een jazzy muziekje.

De reconstructie van de onvolooide film levert een buitengewoon ontroerende filmervaring op waarbij Romy Schneider opeens in volle glorie weer op het doek verschijnt, tintelend mooi, als herrezen. In testfragmenten past ze kleding voor de camera. Ze steekt haar tong uit. Waterskieën doet ze in rood water. En roken doet ze met blauw geverfde lippen, in de meest verlokkelijke close-ups.

(\N) Beeld
(\N)
(\N) Beeld
(\N)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden