Filmopera The Tree of Life is pure magie

Gelukkig, de langverwachte vijfde film van de Amerikaanse regisseur Terrence Malick, die afgelopen maandag in Cannes in première ging, heeft de hooggespannen verwachtingen helemaal waargemaakt, al klonk er na de tweeënhalf uur durende filmopera zowel gesis als gejuich.

'The Tree of Life' is een overweldigende, tot nadenken stemmende ervaring waarin een succesvol architect in New York (Sean Penn) terugdenkt aan zijn jeugd in de Amerikaanse jaren vijftig, aan zijn relatie met zijn christelijke, autoritaire vader (Brad Pitt) en zijn mooie, zachte moeder (Jessica Chastain). Malick weeft in het familieverhaal - en hieruit blijkt zijn genie - het ontstaan van de aarde.

We bewegen van een Texaans grasveld met rollebollende kinderen naar spectaculair in beeld gebrachte celdelingen, sterrenstelsels en taferelen met dinosauriërs. Om al dat moois te vangen, werkte Malick samen met special effects-specialisten die eerder verantwoordelijk waren voor Kubricks '2001: A Space Odyssey', de eerste Star Trek-film en 'Matrix Reloaded'. Het effect is pure magie. De film paart de intieme geschiedenis van een familie, of beter: van een herinnering aan een jeugd, aan de kosmos, en aan universele vragen over geloof, hoop en liefde, en natuur en cultuur. Wat is waar? Wat blijft? Wat is oneindig?

Hoofdrolspeler en producent Brad Pitt was samen met tegenspeelster Jessica Chastain en enkele crewleden in Cannes om vragen te beantwoorden - later, op de rode loper, werd hij vergezeld van Sean Penn, haastig ingevlogen uit Haïti waar hij sinds enkele jaren goede werken verricht. Even was er nog de hoop dat Malick ook van de partij zou zijn, maar de regisseur die in dertig jaar slechts vijf films maakte, nooit interviews geeft en vaak wordt aangeduid als 'de kluizenaar van Hollywood', was er ook dit keer niet bij.

"Terry is te verlegen", aldus een van zijn producenten."Hij wil de film graag voor zich laten spreken". Pitt wilde wel verklappen dat Malick in het echt een joviale kerel was, dat ze op de set veel theologische discussies hadden en dat hij dacht dat zijn benadering eerder spiritueel was dan christelijk. Wat we wel zeker weten is dat Malick naar Harvard en Oxford ging, voor The New Yorker schreef en filosofie doceerde voordat hij besloot filmmaker te worden. Hij behoort tot de generatie die in de jaren zeventig doorbrak met eigenzinnige, kritische films en die ook in de 21ste eeuw bewijst een hoogst originele, artistieke film te kunnen maken voor een groot publiek.

Dat hij Brad Pitt en Angelina Jolie ('le couple le plus glamour de la planète') in zijn plaats op de rode loper in Cannes laat paraderen, is toch ook tamelijk geniaal.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden