Filmfestival Cannes smult van Nederlandse ruzie

CANNES - Het filmfestival van Cannes eert de onlangs overleden Federico Fellini: zijn tekening van echtgenote Guilietta Masina siert dit jaar de affiche van het festival. Voorafgaand aan elke vertoning in de grote zaal zien de bezoekers figuren uit Fellini-films, getekend op het voordoek.

MARK DUURSMA; JAN HEIJS

Het 47ste Filmfestival van Cannes begon donderdag met 'The Hudsucker proxy' van Joel & Ethan Coen. Een ideale openingsfilm: het gaat nergens over maar het ziet er prachtig uit. Opnieuw brengen de gebroeders Coen een hommage aan de cinema van weleer en pronken zij onbekommerd met hun ongeëvenaarde visuele lef.

Dat lef komt het beste tot zijn recht in de warme, gouden tinten van de jaren vijftig. Tim Robbins speelt de naiëve jongen uit de postkamer die tot president van een reusachtige onderneming wordt gebombardeerd. Tegen de bedoeling van sluwe topman Paul Newman in, leidt deze 'proxy' (letterlijk sukkel) de firma Hudsucker niet naar de afgrond maar juist naar grote hoogten: hij bedenkt de hoelahoep.

De gebroeders Coen zijn cinefiele eclectici. De postkamer en het enorme raderwerk achter de klok doen denken aan 'Metropolis', de weelderige, surrealistische decors aan 'Batman'. De personages zijn weggelopen uit een tekenfilm: plat en grappig. Voor wie het slimme spel mee wil spelen, valt er heel wat te genieten in 'The Hudsucker proxy'. Een tweede Gouden Palm, na 'Barton Fink', zit er voor de broers vermoedelijk echter niet in. Daarvoor heeft de film te weinig inhoud en wint bewondering het teveel van betrokkenheid.

Vooral in Frankrijk werd reikhalzend uitgekeken naar 'La reine Margot', de grootschalige historische produktie van Patrice Chereau met in de titelrol Isabelle Adjani. Chereau, vooral bekend als theater- en operaregisseur, waagde zich aan de roman van Alexandre Dumas. Tegen de achtergrond van de Franse godsdienstoorlogen, en in het bijzonder de gruwelen van de Bartholomeusnacht (1572) komt de jonge katholieke Marguerite de Valois in opstand tegen haar omgeving. Liever dan zich over te geven aan haar gearrangeerde huwelijk, verbergt zij een protestantse vluchteling. Bijna drie uur lang biedt 'La reine Margot' liefde, moord en intrige in hoofse kringen: Shakespeare op z'n Frans. Dankzij het gebruik van closeups, opnamen in het halfdonker en een fragmentarische vertelstructuur, ontsnapt Chereau aan een rechtlijning epos. Adjani is heel wat overtuigender dan in haar mislukte come-back van vorig jaar.

Er is ook vaderlands nieuws vanuit Cannes. Op het moment dat het Nederlandse filmwereldje afreisde naar de Cote d'Azur, verklaarden vijf onafhankelijke commerciële distributeurs opnieuw de oorlog aan gesubsidieerde distributeur Cinemien. Deze strijd, die al jaren voortduurt en waarin het ministerie van WVC weigert in te grijpen, betreft de vermeende valse concurrentie die Cinemien uitoefent op de internationale aankoopmarkt van kunstzinnige films. Cinemien krijgt het verwijt dat het zich weinig aanrekt van de formele eis dat een gesubsidieerde distributeur slechts films mag aankopen die de overige distributeurs laten liggen. Successen als 'Naked' en 'The blue kite' zijn een doorn in het oog van de commerciële collega's. Zij kondigden deze week een zwartboek aan, waarin zij hun aanvaringen op de aankoopmarkt vastleggen.

De aanval wordt hier voortgezet in de dagelijkse programmabladen, die door alle festivalbezoekers gretig worden gelezen. Deze strategie kan wel eens averechts werken. Als een internationale producent leest dat Cinemien kennelijk in staat is om 'moeilijke' films met meer succes uit te brengen dan de commerciële collega's, is zijn keuze voor de Nederlandse distributeur van zijn film snel gemaakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden