Filippijnse gastarbeider zorgt goed voor thuisfront

2,3 miljoen Filippino's werken in het buitenland en dat levert geld en kennis op

Wie op zondagochtend een van de vele duizenden rooms-katholieke kerken in de Filippijnen bezoekt, kan zomaar getuige zijn van een gebed voor de vele gastarbeiders die het land over de hele wereld uitstuurt. Zeker tijdens dit deel van de dienst wordt vaak in stilte een traantje weggepinkt. Iedere Filippino heeft namelijk wel een broer, moeder, neef of oom die als matroos op zee werkt of als schoonmaakster in een winkelcentrum in de Golfstaten. Het overgrote deel van hun salaris sturen deze gastarbeiders terug naar eigen land.

Ondanks het geld dat de in totaal 2,3 miljoen gastarbeiders - veelal aangeduid als OFW's (overseas Filippino workers) - overmaken, is het de vraag of ze een vloek of zegen zijn voor de economie van het land.

Natuurlijk, het in het buitenland verdiende geld - ongeveer 10 procent van het nationaal product - wordt gebruikt voor allerhande investeringen. De keerzijde is het vertrek van veel goed opgeleide arbeidskrachten uit een land dat met een economische groei van 6 à 7 procent per jaar bekwame mensen uitstekend kan gebruiken.

Voor Filippijnse projectontwikkelaars bijvoorbeeld is het soms lastig om ervaren krachten te vinden. Een loodgieter of elektricien? Veel Filippino's met dit soort specialistische kennis vertrekken voor een veel beter inkomen liever naar het Midden-Oosten om te gaan werken bij een of ander bouwproject.

Toch denkt Bernardo Villegas, econoom aan de University of Asia and the Pacific in Manilla, dat de effecten van deze brain drain niet overschat moeten worden. Hij ziet daarvoor twee redenen: "De bevolking van ons land groeit nog steeds", zegt Villegas. Het verlies aan arbeidskrachten die vertrekken, wordt gecompenseerd door bevolkingsaanwas en betere scholing, volgens de econoom.

"Daarbij komt dat de meeste landgenoten die vertrekken maar een paar jaar in het buitenland werken. Zeker als ze in de bouw of gezondheidszorg werken in een hoogontwikkeld land, krijgen we ze hier terug met hogere kwalificaties dan toen ze vertrokken."

De 25-jarige Jesusa Joy Castillo is een van de Filippino's die als OFW huis en haard verlaat. Ze staat bij een van de vele arbeidsbemiddelingsbureautjes in Manilla voor wat laatste papierwerk, een dag later vliegt ze naar Abu Dhabi. "Er is een baan voor mij geregeld als schoonmaakster. Daar kan ik 400 dollar per maand (ongeveer 360 euro) verdienen en kost en inwoning zijn geregeld", vertelt de alleenstaande moeder. "In de Filippijnen is mijn maandsalaris maar 3500 peso (zo'n 70 euro)."

De komende twee jaar wil ze in de Verenigde Arabische Emiraten zoveel mogelijk geld sparen. Haar salaris stuurt Castillo naar haar moeder die voor haar zesjarige dochtertje zal zorgen. "Dit is een offer voor de toekomst van mijn kind. Zij moet naar een goede school kunnen gaan."

Volgens econoom Villegas is onderwijs inderdaad een van de belangrijkste zaken waaraan de 28 miljard dollar wordt besteed die Filippijnse gastarbeiders vorig jaar naar hun land stuurden.

"Maar ook alle flats hier", wijst Villegas naar de skyline met al zijn kranen waar volop wordt gebouwd. "Die bouwprojecten worden voor zo'n 60 procent gefinancierd met geld dat onze gastarbeiders overmaken."

Filippijnse gastarbeiders zorgen dus goed voor het thuisfront en dat is wederzijds. De regering geeft trainingen aan toekomstige gastarbeiders over hun rechten, ook krijgen ze voor vertrek een medische keuring.

Toch komen er geregeld verhalen naar buiten over misbruik of geweld tegen Filippijnse gastarbeiders. Castillo wil zich er nog geen zorgen over maken: "Ik kan alleen maar bidden tot God dat mijn baas me goed zal behandelen."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden