Review

Fifty shades of grey: juist bij de seks sijpelt het leven de film uit

Na de seks speelt hij steeds een gevoelig liedje op de vleugel.Beeld ap

Ook wie het boek niet gelezen heeft, zal de hype niet zijn ontgaan. Een debuterende Engelse schrijfster E.L. James, honderd miljoen verkochte boeken, een kinky liefdesgeschiedenis tussen een maagdelijke literatuurstudente en een rijke CEO met een onduidelijk bedrijf en een lastige seksuele voorkeur: BDSM, heet dat op zijn Amerikaans (bondage/discipline, dominance/submisson).

Wil Anastasia echt met Christian, dan betekent dat instemmen met touw, handboeien en zweepjes. Wat helpt is dat de knappe multimiljonair haar niet in een donkere kerker vastketent, maar in een rood fluwelen speelkamer - 'baarmoederachtig' volgens E.L. James -in een penthouse in Seattle. Daar hangen de touwen en kettingen netjes soort bij soort, en bindt hij haar armen aan de spijlen met zijn zijden stropdas.

Honderd miljoen vrouwen moet je serieus nemen, heeft regisseuse Sam Taylor-Johnson gedacht en ze slaagt daar in eerste instantie ook wonderwel in, met een aan 'American Gigolo' herinnerende fraaie opening: Jamie Dornan die als Christian Grey door een in grijstinten imponerend 'cool' Seattle rent, om vervolgens in zijn walk'in closet de juiste das uit te zoeken. Foto's van Helmut Newton waren de inspiratiebron voor Grey's lege appartement waar veel dure kunst aan de muur hangt. Goed voor een opzichtig contrast met de studentenwoning van Anastasia en vriendin Kate met veel boeken en een volkswagentje voor de deur.

Vergaderen over tepelklemmen
Het is allemaal reuze elegant en smaakvol vorm gegeven, zoals E.L. James en haar fans het voor zich zullen hebben gezien - net zo trouw aan het boek als de eerste Harry Potterfilm was. Fijn is dat het verhaal ook wat lichts houdt vooral dankzij de acteurs die naturel blijven ook als ze vergaderen over de verkieslijkheid van tepelklemmen en fistfucking. Oké, Dakota Johnson bijt erg vaak op haar lip, en ex-model Jamie Dornan houdt iets vaags modellerigs maar de chemie is er.

Alleen erg aanstekelijk is die chemie uiteindelijk toch niet want het is ook een beetje vlees noch vis, deze film, met stip de braafste s/m film ooit gemaakt. Ben je eerst verrast dat Johnson en haar regisseur je toch mee weten te krijgen in de ban voor foute man, al gauw beginnen de boeketreekscliché's te kriebelen. Dat hij steeds een gevoelig liedje speelt op de vleugel na de seks. Dat het buiten onweert als zij verdrietig is. En dat we haar alsmaar naakt naar adem zien snakken, terwijl hij buiten beeld blijft. Juist bij de seks in de 'red room' sijpelt al het leven de film uit, en dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden