Fietsers bezig aan opmars in Londen

Fietsers in Londen waren tot voor kort excentriekelingen. Gehuld in fluoriserende vestjes, fietsbroeken en een helm wagen echter steeds meer Londenaren zich op een rijwiel.

Britse kranten fotograferen altijd graag het flamboyante Conservatieve parlementslid Boris Johnson op zijn fiets om zijn zonderlinge status te onderstrepen. Maar Johnson is allang geen uitzondering meer: Londenaren stappen steeds vaker op de fiets. Om fit te blijven, de spitsheffing in het centrum of de drukke ondergrondse te vermijden, uit angst voor bomaanslagen in de metro, of omdat het beter is voor het milieu.

De nieuwe Conservatieve leider David Cameron fietst regelmatig naar Westminster en dacht mee te kunnen rijden op de publicitaire golf rond het fietsen, totdat de media erachter kwam dat zijn chauffeur hem volgde met zijn kranten en gepoetste schoenen.

Burgemeester Ken Livingstone van Londen voert al een paar jaar campagne om het fietsen te stimuleren in de strijd tegen overvolle wegen en luchtvervuiling. De stad investeert flink – jaarlijks 50 miljoen euro – in fietspaden en -rekken, en in campagnes om het fietsen te promoten. Op scholen wordt bovendien fietsles gegeven. En volgend jaar start de Tour de France in de hoofdstad. In 2009 moet het Londense fietsnetwerk af zijn. Misschien dat er dan geen fietspaden meer zijn die zo maar stoppen bij een gevaarlijke rotonde of uitkomen op een stoep.

De investeringen beginnen inmiddels wel vruchten af te werpen. De veiligheid op de wegen is toegenomen en het aantal fietsers groeit snel. Deze zomer sprak de krant The Independent zelfs van een ’fietsrevolutie’.

„Maar als Londen een fietsstad wil worden, moet de stad leren van plaatsen als Amsterdam en Kopenhagen”, zegt Jenny Jones, de Londense ’ambassadeur voor verkeersveiligheid’. Het fietsen zit de Britten niet, zoals de Nederlanders, in het bloed. De Britten hebben tal van excuses: je raakt ervan bezweet, het regent of het is te koud, je kunt nergens je fiets parkeren. Zij die wel fietsen, beschouwen het meer als een sport dan als een handig transportmiddel. „We moeten een fietscultuur zien te creëren”, zegt Matt Seaton, fietsprofeet en columnist van de Britse krant The Guardian. „Het belangrijkste obstakel is het geloof dat fietsen levensgevaarlijk is.”

Het is voor fietsers ook vechten om ruimte op de weg, zo leert de ervaring. Automobilisten hebben geen oog voor fietsers. Voor hen zijn fietsers luizen in de pels met wie ze liever niet de weg delen. Londen is dan ook net gestart met een speciale voorlichtingscampagne om automobilisten én fietsers op te voeden. Langzaam verandert hierdoor het imago van de fiets als ’armeluistransport’.

Toch slaat het fietsen buiten de hoofdstad nog nauwelijks aan. „Het is in Engeland niet normaal om als moeder van drie kinderen te fietsen,” vertelt Henrietta Sherwin uit Bath. „Ik word gezien als een gek.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden