Fietsen met uitzicht op Nederland en België

Niet alleen het passeren van de grens zorgt op deze fietsroute vanuit Maastricht voor een onvervalst buitenlandgevoel. Ook de klimmetjes zijn on-Nederlands steil.

We zijn met de trein onderweg naar grensgebied. Van Maastricht zullen we op de fiets afdalen naar Eijsden en een uitstapje maken naar België. De VVV van Zuid Limburg merkt onze fietstocht aan als 'makkelijk' en daar vertrouwen we op. Met een elektrische fiets was de tocht nog een beetje makkelijker geweest, zullen we later ontdekken.

In Maastricht beginnen we met een kop koffie onder knooppuntenbordje nummer 1, met uitzicht over de Maas. Met onze koffie zijn we de uitzondering. Hier worden, al is het pas vroeg in de middag, opvallend veel speciaalbiertjes geserveerd.

Het rivierwater glinstert in de zon, Maastricht is volop in beweging. Wat een sympathieke stad. En dit is pas een voorproefje, vanavond gaan we nog veel meer van de stad zien.

Net vertrokken, verlagen we ons tempo al aan de Champs-Elyséesweg, om ons te kunnen verlekkeren aan de optrekjes hier, het ene nog glimmender dan het andere. Achter de huizen aan deze Maastrichter goudkust kabbelt de Jeker. Die steken we over, en over de Drabbelstraat fietsen we naar België. Haast ongemerkt gaat het heuvelopwaarts. Uit de richting van de Sint Pietersberg komen ons fietsers tegemoet met glimmende voorhoofden en natte lijven.

Tussen maïs en tarwe door passeren we de grijze grenspaal en bereiken we het dorpje Kanne. Alleen de weg is nog hetzelfde: met het land verandert ook het straatbeeld van het ene op het andere moment, net als de bewegwijzering. Plotseling worden de fietsknooppunten niet meer weergegeven in tien-, maar in honderdtallen. Voor een volgend knooppunt worden we niet meer gewaarschuwd met de boodschap 'U nadert het knooppunt', maar met 'Vous approchez le point-noeud'.

We steken het Prins Albertkanaal over en fietsen door Belgisch bos, strak langs het Fort Eben-Emael. Reusachtige bunkers doemen op aan de overkant van het water.

En dan is daar dat klimmetje. Zonder veel souplesse trappen we ons over brede betonplaten naar boven, waar ons volgens de routebeschrijving een schitterend, weids uitzicht wacht. We stoempen omhoog, afwisselend langs bouwvallen en spiksplinternieuwe panden die eruitzien of ze gisteren zijn opgeleverd. Het is een steil klimmetje (hiér was die elektrische fiets dus prettig geweest), met een paar mooie haarspeldbochten. In die bochten passeren we huizen die zo dicht op de weg staan, dat we ons kunnen voorstellen dat hier ooit een overmoedige wielrenner een gevel schampte.

"Mooi", zeggen we, als we de top bereikt hebben. "Prachtig panorama", benadrukken we nog eens en pas na een flink aantal loftuitingen durven we toe te geven dat het weidse uitzicht ons tegenvalt. Het moet mooier kunnen. We parkeren de fietsen en klimmen te voet naar het houten kruis bovenop het plateau. Dit is beter. Eindeloos ver kunnen we kijken, over Nederland en België, over maïs- en tarwevelden en over een ons onbekende plantensoort: een dorre, stekelige plant met lange peulen met daarin dikke, grijze zaadkorrels. Pas bij thuiskomst, na raadpleging van Google en een bevriende kenner, identificeren we de plant als uitgebloeid koolzaad.

We verlaten Eben-Emael en dalen af over kasseien naar Lanaye. Nu zijn we ineens zélf die fietsers met glimmende voorhoofden en natte lijven. Halverwege de afdaling vangen we tussen de bomen door een glimp op van de brug waarover we straks naar Lanaye fietsen en van het pontje dat ons van Lanaye naar Eijsden zal brengen. Wij hebben alles nog te goed.

Lanaye is een eiland, ingeklemd tussen het Prins Albertkanaal en de Maas, vanwaar we uitkijken over de witte huisjes van Eijsden die ons vriendelijk verwelkomen. Het dorpje lonkt. Zou Lanaye ook zo hebben gelonkt, als we de fietstocht in omgekeerde richting hadden afgelegd? We nemen het pontje naar Eijsden, ergens op het water passeren we de grens.

Terug in Nederland fietsen we door het Maasdal, door boomgaarden met kersen en peren. Stukje bij beetje keren we terug naar stedelijk gebied, langs het Bonnefantenmuseum en langs universiteitsgebouwen. Op de Sint Servaasbrug zien we het oude centrum van Maastricht liggen, blakend in de late middagzon. Van deze stad mogen we nog een hele avond genieten.

Eijsden-Maastricht

De route 'Tussen Eijsden en Maastricht' is te vinden op de website van VVV Zuid-Limburg, onder het kopje 'Online fietsroutes', onder 'Wandelen en fietsen'. De route is 23 kilometer lang en begint en eindigt in Eijsden. Wij namen Maastricht als start- en eindpunt, waar we ook fietsen huurden. Makkelijk als u bijvoorbeeld met het openbaar vervoer komt en in Maastricht wilt overnachten.

Lezersaanbieding
Overnachten na de fietstocht? Wij logeerden een nachtje in het Townhouse Designhotel Maastricht, tegenover het station. (www.townhousehotels.nl) Speciaal voor Trouwlezers biedt het hotel een overnachting aan voor euro 85, te boeken tussen 11 augustus en 31 oktober, o.b.v. 2 personen, exclusief citytax. Deze actie geldt van zondag t/m donderdag. Incl. een kop soep bij aankomst, ontbijt, koffie en thee. U kunt ook fietsen huren. Vermeld bij uw reservering 'Trouw Fietsactie'.\

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden