Fidelio Radio

Opera

Filharmonisch Orkest ***

Geen divajurk voor Emma Bell in 'Fidelio' van Beethoven. Ze doet zich het grootste deel van de opera voor als man om zo haar Florestan uit de gevangenis te kunnen bevrijden. Dus stapte de sopraan met stoere pas in lange broek over de rode loper van het Concertgebouwpodium.

Beethovens enige opera, 'Fidelio', stond concertant geprogrammeerd in de ZaterdagMatinee, met een fraaie toegevoegde waarde: de dialogen waren vervangen door gesproken intermezzi, gebaseerd op 'Rocco's Erzählung' uit 1985 van Walter Jens. Terwijl het verhaal zich in de twee bedrijven ontwikkelde, deed een spreekstem tussendoor verslag van de gebeurtenissen. Rocco blikt terug op zijn tijd als gevangenisbaas.

Je zou kunnen aanvoeren dat dit de lijn van de muziek, van de opera, doorbreekt. Maar niet met de spreker van dienst, Stephan Rehm, die door zijn timing en timbre een goed stukje theater inbracht. En dat de handeling zo nu en dan in retrospectie naar boven kwam, gaf een extra dimensie aan de uitvoering.

De Duitser Gerrit Prießnitz dirigeerde het Radio Filharmonisch Orkest en het Groot Omroepkoor met ferme hand. Voor de luisteraar niet makkelijk, de muur van geluid: hoe luider, hoe minder je hoorde. En voor de zangers was de ver openstaande volumeknop ook niet altijd even gunstig. De enige die daar probleemloos mee omging, was Bell. Ze vuurde haar flink veeleisende partij zonder omhaal af, zij het niet altijd even kleurrijk. Maar de aria 'Abscheulicher! Wo eilst du hin?', heldere hoorns incluis: gaaf.

Tot Bells collega's behoorden Burkhard Fritz (Florestan), Konstantin Wolff (Don Fernando), Oliver Zwarg (Don Pizarro) en Dimitri Ivasjenko (Rocco); de Matinee zit meestal niet verlegen om een rijtje overtuigende zangkunstenaars. Zwarg en Ivasjenko waren aan elkaar en aan het orkest gewaagd ¿ waarbij de eerste over gesmeerdere stembanden beschikte dan de tweede. Anders dan het duo Sofia Fomina (Marzelline) en Jussi Myllys (Jaquino), dat wat bleker voor de dag kwam.

De stevige orkestinbreng had wel sfeer: marsmuziek vanuit de verte, venijn onder Pizarro's aria 'Ha! Ha! Ha! Welch ein Augenblick'. In het tweede bedrijf, dat zich voornamelijk in het ondergrondse afspeelt, kwam Prießnitz zijn zangers tegemoet met een mildere toon.

Terugluisteren: radio4.nl/concerthuis

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden