Fictie haalt de spanning weer weg

The Reunion

Regie: Anna Odell. Met Anna Odell.

***

Klinkt intrigerend, een spraakmakende Zweedse kunstenares die geen invitatie ontvangt voor de reünie van haar schoolklas, en die voor haar nieuwe filmproject zelf een weerzien ensceneert waarin ze de confrontatie aangaat met haar voormalige pestkoppen. Te midden van het feestgedruis houdt ze een speech waarin ze vertelt over haar akelige tijd op school. Ze werd behandeld als een 'loser' en ging zichzelf ook zo zien. Je zou het best heldhaftig kunnen noemen dat de de Zweedse regisseuse Anna Odell besloot zichzelf te spelen. De opzet is spannend, maar lijkt wel iets te veel op het Deense 'Festen' van Thomas Vinterberg, waarin een familiepatriarch tijdens het feestmaal werd beschuldigd van kindermisbruik. Het aardige is dat Odells aanklacht dan nog maar op de helft is. In het documentaire-achtige vervolg belt ze haar oudklasgenoten om de film te komen bekijken. Dat leidt opnieuw tot afwijzingen, en veel gehakkel aan de telefoon. Maar in plaats van de film in die documentaire sfeer voort te zetten, last ze toch weer fictie in, en worden de pestkoppen weer gespeeld door acteurs, wat afbreuk doet aan de opgebouwde spanning. Evenals in 'Deux Jours, Une Nuit' van de broers Dardenne zien we dan een vrouw langs de deuren gaan en vragen stellen. Bij de Dardennes levert dat een moreel complex drama op. Bij Odell blijven de vragen aan de nu volwassen pesters halverwege steken in een niet helemaal geslaagde wraakactie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden