interview

Feyenoords' Martin van Geel: nog nooit een euro over zijn budget gegaan

Martin van Geel: 'De verwachtingen gaan alleen maar omhoog en we hebben het nu waargemaakt. Maar daar te blijven, dat wordt een uitdaging in hoofdletters.' Beeld arie kievit

Ook technisch directeur Martin van Geel is kampioen. Vraag het zijn trainers en spelers. 'Zij zullen zeggen: de man werkt zich het schompes, voor de club.'

Hij voelde zich 'enorm trots', in de achterste rijen op het bordes boven de Coolsingel - mocht hij? Ja, hij kreeg een berichtje van Ronald Koeman, de eerste door hem in Rotterdam aangestelde trainer. Ze hebben nog geregeld contact. Er kwam een appje uit China, van oud-spits Graziano Pellè. 'Direttore' noemde die hem altijd, de Italiaan.

Technisch directeur Martin van Geel is de architect van het ongekende succes van Feyenoord, de eerste landstitel sinds 1999. "De hoofdtrainer is de belangrijkste man in een voetbalclub. Dat vind ik al 22 jaar", zegt hij zelf. Sinds hij in 1995 begon als technisch directeur bij Willem II, bedoelt hij. De aanstelling van Koeman mag hij een 'gouden zet' noemen.

"Met Ronald zijn we meteen van de excuusmentaliteit afgestapt. Ik had een goed gesprek met hem: tien minuten over de mogelijkheden, drie uur over de onmogelijkheden van Feyenoord. Ik zei: 'Ik steun jou bij twee, drie nederlagen. Jij komt bij mij niet na een nederlaag: ik moet er nog een linksbuiten of een rechtsback bij.' Daar hebben we ons beiden aan gehouden."

Van Geel somt op: van 43 miljoen euro schuld en een negatief eigen vermogen van 35 miljoen, bij zijn aantreden in 2011, naar zwarte cijfers en een positief eigen vermogen van 25 miljoen. De spelers Georginio Wijnaldum en Leroy Fer gingen weg, toen hij kwam. "'Het gaat hier niet. We kunnen ons hier niet doorontwikkelen', zeiden ze me.

"Dat was gelukkig na een jaar al omgedraaid, met grote dank aan Koeman." En aan de geldschieters met een clubhart, de Vrienden van Feyenoord. "Je moet ze voor eeuwig dankbaar zijn dat ze de club in een uitzichtloze positie redden en daarmee gevoelsmatig op dat moment afscheid namen van hun geld."

Kroon

Dit is de kroon op zijn werk, zegt de technisch directeur, en hij weet al wat het betekent: wéér hogere verwachtingen. "Je kunt de laatste stap een keer maken, met een staf waarbij alles op zijn plaats valt, een groep met groepsgevoel", zegt Van Geel. "Maar structureel is dat lastig. Structureel bepaalt altijd de begroting waar je staat. Dat moet ik vertellen, ja, en dat nemen mensen me niet in dank af. Ik heb dat de eerste drie, vier jaar steeds verteld. De mensen werden daar moe van: wij zijn Feyenoord, kijk naar De Kuip, de potentie, de historie. De verwachtingen gaan alleen maar omhoog en we hebben het nu waargemaakt. Maar daar te blijven, dat wordt een uitdaging in hoofdletters."

Zeg dat. Die wacht hem, een man met een gespleten uitstraling in de voetbalwereld. Van Geel treedt niet vaak meer in de openbaarheid, en dat draagt wellicht bij aan zijn imago in een deel van die wereld, een deel dat minder vat op hem krijgt dan gewenst. Dan komt de pers met de naam van zomaar een speler, en dan zegt hij: 'Van wie heb je dat gehoord, van je overbuurvrouw?'

"Ik snap dat sommige mensen dat irritant vinden", zegt Van Geel. "Het is een streven naar perfectie. Die mensen willen er een speld tussen krijgen. Heb je daaraan gedacht of aan die speler? Ja, daar heb ik aan gedacht."

Maar hij kent de grenzen van Feyenoord. "Het is belangrijk intern aaneengesloten te zijn. We hebben afspraken en spelregels gemaakt met de raad van commissarissen. Ik ben nooit gekomen met een speler die financieel eigenlijk niet kon. Ik ben nog nooit een euro over mijn budget heen gegaan, en dat zal ik ook niet doen.

"In deze wereld gaat het steeds meer om de etalage. Ik ben daar niet van, van het bespelen van de media. Ik heb ervoor gekozen om terughoudend te zijn, om met iedereen een zakelijke relatie te hebben, om correct te antwoorden. Om onafhankelijk te blijven, en betrouwbaar naar de eigen organisatie."

Marco van Basten zei ooit dat hij goede gesprekken met hem had gevoerd, Van Basten toen als de aanstaande trainer van Ajax, Van Geel als de uiteindelijk vertrekkende technisch directeur. Ronald Koeman, Marco van Basten: dat zijn toch namen. Dan zegt René van der Gijp aan de andere kant van het spectrum op tv dat hij nog niemand heeft ontmoet die Van Geel een leuke vent vindt.

Vraag het Louis van Gaal, zegt Van Geel, die hem als trainer naar AZ haalde. Vraag het Co Adriaanse, met wie hij bij Willem II en AZ werkte. Vraag het Fred Rutten en Giovanni van Bronckhorst, de andere door hem bij Feyenoord aangestelde trainers. Vraag het Kenneth Perez, Barry van Galen, Klaas Jan Huntelaar, spelers bij AZ en Ajax, vraag het andere spelers. "Zij zullen, denk ik, zeggen: de man werkt zich het schompes, voor de club. Kritisch intern, open en eerlijk, naar buiten altijd steunend. Ik denk dat ze dat zullen zeggen. Met Van der Gijp heb ik nooit gewerkt. Ik denk dat dat zo blijft."

Onzin

Zo ging het verhaal dat de komst van de succesvolle spits Pellè te danken was aan een toevallige ontmoeting van de zoon van Koeman met de aanvaller op een Italiaans strand. "Onzin", zegt Van Geel. "Directeur Eric Gudde noemde zijn naam voor het eerst in een regulier overleg. Maar ik ga dat niet weerleggen. Als hij het dan goed gaat doen, is het: hij wil dat op zijn conto schrijven. Laat maar gaan. Dingen die fout gaan worden in deze functie eerder aan je gelinkt dan dingen die goed gaan. Als ze me vragen: ben je verantwoordelijk voor de aankopen, zeg ik: alleen voor de miskopen."

Zijn vrouw, altijd naast hem op de tribune, noemt hij gerust een van zijn klankborden - dat scoort ook niet in de voetbalwereld. Thuis, kinderen en kleinkinderen, dat is zijn basis, zegt hij. "Vanuit die basis werk ik zeven dagen per week mijn kop eraf. Dat zit in de aard. Dan heb je soms een plusje onder de streep, een andere keer niet. Maar ik kan mezelf nooit verwijten iets te hebben laten liggen, niet als technisch directeur, niet als speler.

"Ik had een mooie carrière bij leuke clubs, net geen international. Dan zeggen ze: je had er iets meer uit kunnen halen. Dan zeg ik: nee, het had niet beter gekund. Ik heb er álles aan gedaan, achttien jaar lang. Altijd op tijd in bed, nooit gedronken, nooit gerookt. Ik heb me te barsten getraind. Dit was het."

Hij was een stijlvolle middenvelder, aangetrokken door Ajax. Hij vertelt dat de looptrainer hem voor de bekende looptrainingen bij de Bosbaan zei het eens rustig aan te doen: ze wisten wel dat hij goed kon lopen. Maar dan ging Frank Arnesen, de ranke Deense loper, ervandoor en dan moest hij er toch achteraan. "Ik had het héle jaar spierpijn. Als ze nu een dag flink spierpijn hebben, moeten ze terecht aangepast trainen."

Hij kreeg blessures toen hij basisspeler werd, met de belasting van dien. "Mentaal was ik sterker dan fysiek", zegt hij met een zelfanalyse die niet meer van deze tijd is. In het begin van zijn laatste jaar, bij Willem II, scheurde hij zijn enkelbanden. Toch deed hij even later mee aan de looptraining op het strand. "Daar liep deze man, 34 jaar, met zó'n enkel. Dan ben je toch niet goed wijs?

"Mijn vader had een enorm plichtsbesef. Hij was automonteur op een militaire werkplaats. Ik kan me niet anders herinneren dan dat hij elke dag met tegenzin naar zijn werk ging. Hij deed het wel, want hij moest het gezin onderhouden. Mijn moeder was schoonmaakster bij de Rabobank. Reed ze daar elke avond na het eten op het fietsje naar toe. Een enorme discipline en soberheid - dat zal ik toch wel van hen hebben."

Dikke huid

Onderweg heeft hij zich een 'dikke huid' aangemeten. Zijn vuistregel: van de vijf spelers die je haalt zijn er drie goed, één is een twijfelgeval en één valt tegen. Eind vorig seizoen kwam Van Geel even in het gedrang. Ja, beaamt hij, plots reageerden ook sommige Vrienden van Feyenoord in het jaar van de zeven nederlagen op rij als supporters. Maar de werkvloer schaarde zich achter Van Geel en, ja, ook vele fans betuigden hem hun steun.

"Gaat het intern schuiven, dan wordt het lastig", zegt Van Geel. "Dan kan alles wegglijden wat opgebouwd is."

Nu is ook hij kampioen, als de technisch directeur die Koeman aanstelde, die het aandurfde om de onervaren Van Bronckhorst naar voren te schuiven, die vorig seizoen Dick Advocaat als diens mentor te hulp riep, die met topscorer Nicolai Jørgensen een topaankoop deed.

"Maar je hebt krediet tot aan de voordeur", zegt hij. "Of de beeldvorming is omgeslagen? Dat kan vluchtig zijn. Als ik er straks iemand transfervrij bij haal en die zit op de bank, die speelt niet vanaf dag één de pannen van het dak, dan is het toch weer mijn miskoop."

Martin van Geel

• Goirle, 27 november 1960

 Speler, 1977-1995: Willem II, Ajax, Roda JC, Feyenoord

Technisch directeur:
• 1995-2002: Willem II
• 2002-2005: AZ
• 2005-2008: Ajax
• 2008-2011: Roda JC
• 2011-nu: Feyenoord

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden