Feyenoord na achttien jaar weer landskampioen

Feyenoordfans in het centrum van Rotterdam vieren een doelpunt in de beslissende wedstrijd tegen Heracles Almelo.Beeld EPA

Er zijn vragen te stellen over Feyenoord, hoe goed de kampioen is. Maar op een dag van mooie verhalen hoefde niemand zich er druk over te maken, de trainer en zijn aanvoerder helemaal niet.

Het werd met vertraging het mooie verhaal dat het kon zijn, juist door de vertraging misschien nog wel mooier. Het verhaal van de exploderende volksclub na achttien jaar van droogte – althans, zo veel jaar zonder landstitel. Het verhaal van de zo lang beschimpte en nu óók triomferende directeuren Eric Gudde en Martin van Geel. Het verhaal van trainer Giovanni van Bronckhorst, kind van de club, en bovenal het verhaal van Dirk Kuijt.

De aanvoerder had er de uitgelezen dag voor uitgekozen om voetballend Nederland nog eens te tonen wat wil, toewijding en geestkracht vermogen – wat alles vermag dat hij een carrière lang in zich heeft gehad. Met twee vroege doelpunten, een volley (om te onderstrepen dat met zijn functionele techniek nog weinig mis is) en een kopbal, had Kuijt tegen Heracles de vorige week verlammende spanning al verdreven. 

Tekst loopt door onder foto.

Feyenoordspelers vieren de 2-0.Beeld ANP

In de slotfase benutte hij een strafschop en om 16.41 uur op zondagmiddag 14 mei 2017, voor de clubannalen, hief hij de kampioensschaal ten hemel, de dertiger die hiervoor naar Feyenoord was teruggekeerd, voor iets wat voor onmogelijk was gehouden.

Armste topclub

Hij kan nu in een adem worden genoemd met Frank Rijkaard en Phillip Cocu, grote spelers die ooit triomferend terugkeerden bij Ajax en PSV. Cijfermatig en qua statuur moet Kuijt onder hen worden geplaatst, maar er is het nodige voor te zeggen dat zijn prestatie relatief eerbiedwaardiger is – met de armste topclub van Nederland, de club waarvan het in al die achterliggende jaren soms de vraag mocht zijn of die nog een topclub mocht heten. Kuijt bracht het besef van winnen in De Kuip, van wat daarvoor nodig is, en dat hadden Rijkaard en Cocu eerder in andere tijdsgewrichten niet in die mate hoeven te doen, en daarbij ook niet alleen.

Naar het voorbeeld van Cocu als trainer bij PSV had trainer Giovanni van Bronckhorst in het ervaringsvak na een moeizaam eerste jaar respect afgedwongen, met zijn kalmte vooral en de durf om Kuijt gaandeweg te passeren. 

Maar had hij daarin altijd het juiste gedaan? Drong die vraag zich juist vandaag niet nog eens op? In het volksfeest hoeft niemand zich er natuurlijk druk om te maken, Van Bronckhorst al helemaal niet, maar straks kan het voor de jonge trainer iets zijn om te overdenken. Ja, Kuijt wordt met z’n 36 jaar iets minder, maar was het al te weinig voor dít Feyenoord, dat – en ook daarom hoefde niemand in het gedruis natuurlijk te malen – toch niet zó’n goede kampioen bleek?

Tekst loopt door onder foto.

Tranen van geluk en opluchting: voor het eerst sinds 1999 is Feyenoord landskampioen. Beeld EPA

Hunkerend legioen

Ook vorige week, tegen Excelsior, was Van Bronckhorst in de basisopstelling nog aan de ervaring van Kuijt voorbijgegaan. Het was bevreemdend dat de routinier halverwege nóg niet was opgeroepen, al had toen bij 0-0 ondanks het verkrampte spel veel, zo niet alles nog hersteld kunnen worden. Feyenoord zonk zó diep, met een kansloze 3-0 nederlaag tegen de kleinste club in de competitie, dat alle voorgaande analyses van dit seizoen in twijfel mochten worden getrokken. 

Feyenoord, de stoere en oudere ploeg, heette standvastiger en stabieler dan de rest te zijn, dat was de sleutel tot de titel. Maar wie zo diep valt, hoe standvastig en stabiel kan die dan nog werkelijk zijn, of worden genoemd?

Van Bronckhorst besloot zijn ploeg in de week voor wat dan de kampioenswedstrijd moest zijn, tegen Heracles, volledig af te schermen, met louter besloten trainingen. Begrijpelijk, vonden ze zeker in Rotterdam: de druk van het hunkerende legioen kan te groot zijn, is dan de theorie. Niet onwaar misschien, maar het kon toch ook een strenge vraag oproepen. Wat voor een kampioen krijgt Nederland, wat voor een ploeg die voor het land de Champions League ingaat, als die na een verbijsterende val zo van zijn patroon moet afwijken in wat toch een voetbalkikkerlandje is?

Tekst loopt door onder foto.

Dirk Kuyt (L) na de 1-0 tijdens de kampioenswedstrijd.Beeld ANP

Budget

Vanaf dag één stond Feyenoord bovenaan, en toch was er ook altijd het gevoel dat de ploeg zonder bijvoorbeeld bijzondere spelers zo goed niet was of kon zijn. Dat was niet vreemd, met een minder budget zijn nu eenmaal niet de beste spelers te halen, maar er begon iets te wrikken. Ajax trok steeds meer de aandacht in Europa, niet alleen met zijn grotere vaardigheid, maar juist ook met wat dan als een Feyenoord-deugd gold: de duelkracht en de instelling van vooral verdediger Sanchez en aanvoerder Klaassen. Op het juiste moment, voor Rotterdam, werden de verhoudingen hersteld.

Dat deed Kuijt, door Feyenoord te bieden wat het al eerder nodig had gehad. Vleugelspelers als Elia en Berghuis verzaakten al vaker, en ook vandaag hadden ze weinig inbreng. Kuijt wees, hij schreeuwde, hij liep en bleef lopen. Na het eindsignaal zeeg hij neer op de knieën, enkele tellen alleen en in zichzelf in de hoek van het veld.

Alles van deze dag was prachtig voor Feyenoord en voor alles wat de club liefheeft. Maar dit beeld had een bredere en diepere waarde. Hier knielde een gelouterde speler die nog eens had geleerd dat in sport de geest uiteindelijk het belangrijkst is en die daarmee de laatste zet tot een voor zijn club historische titel gaf. Het beeld van Dirk Kuijt op zijn knieën was voor meer dan de clubannalen: het was er één voor de canon van de Nederlandse voetbalgeschiedenis.

Feestvreugde

In het centrum van Rotterdam brak de feestvreugde al tijdens de wedstrijd los. De politie liet na de wedstrijd weten dat het Hofplein is afgesloten voor alle verkeer, in verband met de massaal toegestroomde Feyenoordfans. Honderden mensen namen een duik in de fontein op het plein, om de landstitel te vieren.

De sfeer is gezellig en vredig, opluchting overheerst bij de fans. Politie is wel aanwezig, maar op afstand. Dat was vorige week wel anders. Na de verloren wedstrijd, braken er op verschillende plekken rellen uit en moest de ME meerdere keren ingrijpen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden