Ferm politiek statement op het Gergjev-festival

Chauvinisme. Het is van alle tijden en van alle landen. Ja, ook in de muziekwereld, al wordt er nog zo hard geroepen dat muziek universeel is en alle grenzen kan overschrijden - ja, zelfs geen grenzen kent. Als je internationale muziektijdschriften over klassieke cd's leest, valt dat chauvinisme nog het meest op. Franse recensenten zijn regelmatig lovender over hun eigen musici, Britse critici hemelen eerder Britse ensembles op en ook wij Nederlanders luisteren en oordelen vaak toch net iets milder over opnamen van onze eigen strijkers, blazers en zangers.

Daarom is het best opvallend dat het gezaghebbende, maar oer-Britse tijdschrift Gramophone woensdagavond tijdens de uitreiking van de Gramophone Awards een niet-Britse productie uitriep tot 'Recording of the Year'. Net als bij onze eigen Edisons worden er Gramophone Awards uitgereikt in verschillende categorieën. En uit al die bekroonde opnamen wordt dan vervolgens één opname gekozen die de allerbeste van het jaar is. Dat was volgens de Britse critici de opname van de vier symfonieën van Brahms door het Gewandhausorchester Leipzig onder leiding van Riccardo Chailly. Deze Brahms, ontdaan van alle dikke vernis die er gedurende een eeuw overheen gesmeerd was, kreeg in deze krant ook lovende woorden.

Evenmin was er sprake van chauvinisme op het Internationaal Vocalisten Concours in Den Bosch. Vier Nederlandse zangeressen stonden afgelopen zondag in de grote finale, maar geen van hen werd tot grote winnaar uitgeroepen. De internationale jury - daar ga je al - koos voor een Canadese tenor. Wel een zeer terechte keus trouwens.

De luisteraars van Radio 4 kregen die winnaar overigens niet meer mee. In Hilversum heerst kennelijk geen enkele vorm van chauvinisme voor dit belangwekkende concours van eigen bodem. Toegegeven, het zenderschema wás op de schop gegaan om een rechtstreekse uitzending op zondagmiddag mogelijk te maken. Maar bij de prijsuitreiking was de zender al uit de lucht. De luisteraars moesten maar op internet kijken, zei de presentator nog net voor hij van de zender verdween.

Hilversum op zijn smalst. Alsof je de hele middag naar een spannende voetbalwedstrijd hebt gekeken, inclusief verlenging, maar dat er voor beslissende strafschoppen geen tijd meer is. Een ietwat kromme vergelijking, want geloof maar niet dat die strafschoppen niet uitgezonden zullen worden.

En dan was er op het Gergjev Festival in Rotterdam nog de opvallende Georgische violiste Lisa Batiasjvili. Na haar reguliere optreden met Gergjev als dirigent speelde zij als onverwachte toegift 'Requiem for Ukraine' van haar landgenoot Igor Loboda. Op het festival van Poetin-vriend Gergjev was dat een heus statement. Georgië kreeg al eerder dan Oekraïne met Poetins expansiedrift te maken. Het overdrachtelijke chauvinisme dat Batiasjvili met haar toegift wilde delen was hartverwarmend.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden