Ferguson illustreert het einde van Amerika's suburbia

Ooit zo geïdealiseerde buitenwijken nu ten prooi gevallen aan armoede en verval

Ooit was suburbia het beloofde land van de Verenigde Staten. Als je als Amerikaanse stedeling jezelf omhoog gewerkt had, als je reikte tot de middenklasse, dan verhuisde je vanaf de jaren vijftig uit de verslonsde binnensteden richting de groene buitenwijken.

Dat Amerikaanse ideaal is inmiddels iets uit het verleden. De (rassen-)rellen in Ferguson, een buitenwijk eigenlijk van de metropool St. Louis, illustreren hoe Amerika's suburbia ten prooi is gevallen aan verval en armoede: tegenwoordig woont het merendeel van de Amerikaanse armen er. Ook in Ferguson nam de werkloosheid toe van 5 procent in 2000 naar 13 nu, en verdubbelde het aantal mensen dat onder de armoedegrens leeft (17.500 euro voor een familie van vier personen per jaar) tot 25 procent.

Die ontwikkeling heeft een raciale component, zo wijst het voorbeeld van Ferguson uit. In 1990 bestond de bevolking er nog voor driekwart uit blanken, in 2000 was de zwart-wit-verhouding fiftyfifty, en inmiddels is twee derde van de inwoners zwart. Intussen hielden de samenstelling van het gemeentebestuur en het ambtelijk apparaat, en van de politie, geen gelijke tred met die demografische ontwikkeling - en bleven agenten in Ferguson dus wit.

Maar de armoedeval in suburbia heeft niet alleen te maken met een instroom van arme Afro-Amerikanen en het vertrek van rijkere blanken ('de witte vlucht'). De recessie van de afgelopen jaren heeft ook de Amerikaanse buitenwijken getroffen. Volgens onderzoek van het Brookings Instituut naar de honderd grootste metropolen van de VS, is het aantal buitenwijken waar meer dan 20 procent van de bevolking onder de armoedegrens leeft, sinds 2000 verdubbeld.

Die grens is belangrijk, stelt Brookings-onderzoeker Elizabeth Kneebone. In een blog schrijft ze dat vanaf de 20-procentsdrempel negatieve effecten van armoedeconcentratie zich gaan versterken. Dat betekent dat er minder banen te vergeven zijn in een wijk, dat de zorg slechter wordt, de criminaliteit toeneemt, en dat de scholen aan kwaliteit inboeten.

Dat ondervond ook Michael Brown, de ongewapende achttienjarige zwarte jongen die werd doodgeschoten door een agent, aanleiding voor de huidige onrust in Ferguson. Browns gehele schooldistrict verloor eerder dit jaar zijn accreditatie omdat de kwaliteit van het onderwijs er zo slecht was. Het stadsbestuur plaatste het district onder directe controle van de staat Missouri.

"Weet je wel hoe moeilijk het voor me was om hem op school te houden en examen te laten doen?", riep zijn moeder wanhopig nadat haar zoon gedood was. Brown slaagde er - op 1 augustus, enkele dagen voor zijn dood - via een nascholing in om zijn diploma te halen.

Binnenkort zou hij met een opleiding tot technicus beginnen. Daarmee lag hij op schema om zich alsnog te ontworstelen aan de achterstand die hij opliep door op het verkeerde moment op de verkeerde plaats geboren te worden.

opinie 17 de Verdieping 2

Meer over Ferguson

undefined

Kloof blank/zwart

De zaak-Ferguson legt op allerlei niveaus bloot dat er nog altijd een grote kloof is tussen blank en zwart Amerika. Die kloof bestaat op economisch vlak (zo bezat een blank huishouden in 2009 92.000 dollar, een zwart huishouden 4900 dollar) en op justitieel gebied (er zitten meer zwarten dan blanken gevangen, relatief zelfs zes keer zo veel). En hij blijkt ook uit hoe beide groepen naar de samenleving kijken, en bijvoorbeeld gebeurtenissen zoals die in Ferguson beoordelen.

Pew Research vond bijvoorbeeld dat 80 procent van de Afro-Amerikanen meent dat de schietpartij waarbij een agent de ongewapende Michael Brown doodde belangrijke vragen oproept over rassenverhoudingen, terwijl dat maar voor 37 procent van de blanken geldt. Met betrekking tot het politieoptreden in Ferguson bestaat een soortgelijke kloof: 65 procent van de zwarten vindt dat de politie te ver is gegaan in haar reactie op de schietpartij, tegen 33 procent van de blanken.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden