Feminisme in een gifgroen mantelpakje

VENETIü - Misschien was het beeld van Kathryn Bigelow op de persconferentie van haar stoere duikboot-film 'K19: the widowmaker' wel exemplarisch voor de eerste dagen in Venetië. Gecamoufleerd door haar ster-acteurs Harrison Ford en Liam Neeson voerde de Amerikaanse regisseuse het hoogste woord.

Vrouwen blijken hier in Venetië niet alleen veelvuldig voor maar ook achter de camera te staan. Met maar liefst negen filmmaaksters verdeeld over de twee hoofdcompetities om de Gouden Leeuw en de San Marco, heeft het 59ste Filmfestival van Venetië duidelijk plaats gemaakt voor vrouwelijk talent.

In de eerste dagen roerden mannelijke filmmakers als Lukas Moodysson en Peter Mullan zich al met de meisjesportretten 'Lilya 4-ever' en 'The Magdalene sisters'. De Amerikaanse filmmaker Todd Haynes (eerder verantwoordelijk voor 'Safe' en 'Velvet goldmine') kan zich met zijn nieuwste film 'Far from heaven' bij zijn Zweedse en Schotse collega's aansluiten. Je zou zelfs kunnen zeggen dat Haynes met 'Far from heaven' zijn meest feministische film tot nu toe maakte. Het verhaal draait om een keurige huisvrouw (prachtig gespeeld door Julianne Moore) die zich eind jaren vijftig totaal opoffert voor haar gezin. Opvallend is dat Haynes de inspiratie voor zijn nieuwe film zocht in de bonte melodrama's van Douglas Sirk, die het afgelopen jaar ook al de inspiratiebron vormden voor '8 femmes', het muzikale moordmysterie van François Ozon. Het intrigerende is dat Haynes zijn beeldschoon vormgegeven fifties-portret doordrenkt met seksuele en raciale taboes die in het huidige Hollywood nog steeds niet zijn geslecht. Haynes stelt homosekuele en interraciale relaties aan de kaak en roept een keurige echtgenote ondertussen uit tot de verdrukte heldin van zijn film.

En vrouwen stonden dus niet alleen centraal voor maar ook achter de camera, getuige de meeslepende nieuwe films van de Franse regisseuses Tonie Marshall en Claire Denis waarin de verlangens van twee vrouwelijke hoofdpersonen centraal staan. In 'Vendredi soir' voert Denis ons mee op een mysterieuze tocht door Parijs, waar we via een file op een hotelkamer belanden. In 'Au plus pres du paradis' schildert Tonie Marshall eveneens het portret van een succesvolle, maar ook eenzame vrouw die overloopt van liefde. Opvallend is dat beide films geen tragedies zijn, eerder gevoelige komedies. De glorieuze hoofdrol in Marshalls film is weggelegd voor Catherine Deneuve die haar personage met een heerlijk soort 'tongue in cheek' speelt. En misschien is het toeval, maar de manier waarop Kathryn Bigelow dit weekeinde de persconferentie van haar film 'K19:the widowmaker' voorzat, had veel weg van de manier waarop Tonie Marshall en Deneuve antwoorden formuleerden op de vragen van het roddel-journaille. Deneuve ontpopte zich tijdens de persconferentie als een strenge schooljuf die haar klas tot de orde moest roepen. Een schooljuf in een gifgroen mantelpakje en met vuurrood geverfde nagels die de ene na de andere slanke filtersigaret opstak. Het feminisme is in Venetië op en top vrouwelijk. Naaldhakken en handtasjes waaruit sigaretten en tissues worden getoverd, worden gevierd, en stomme vragen worden met een giftige tong in de pan gesmoord.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden