'Fellini's geest liet zich niet beperken door realiteit'

“Mijn temperament was niet geschikt voor het weergeven van de realiteit”, zei filmregisseur Federico Fellini ooit in een interview. Vorige week werd bekend dat de peetvader van de naoorlogse Italiaanse cinema in coma ligt en dat zijn laatste uren zijn geslagen. Het bericht leverde genoeg stof op voor Felliniaanse scenes voor de ingang van het Umberto I ziekenhuis in Rome waar journalisten, gebedsgenezers en paperazzi-fotografen elkaar elke dag staan te verdringen om een glimp op te vangen van de doodzieke Italiaan.

Zowel De Groene Amsterdammer als HP/De Tijd besteedt aandacht aan Federico Fellini, die zijn carriere ooit begon als verslaggever bij Il Picollo, het plaatselijke sufferdje van Rome. Zijn eerste opdracht was het schrijven van het weerbericht. “'Welkom motregen!' luidde de kop boven zijn journalistieke debuut”, schrijft Anne Branbergen in De Groene. Toen al was duidelijk dat Fellini's geest zich niet liet beperken door de realiteit van alledag. Voor zijn film 'La dolce vita' liet de viervoudige Oscar-winnaar de hele Via Veneto nabouwen op het studioterrein van Cinecitta en creeerde zo zijn eigen decadente versie van de Italiaanse hoofdstad.

Tegen Anita Ekberg, de blonde schone die de hoofdrol speelde in de film, zou Fellini tijdens de opnamen van haar beroemde scene in de Trevi-fontein als tekstaanwijzing hebben gezegd: “Tel maar gewoon tot honderd liefje, in het Zweeds is ook goed”.

“Met Federico Fellini ligt ondertussen de gehele, ooit zo glorieuze Italiaanse filmindustrie op sterven”, stelt Branbergen in de Groene vast. En dat terwijl er juist een delegatie van Italiaanse cineasten was afgereisd naar Brussel om daar een speciale 'culturele paragraaf' op te eisen in het Gatt-akkoord.

De Amerikanen vinden dat ook cultuurprodukten moet vallen onder het vrijhandelsakkoord. Maar Europa, en met name Frankrijk, wil de produktie van zijn eigen cultuurprodukten, zoals bijvoorbeeld films en tv-series, juist beschermen door middel van hoge tariefmuren en quota's. Elsevier wijdt er een artikel aan. “Het is een principekwestie: een kunstwerk mag niet als gewone handelswaar behandeld worden. En mag dus ook niet in een handelsakkoord worden opgenomen”, aldus de oud-minister van cultuur Jack Lang in Elsevier. Maar of het geblaat van de Fransen enig effect zal hebben, dat vraagt Elsevier zich af.

Behalve voor cultuur ook aandacht voor politiek in Elsevier. PvdA-Kamerlid en voorzitter van de parlementaire enquetecommissie naar de uitvoering van de werknemersverzekeringen, Flip Buurmeijer, spreekt zich uit over de inertie van de Nederlandse politiek: “Tijdens het WAO-debat heb ook ik mij tegen mijn zin te veel laten leiden door het passen en meten, het gemillimeter om tot een oplossing te komen. Ik had keihard moeten roepen: we houden het niet, we moeten een fundamenteel andere koers varen”. Buurmijer heeft zich sinds de enquetecommisie getoond als een man van ferme uitspraken en dreigt in Elsevier zelfs met opstappen als hij door zijn fractie op dit punt niet zou worden gesteund. Buurmeijer: “Als het standpunt van mijn eigen fractie haaks staat op wat wij als commissie voorstellen, kan ik moeilijk in die fractie blijven functioneren.”

Vrij Nederland stort zich op de problematiek rond de opvang van asielzoekers. De stroom vluchtelingen die ons de komende jaren te wachten staat zou buiten alle proporties zijn en veel te groot om met ons huidige stelsel van voorzieningen te kunnen verwerken. Thomas Spijkerboer, radicaal vluchtelingenadvocaat, merkt op: “Ik heb net de statistieken bekeken en ik ben me een aap geschrokken. Ik zie een serieus probleem op ons afkomen Je kunt niet meer zeggen: het ligt alleen aan Kosto, die doet zijn werk niet goed. Bij vijftienhonderd asielzoekers per week raakt de opvang verstopt. Dat feit valt gewoon niet te ontkennen.”

Hervomd Nederland besteedt aandacht aan het spreidingsbeleid voor allochtonen. Is spreiding de oplossing voor integratieproblemen? Volgens adviseur voor volkshuisvesting A. van der Lingen is het hele probleem terug te voeren tot een vaak “zwak cultureel bewustzijn” van de nieuwkomers. “Wijken waar deze verschijnselen zich voordoen zullen via een lang proces in het gareel moeten worden gebracht. Maar het probleem daarbij is dat niemand precies weet hoe dat gareel eruit ziet.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden