Feestmuziek zonder zweepslagen

TEHERAN - "Hou van jezelf zodat je ook van anderen kunt houden!", roept de Iraanse geluksgoeroe Mahmoed Moazami enthousiast. De bomvolle zaal joelt. De titel van het seminar daarentegen is tamelijk deprimerend: 'Waarom alles blijft mislukken'.

Kamyar zit op de derde rij. Hij heeft een bachelorgraad in de psychologie en voor hem is het al de tweede keer dat hij dit seminar bijwoont. Hij komt nu niet voor zichzelf. Naast hem zit psychologiestudente Negar (23), aan wie Kamyar pianoles geeft. De zwaar opgemaakte vrouw lijdt - zoals veel Iraniërs - aan dwangneuroses. Niet echt handig voor een aankomend psycholoog. Vandaar dat Kamyar haar heeft meegetroond naar Moazami; misschien biedt zijn peptalk uitkomst. Ze schrijft de woorden van de goeroe zorgvuldig in een schrift.

"Het is nu nog veel drukker dan twee jaar geleden, ondanks het feit dat de prijs is verdrievoudigd. Nu mensen door de nieuwe regering weer hoop krijgen, zoeken ze naar concrete handvatten om succes te bereiken. Die vinden ze bij Moazami", legt Kamyar uit. In de pauze kruipen Kamyar en Negar met cola en een zak chips in een hoekje van de geïmproviseerde cafetaria. Kamyar vertelt hoe hij en zijn broers vroeger, tijdens de presidentschappen van de hervormingsgezinde Mohammad Khatami en de populist Mahmoed Ahmadinejad, met hun bandje optraden op bruiloften en partijen. "Het waren spannende tijden want er kon makkelijk iets misgaan."

En dat gebeurde ook. Toen Ahmadinejad pas president was, viel de politie binnen op een bruiloft waar Kamyar aan het spelen was, en arresteerde de broers en veel feestgangers. "We werden naar een gevangenis gebracht waar ik zweepslagen kreeg", zegt Kamyar. "Ik weet nog goed dat mijn broer Shahryar moest huilen toen hij zag hoe ik werd gemarteld. Hij smeekte of hij mijn zweepslagen mocht ondergaan. Maar dat lieten ze niet toe. In plaats daarvan kreeg ik juist nog meer slaag."

Kamyars ogen verliezen even hun glans, en hij neemt een slok van zijn cola. Negar kijkt hem meelevend aan. Na het incident stopten de broers met hun optredens. Tijdens de acht jaar dat Mahmoed Ahmadinejad president was, zagen zij de repressie alleen maar toenemen.

Maar nu heeft Kamyar besloten dat hij weer gaat spelen op bruiloften. "Het betaalt veel beter dan het geven van muzieklessen, en ik denk dat het nu wel weer kan. Mijn broers voelen zich te oud voor drukke feesten, dus ik ben bezig met andere mensen een band op te richten. Ik vraag wel een borgsom aan het bruidspaar. Mocht er toch nog politie binnenvallen die mijn apparatuur in beslag neemt, dan kan ik met dat geld nieuwe spullen kopen."

Ook werkt Kamyar aan zijn eerste cd, die dit jaar zal verschijnen. "Het was een lang en moeizaam proces om de vergunning bij het ministerie van cultuur en islamitische leiding rond te krijgen. Ik heb veel last gehad van censuur." Dat zal nu anders worden, denkt hij. "De nieuw aangestelde minister heeft gezegd dat kunst niet kan floreren in een omgeving van censuur. Ook zie ik de laatste weken al popzangers op de Iraanse staatstelevisie optreden die onder Ahmadinejad alleen ondergronds konden werken. Ik denk dat de kans heel klein is dat voor mij alles zal blijven mislukken."

Na de verkiezing in juni van de gematigde president Hassan Rohani lijkt in Iran een nieuwe wind te waaien. Wat merken Iraniërs daarvan? Trouw volgt de komende tijd de familie Karimi: moeder Adileh (77), vader Mohammed Reza (78) en hun drie artistieke zoons Shahryar (49), Koeshiar (47) en Kamyar (38).

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden