Review

Feestelijke frisdrankblikjes- boogie

Starvinsky Orkestar featuring Matthew Herbert. Gehoord op 11/11 op November Music, ’s Hertogenbosch.

Je kunt je als drummer beperken tot het slaan op trommels. Maar je kunt natuurlijk ook een kopje koffie zetten. Als je tenminste op één podium staat met Matthew Herbert.

De Britse producer weet als geen ander muziek te ontlokken aan onverwachte bronnen: hij samplet telefoonboeken, varkens, en zijn eigen gebit. En op November Music, het Bossche festival voor hedendaagse muziek, gebruikte hij de geluiden die een drummer maakt wanneer hij een espresso-apparaat bedient: van het leegkloppen van de piston tot het roeren met een lepeltje.

Herbert was uitgenodigd door het Starvinsky Orkestar, een internationaal bezet orkest onder leiding van de Nederlandse componist en arrangeur Martin Fondse. Een samenwerking die past bij het open vizier waarmee November Music zijn programma samenstelt. Matthew Herbert begon als houseproducer, maar schreef ook muziek voor zijn eigen bigband. Het Starvinsky Orkestar is geworteld in de jazz, maar heeft, met vier strijkers tegenover de blazerssectie, geen standaardbezetting en maakt graag uitstapjes naar andere stijlen.

Voor de gelegenheid arrangeerde Fondse een aantal van Herberts stukken. Herbert zelf stond op het podium met een verzameling samplers om live op het gespeelde te reageren. Ze hadden die ochtend pas voor het eerst gerepeteerd, dus zo subtiel als Herbert het met zijn eigen bigband doet, werd het niet.

Feestelijk was het wel. Herbert ontregelde met zijn apparatuur de ritmes van de drummer, en gaf de arrangementen zo spanning mee. Een drinkpauze van de orkestleden werd omgesampled tot een frisdankblikjesboogie.

Melig werd het toen Herbert ook de gesproken aankondigingen van Fondse in de war samplede. Dat irriteerde niet, omdat daartegenover enkele zeer geslaagde arrangementen stonden. Vooral ’It’s only’, een clubtrack van Herberts album ’Bodily Functions’, doorstond zijn transformatie tot jazzjam glorieus. Er klonk een Bitches Brew-achtig orgeltje, een scheurende baritonsax, en het geheel werd prachtig bijeengehouden door de Duitse zangeres Insa Rudolph, die ingetogen zong, met een hees timbre waarachter toch enige uitbundigheid schuilging.

Het was officieel een eenmalige samenwerking, maar je hoopt dat iemand ze nog eens samen op een podium zet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden