Feelgoodmusical met liefdevol verhaal op basis van Eftelingattractie Droomvlucht

Ultieme verbazing gonsde door het land toen de plannen voor de musical 'Droomvlucht' bekend werden: een musical over een pretparkattractie! En dan ook nog een attractie zonder verhaal: enkel zoete schommelende elfjes, kabbelende beekjes, kronkelende planten en modderige trollen. Gekker kon het niet worden.

Maar het is schrijver Pieter van de Waterbeemd goed gelukt om er een liefdevol nieuw verhaal omheen te bedenken. Natuurlijk schommelen er elfen, grommen er trollen en zien we in het decor voorwerpen (fantasieplaneten, lampjes in de vorm van bloemen etc.) die letterlijk uit de attractie komen, maar nergens voelt dat geforceerd aan.

Het verhaal komt weliswaar traag op gang en niet alle plotlijntjes worden even logisch aan elkaar geknoopt, maar het raakt wel en het wordt nergens plat pretparkamusement. Van de Waterbeemd gebruikt grote thema's die er toe doen - liefde, onderdrukking, je onbegrepen en anders voelen - en natuurlijk (we zitten immers in de Efteling) is de moraal zoet: wanneer je droomt en durft te geloven in je fantasie komt alles weer goed. Maar dat is niet erg, want de tekst balanceert soms ook uitdagend op het randje van 'out-of-the-sprookjesbox-denken', bijvoorbeeld als de domme, boze trollenkoning een toespraak houdt met Wilders-trekjes. Hij walgt van de elfen met hun dure hobby's (bloemen, gras maaien) en bromt dat ze niet integreren en zich voortplanten als konijnen.

Het mensenmeisje Lila wordt gepest vanwege haar elfentekeningen. Daarom weigert ze nog langer te geloven in fantasiewezens. Zelfs wanneer ze met haar oma terechtkomt in de wereld van trollen en elfjes. Lila's verdriet is aangrijpend, want ook thuis tussen haar drukke ouders voelt ze zich niet begrepen. 'Ik ben er niet, niemand merkt toch het verschil (...) deur dicht, iPod op tot ik verdwijn'; ook in de liedteksten (Koen van Dijk en Jurrian van Dongen) voel je haar pijn. We zien haar worstelen met de harde realiteit van het leven en haar diepe wens om gekoesterd te worden. Vajèn van den Bosch (13) speelt Lila zowel ontroerend als krachtig koppig. En Doris Baaten is de geestige, eigenwijze oma die je ieder kind zou toewensen.

Het ensemble zet allerlei feelgoodsprookjessferen neer. De bandmuziek is overweldigend zoet. Dat past goed bij de attractiemuziek van Ruud Bos (fluiten en hoge vrouwenkoren), maar is weinig subtiel. Enkele vage arrangementen maken zuiver zingen soms lastig.

Maar het publiek gaat overtuigd van het bestaan van fantasiewezens naar huis. Een trol levert het bewijs: 'Ik stink dus ik besta'.

'Droomvlucht' Joop van den Ende Theaterproducties & Efteling Theaterproducties. Regie: Jasper Verheugd, alleen in het Eftelingtheater, einddatum onbekend. Informatie: www.demusicaldroomvlucht.nl

Bianca Bartels

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden