Fédrigo heeft lak aan beoogde kroon op carrière Armstrong

Het was pers, renners en volgers, iedereen eigenlijk, overduidelijk dat Armstrong na zijn echec vorige week in de Alpen, een keer in de aanval zou gaan op jacht naar eerherstel en een passend einde van een indrukwekkende carrière die in 1992 begon. Dat mooie slotakkoord kwam er gisteren in de etappe van Bagnères-de-Luchon naar Pau net niet. Uitgerekend een Fransman misgunde de grand old man van het wielrennen een passend sluitstuk. Pierrick Fédrigo is de naam van de spelbreker. Op een uitnodiging voor Armstrongs afscheidsborrel hoeft hij alvast niet te hopen.

Armstrong had zijn aanval niet aangekondigd. Dat hoefde ook niet, het was bijna vanzelfsprekend dat The Boss een dezer dagen zijn benen van weleer zou aanspreken. Tijdens de laatste dagen had de grootmeester van de berekening zijn krachten bewust gespaard in de bergen. De beelden logen niet: bij geen enkele aanval van de favorieten liet hij zich verleiden tot een tegenreactie. De Franse tv-camera’s registreerden een bijna onnatuurlijke reactie bij de Amerikaan: die van niets doen. Hij peddelde in een voor hem ongekend gezapig tempo omhoog. Ervaren als geen andere coureur van zijn generatie plande hij de dag van gisteren.

Het moment om te gaan kwam misschien vroeger dan waarop de zevenvoudig winnaar van de Tour de France had ingetekend. Bij het uitrijden van Bagnères, daar waar de weg gelijk omhoog naar de eerste col van de dag leidde, de Peyresourde, sloeg de vlam in de pan. Meteen schoten de eerste aanvallers naar voren. Toen waren er nog 199 kilometer te gaan. Armstrong waagde de oversteek en sloot samen met zijn RadioShack-handlanger Chris Horner aan bij de vroege vluchters.

Het peloton liet hem begaan, de stilzwijgende overeenkomst tussen heren respecterend. In Armstrongs voordeel pleitte het gegeven dat geen enkele van de aanvallers gisteren een gevaar vormde voor de klassementsrenners.

Het was tegelijkertijd Robert Gesinks geluk. De kopman van Rabo maakte geen beste indruk op de Peyresourde. Hij moest al vroeg in de klim ervaren dat hij niet over power beschikte zoals de grote mannen. Hij loste na hooguit een paar kilometer.

Armstrong wikte en woog onderweg. De etappe voerde de renners over vier verschrikkelijke cols, waarvan de Tourmalet en de Aubisque het peloton nog de meeste vrees inboezemden. Na de Aubisque volgden nog vijftig kilometer over vlak terrein naar Pau.

De Amerikaan schatte zijn kansen in. En die waren voor een renner alleen, zelfs voor hem, klein. Er zat niets anders op dan, samen met zijn ploeg- en landgenoot Horner, de andere renners te trakteren op een stukje goed uitgekiend teamwerk.

Het geluk leek Armstrong goed gezind met nog een tiental kilometers te gaan. De Spanjaard in dienst van het Belgische Quick Step, Carlos Barredo, koos voor een solo. Het was onbegonnen werk, weet iedere renner met een beetje koersinzicht. Maar Barredo koos voor de suïcidale optie.

Was hier sprake van een vooropgezette missie? Het had er alle schijn van. De lijntjes tussen Armstrongs ploegleider Johan Bruyneel en de baas van Barredo, Patrick Lefevere zijn traditioneel dun. De Vlamingen kennen elkaar van haver tot gort. De seconden tussen Barredo en de groep met Armstrong bleven overbrugbaar. En met het ingaan van de laatste vijftien kilometer snoepte de groep er telkens wat van af. Had Lefevere zijn renner een dienstbevel gegeven?

In de straten van Pau werd de Spanjaard gegrepen. Alles kwam nu aan op een kort tijdritje, een proloog, wilde de Amerikaan de kroon op zijn plan zetten. In de sprint maakte hij weinig kans, wist hij. Hij gokte, bleef in het zadel zitten en wachtte af. Hij perste er een wanhoopsactie uit. Maar hopen op een bij voorbaat kansloze sprint is als hopen op een stel nieuwe benen.

Armstrong werd slechts zesde. Dichterbij een 26ste etappeoverwinning in de Tour zal hij naar alle waarschijnlijkheid niet meer komen. Fédrigo was het worst dat hij de Texaan zijn afscheidscadeau ontnam. Hij schonk Frankrijk zijn zesde zege.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden