Faxen naar de baas leidde al tot ontslagen

ROTTERDAM - “Vieze mannetjes, dat zijn jullie!” Scheldend loopt een prostituée weg van de Rotterdamse Heemraadsingel. “Wat hypocriet zeg”, roept wijkbewoner Eric Beenker haar na. “Net of jij iets tegen vieze mannetjes hebt!”

IVO LANDMAN

Met vijf buurtbewoners en twee honden wandelt Beenker, medewerker van museum Boymans van Beuningen, donderdagavond een paar uur heen en weer langs de Singel. Om hoeren, pooiers en klanten te verjagen. “Je probeert ze een beetje weg te pesten. Meer middelen heb je ook niet”, verzucht hij terwijl hij een schijnwerper van een halve meter op een, volgens hem, notoire tippelaarster richt.

Hoeren en pooiers worden aangesproken, klanten gefotografeerd, kentekens genoteerd. Paul, ook lid van het vier weken geleden opgerichte bewonerscomité Nimbu (Niet In Mijn Buurt) spreekt de bestuurder van een stilstaande Opel Kadett aan. “Goedenavond, hoort u hier in de wijk te zijn?” De man mompelt iets over zijn motor, die warm moet draaien. “Gisteren zagen we twee hoeren uit uw auto stappen.” “Wie? Ik?” “Ja, hoeren.” Dan houdt de man het voor gezien en scheurt weg. Dat was een 'broodheer', legt Paul uit. Een pooier dus.

Drugsprostitutie is al jarenlang een bekend verschijnsel in de Rotterdamse wijken Middelland en Delfshaven. Tot eind vorig jaar, omdat de tippelzone aan de G. J. de Jongweg om de hoek lag. In november ging de afwerkplaats op een industrieterrein aan de Keileweg open. Tippelen in de stad was voortaan verboden. “Drie dagen was het rustig”, herinnert Beenker zich. “Een paar meisjes kwamen terug. Toen bleek dat ze niets in de weg werd gelegd, kwam iedereen terug.”

Beenker noemt de Keileweg een mislukking. “Er zijn daar geen pooiers. Iedereen is er veilig en happy, maar het gaat dan wel om een piepklein groepje. Heroïneprostituées komen daar niet. Die vinden zichzelf niet mooi genoeg, zeggen ze.” Ze hebben minder van de concurrentie te duchten in de slecht verlichte Heemraadsingel dan onder de abri van de Keileweg, waar alle hoertjes naast elkaar staan.

Volgens de buurtbewoners rijden er per etmaal 600 à 700 auto's van klanten door de straat en lopen er meer dan 80 hoertjes. Een bewoner telde de klanten, een ander legde een fotoarchief van de prostituées aan. De gemeente houdt het op maximaal 25 prostituées.

“Mensen vragen wel eens wat er nu zo erg aan is. Het is de ruzie, het geklik-klak van hakken, het uitspugen van sperma. Het is net een Draculafilm.” Beenker vond zelfs bebloede spuiten en gebruikte condooms onder zijn ruitewisser.

De politie doet met grote regelmaat invallen in drugspanden, maar weet dat met het verjagen van prostituées het probleem hoogstens een straat opschuift. De gemeente erkent het probleem en kijkt naar verkeersmaatregelen om het rondrijden over de Singel wat ingewikkelder te maken. Of dat veel helpt, betwijfelt de wandelclub.

Sinds drie weken lopen zo'n 15 bewoners dus rond. “Tijdens de eerste vergadering hadden sommigen het over knuppels en brandbommen, maar dat is gesust”, weet Paul. Het buurtcomité koos voor de legale actie. Niet alleen de hoertjes, maar ook de klanten worden aangesproken. De kentekennummers gaan naar de politie en, als het nummer op de auto staat, gaat er een fax naar de werkgever. Drie mannen zijn daardoor al ontslagen. “Eentje belde heel paniekerig op deze week”, vertelt de bewoner die de faxen stuurde, een forse Rotterdammer met een politieradio-ontvanger onder zijn jas, een zaktelefoon en een herdershond. “Anderen bellen op met het verzoek niets aan hun vrouw te vertellen.”

Maar ook de prostituées en pooiers laten zich niet onbetuigd. Beenker werd vorige week aangevallen door een souteneur en liep een gebroken rib en een longperforatie op. “Hij had me al vaker bedreigd. Maar je mag niet wijken voor die terreur, want van wie is die straat eigenlijk? Ik zei iets van: rot nou eens op, je weet dat het niet mag. Die pooier gooide een blikje knoerhard tegen me aan.” Een vrouwelijk lid van de wandelclub kreeg deze week een klap van een hoer, waarna een ander lid de prostituée in elkaar sloeg. “Ik weet dat dat niet mag, daarom heb ik mezelf aangegeven bij de politie, maar daar gaven ze me een schouderklopje.”

De politie is niet onverdeeld gelukkig met de burgerwacht-achtige acties van de bewoners. Tot twee maal toe houden agenten de wandelclub aan om te vragen waar men mee bezig is. Een politiebusje komt aanrijden als een Frans hoertje onder druk wordt gezet. “Laat me met rust”, zegt ze in het Frans. “Door ons zijn er minder verkrachtingen.” Ze kan een boete krijgen, probeert Paul in slecht Frans. “Tu sais où est le Keileweg?” Ze weet waar de Keileweg is en loopt richting metro. Het politiebusje vertrekt na een verhitte discussie met de wandelclub. Een half uur later duikt de Française weer op. Dan neemt de politie haar mee.

De bewoners zeggen dat hun actie succes heeft, het is al stukken rustiger 's avonds. Maar ondertussen neemt de spanning in de straat toe. Het begint op psychologische oorlogsvoering te lijken, vindt Beenker. “Het escaleert. Nu is het nog een blikje, straks is het wat anders. Ze zoeken de zwakste punt. Ze slopen je auto of bedreigen je vrouw.” De agressie kan echter ook van de andere kant komen. “Veel bewoners hebben de honkbalknuppels al klaarstaan”, beweert de man met de politie-ontvanger en de herdershond. “Het wordt een hete zomer.”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden