Faustiaans pact

Onderhoudende rechtbankthriller van jonge advocaat

Nederland kent nauwelijks rechtbankthrillers - een traditie die wel bestaat in Amerika. Auteurs als John Grisham en Scott Turow verwerkten hun juridische ervaring in verhalen waarin advocaten strijden tegen groot onrecht, niet in de laatste plaats binnen de rechterlijke macht zelf.

De jonge advocaat Max van Olden probeert hetzelfde in zijn debuut 'Lieve edelachtbare'. Een treffende titel, want de man die de kersverse advocate Luna van Rooden oppikt in de kroeg blijkt al snel een magistraat te zijn die ze nog regelmatig zal tegenkomen in de rechtszaal. En hoewel ze eerst dit avontuurtje - ingegeven door een ruzie met haar vriend - snel wil vergeten, ziet ze toch de voordelen van het Faustiaanse pact dat hij haar aanbiedt. Als ze elkaar regelmatig in het geheim blijven ontmoeten, zal hij bij twijfelgevallen de balans een tikje geven in haar richting.

En Van Rooden heeft het zwaar bij het ouderwetse kantoor waar ze net in dienst is getreden. Meester Kratz, haar baas, heeft haar bedolven onder de zaken. In die drukte heeft ze al twee steken laten vallen, waarop Kratz haar een laatste waarschuwing gaf. Ontslag is dichtbij.

Dus stemt Van Rooden in met de afspraakjes in de boshut van de rechter, die eigenlijk een stuk spannender blijkt dan haar nogal saaie vriend. Ineens gaat de jonge advocate zaken winnen en de ouwe Kratz is tevreden.

Eind goed al goed, zou je zeggen, maar dan blijkt dat ook andere partijen in de rechtszaal de innige band tussen rechter en advocaat hebben opgemerkt. En bij die chantage komt Van Rooden voor een dilemma te staan: moet ze een incestpleger vrijpleiten terwijl ze denkt dat hij schuldig is, of de zaak weigeren en haar loopbaan alsnog opofferen?

Ondertussen schetst Van Olden redelijk geloofwaardig het verhaal van Wessel, een jonge man die door zijn vrienden wordt meegetrokken in de criminaliteit. Aan het eind - wel vrij laat - zullen de verhaallijnen bij elkaar komen.

De bijtende spanning van zijn Amerikaanse voorgangers heeft Van Olden nog niet bereikt. Met de ouderwetse advocaat-patroon Kratz krijgt zijn debuut toch meer de stijl van Baantjers inspecteur De Cock dan van de moderne, snelle advocatuur.

Het echt grote onrecht maakt Van Olden niet voelbaar, maar 'Lieve edelachtbare' is zeker onderhoudend en zeilt beter langs de clichés dan menig andere Nederlandse thriller.

Max van Olden: Lieve edelachtbare Ambo/Anthos; 284 blz. euro 19,99

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden